Author: Suren Surenyants

Պեսկովն Անկարային ու Կիևին մեղադրել է պայմանավորվածությունները խախտելու մեջ՝ անդրադառնալով «Ազովի» հրամանատարների վերադարձին՝ Թուրքիայից Ուկրաինա: Ռուսական կողմն ակնհայտորեն սառն է արձագանքում նաև Պուտինի՝ Անկարա այցելելու, Էրդողանի հրավերին:

ԱՄՆ կողմից Ուկրաինային կասետային զինամթերք հատկացնելու որոշումը ռիսկային է. այն մի կողմից էսկալացնելու է իրավիճակն ուկրաինական պատերազմում, մյուս կողմից՝ միանշանակ չի ընկալվելու ՆԱՏՕ գործընկերների կողմից: Ի դեպ, Վաշինգտոնի նման ռիսկային որոշումը լավագույնս բացահայտում է ուկրաինական հակահարձակման անհաջող ընթացքը. Վաշինգտոնում փորձում են փոխել իրավիճակը:

Ընդդիմադիր որևէ գործընթաց կարող է հաջողել մի քանի պարտադիր նախապայմանների առկայության պարագայում՝ ա) այլընտրանքային քաղաքական բովանդակություն, բ) ուժեղ հարթակ, գ) գործողությունների հստակ ծրագիր: Ցավոք, իմ ընդդիմադիր գործընկերներից շատերն այս աքսիոմը չեն գիտակցում:

Ճիշտ եմ համարում հիմա անընդհատ խոսել Արցախի մասին, որովհետև նաև Փաշինյանի ապիկար քաղաքականության հետևանքով նրա շուրջ օղակը սեղմվում է:

🟨 Բացի ռուսներից՝ Ղարաբաղ զորք ուղարկելու մտադրություն ունեցող որևէ այլ երկիր չկա․ Սուրենյանց
«Radar զրույց»-ի հյուրը «Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության նախագահ Սուրեն Սուրենյանցն է

Բանակցությունների վաշինգտոնյան հարթակը խաղաղության մասին չէ
Գիտեմ, որ էս տեքստիցս հետո, ոմանք ինձ բզկտելու են, այնուամենայնիվ՝ ճշմարտությունն ավելի կարևոր է:
Բանակցությունների վաշինգտոնյան հարթակը խաղաղության մասին չէ, այլ խոսքով՝ մենք խաղաղություն ենք փնտրում այնտեղ, որտեղ այս պահին այն չկա:
ԱՄՆ-ն այսօր ունի զրոյական հարաբերություններ Ռուսաստանի հետ ու աշխարհի բոլոր կետերում հակադրվում է Մոսկվային նրա ազդեցությունը սահմանափակելու համար: Բացառություն չէ նաև Հարավային Կովկասը
Սա բնական է՝ ԱՄՆ շահերի տեսանկյունից:
Հիմա, Վաշինգտոնի համար ԼՂ խնդիրը կամ հայ-ադրբեջանական հարաբերությունները միջոց են, նպատակը՝ ԼՂ-ից, նաև Հայաստանից ռուսական ռազմական ներկայության վերացումն է:
Դրան ամերիկացիները կարող են հասնել երկու ճանապարհով՝ ա) նոր պատերազմի միջոցով, բ) Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև պայմանավորվածությամբ:
Առաջին դեպքում կարող է կասկածի տակ դրվել անգամ մեր պետական գոյությունը, երկրորդ դեպքում՝ ԼՂ ինտեգրումն Ադրբեջանին ու հայաթափությունը գրեթե երաշխավորված է, էլ չեմ խոսում ռուսական հնարավոր հակազդեցության մասին:
Ասածս բնավ չի նշանակում մերժել ամերիկյան միջնորդական հարթակը, բայց գոնե դրան պետք է մասնակցել սեփական օրակարգով ու «կարմիր գծերով»՝ աշխարհաքաղաքական գործիք չդառնալու համար:
Դա է, որ իմ համեստ կարծիքով՝ Փաշինյանը չի գիտակցել…

Եթե Փաշինյանը տարբերություն չի տեսնում Շուշին հանձնելու և Շուշի ադրբեջանցի փախստակսնների վերադարձի միջև, ապա պիտի ընդունենք, որ հույներով բնակեցված Հանքավանը հայկական չի՝ Հունաստանի մաս է:

Ողբերգություն է. լսեք ու հասկացեք, որ էս մարդը վարչապետության հինգ տարիների ընթացքում չի հասկացել ԼՂ խնդրի էությունը, էվոլյուցիան: