Author: Suren Surenyants

Տեր- Պետրոսյանի անգամ լակոնիկ տեքստի մեջ քաղաքական բովանդակություն և «Ճանապարհային քարտեզ» կա: Իշխանությունից հաշիվ պահանջելու իրավունքը Հայաստանի ինքնիշխանության և սուբեկտության վերականգնման ուղերձ է: Սա է պայքարի բանաձևը:

Վայելե՜ք ձեր ուրացումը…
Հունվարի 1-ից Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը պաշտոնապես դադարում է գոյություն ունենալ։
Հաղթանակի մսխման և արժանապատիվ խաղաղության օրակարգի ուրացման տրամաբանական հանգրվանն է, որը մեկնարկեց 1998-ից ու ամփոփվեց Նիկոլ Փաշինյանի անփառունակ քաղաքականությամբ:
2018-ին Հայաստանում հեղափոխություն չի եղել: Եթե այդպիսի բան տեղի ունեցած լիներ, ապա Փաշինյանը հանձնառություն կստանձներ վերադառնալ 90-ականների քաղաքական մտքին ու ստորագրությամբ կլուծեր ԼՂ խնդիրը՝ արժանապատիվ խաղաղություն բերելով Հայաստանին ու Արցախին:
Բայց նա նույնիսկ Սերժ Սարգսյանի թողած ժառանգությունը ոչնչացրեց, երևակայական թռիչքով իրեն համարեց Տիգրան Մեծ, ում առաջ ծնկի պիտի գան Ալիևն ու Էրդողանը:
«Արցախը Հայաստան է և վերջ»-ի արկածախնդրությունը վերջացավ «Ադրբեջան է և վերջ» վերդիկտով, որը ծնվեց 44-օրյա պատերազմի փլատակների վրա, միս ու արյուն ստացավ Պրահայի քառակողմ փաստաթղթում:
Անկախ նրանից, թե լուծարման ակտի տակ ում ստորագրությունն է՝ դա Երրորդ հանրապետության վախճանի ակտն է, որի «հետևողական ջատագովը» Ալիև- Էրդողան զույգից «կադաստրի վկայական» մուրող Նիկոլ Փաշինյանն է:
Նա կստանա այդ վկայականը՝ Ալիև- Էրդողան զույգի «դաբռոյով», ռուսական «նոտարի» կնիքով, արևմտյան աշխարհի «քաղաքակիրթ օրհնությամբ»՝ Բաթումի- Ալեքսանդրապոլ քարտեզով:

Գերմանական հեղինակավոր Deutsche Welle-ի նյութում տեղ է գտել նաև իմ մեկնաբանությունը

Մենք շատ մոտ ենք և պատմական հնարավորություն ունենք կնքել խաղաղության պայմանագիր
Ալեն Սիմոնյան
● Ալեն Սիմոնյանի ցինիզմը սահմաններ չի ճանաչում: Մշտապես Հայաստանի իշխանությունը խուսափում է պատասխանատվությունից, Ադրբեջանը ռազմական ճանապարհով ՝ մեր զինվորների արյան գնով, ուժեղացնում է իր բանակցային դիրքերը, ինչը փաստորեն «գոհունակությամբ» արձանագրվում է Սիմոնյանի և մյուսների կողմից:

Մինչ անգամ ընկած Արցախի վրա Բաքուն, Ռուսաստանը, Իրանը, Թուրքիան, Արևմուտքը իրենց ստրատեգիան են մշակում(մարդկային ողբերգությանը կարեկցելը միջազգային հարաբերություններում դեր չունի), Հայաստանի Ազգակործանն օտարների շահերի պատառիկները տեղավորում է Պլան Ա, Պլան Բ, Պլան Գ զամբյուղներում…

Արցախից հայության էվակուացիայի թեման կարելի էր օրակարգ չբերել, եթե Հայաստանում լիներ ղեկավար, ով անվտանգության հստակ երաշխիքներ ստանար Մոսկվայից: Այլ խոսքով՝ գործեր «ռուսական տարածաշրջանային ազդեցություն՝ Արցախի ժողովրդի անվտանգության դիմաց» բանաձևը:
Բայց արդյո՞ք Հայաստանում հիմա կա ղեկավար, ով Մոսկվայի հետ դիալոգի միջոցով պարզի նրա «կարմիր գծերը»:

Երբեք չէի կարող ենթադրել, որ Անկախության նվիրական տոնի օրը ստիպված եմ լինելու խոսել Երրորդ հանրապետության վախճանի մասին:

Մի կարճ հորդոր Հայաստանի և Արցախի իշխանություններին՝ անհապաղ կապվեք Մոսկվայի ու Բաքվի հետ. խնդրեք հումանիտար միջանցք՝ Արցախի ժողովրդին անվտանգ էվակուացնելու համար: Պահանջում եմ՝ կանխեք Արցախի ժողովրդի զանգվածային ցեղասպանությունը:

«Տարբեր տեղերից հնչում են Հայաստանում հեղաշրջում իրականացնելու կոչեր»,- ասում է Նիկոլ Փաշինյանը՝ մատնելով իրեն: Փաստորեն, Արցախը գտնվում է կործանումից «5 րոպե պակաս ռեժիմում», սրա դարդ ու ցավն իր աթոռն է: