Author: Telegram

💁🏼‍♀️Кусок колючей проволоки в ладони
 
«Люди, будьте бдительны… Фашизм всё еще существует. Фашизм всё еще бродит по миру…» — эти строки взяты из книги Мнацакана Таряна (1920–1999) «Двое в аду».
 
Она повествует о Великой Отечественной войне, унесшей миллионы человеческих жизней и искалечившей миллионы судеб, не пощадив и самого автора.
 
События и эпизоды, описанные в книге, реальны. Возможно, это покажется удивительным, но в «сырых фронтовых окопах», в «тесной кабине танка», за «людоедской колючей проволокой плена» рождались стихи.
 
«В 1967 году я отправился в Житомир с целью увидеть место бывшего лагеря, — пишет Тарян. — От концентрационного лагеря не осталось и следа: территория была покрыта деревьями и цветами. Лишь у прежнего входа была установлена бронзовая статуя пленного с поднятым вверх кулаком в знак протеста. А чуть поодаль, где были похоронены тысячи расстрелянных пленных, была воздвигнута стела, увенчанная кулаком, а в ладони — кусок колючей проволоки…»
 
Писатель также говорил, что жизнь, которой он живет и творит сегодня, является для него обретенной.
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸

🔁💬Ափի մեջ մի կտոր փշալար❤️‍🩹«Մարդի՛կ, զգո՛ն եղեք… Ֆաշիզմը դեռ կա: Ֆաշիզմը դեռ շրջում է աշխարհում…»․ այս տողերը Մնացական Թարյանի (1920-1999) «Երկուսը դժոխքում»  գրքից են։
Այն միլիոնավոր մարդկային կյանքեր խլած Հայրենական մեծ պատերազմի մասին է, որը խեղել է միլիոնավոր մարդկային ճակատագրեր, չի խնայել նաև իրեն հեղինակին:
Գրքում պատմվող դեպքերն ու իրադարձությունները իրական են։ Գուցե զարմանալի թվա, բայց «ռազմաճակատային խոնավ խրամատներում», «տանկի նեղլիկ խցում», «գերության մարդակեր փշալարերի ներսում»
բանաստեղծություններ են ծնվել։
 
«1967-ին մեկնեցի Ժիտոմիր նպատակ ունենալով տեսնելու ճամբարային նախկին տեղանքը,- գրում է Թարյանը:- Համակենտրոնացման ճամբարից ոչ մի հետք չէր մնացել. տարածությունը ծածկված էր ծառ ու ծաղկով: Միայն նախկին մուտքի մոտ գերու մի բրոնզաձույլ արձան էր կանգնեցված բռունցքը վեր պարզած, որպես բողոք: Իսկ քիչ հեռվում, ուր թաղված էին հազարավոր գնդակահարված գերիներ, կանգնեցված էր մի հուշասյուն, վրան վեր խոյացած մի բռունցք, ափի մեջ մի կտոր փշալար…»։
Գրողը նաև ասելու էր, կյանքը, որ ես այսօր ապրում եմ ու ստեղծագործում, գտնված է ինձ համար։

Բամբասանքն ինքն իրեն չի պատմի. Բաժանորդագրվե՛ք 🤫 Сплетни сами себя не расскажут — подписывайся!