💁🏼♀️Норвежская Мама армянских сирот
12 июля в 01:00 в четвертьфинале чемпионата мира по футболу сборная Норвегии встретится с Англией.
Армян и норвежцев связывают прочные исторические узы благодаря двум великим гуманистам. Имя Фритьофа Нансена известно всем: ученый и гуманист, который после Геноцида армян спас тысячи армянских беженцев, предоставив им «Нансеновские паспорта».
А знаете ли вы о Бодиль Бьёрн — норвежской миссионерке, которая стала свидетельницей Геноцида и посвятила свою жизнь уходу за армянскими сиротами и их спасению?
В 1922 году она переехала в Советскую Армению и в Александрополе (ныне Гюмри) основала приют «Лусахбюр». Укрывшиеся там 33 армянских сироты обращались к ней исключительно «Мать Катаринэ».
В 2004 году внук Бодиль, Юсси Бьёрн, снял документальный фильм о жизни своей бабушки под названием «They Called Me Mother» («Меня называли мамой»). Фильм также был представлен на ереванском кинофестивале «Золотой абрикос».
В 1915 году она воочию увидела резню армянского населения Муша. Турки подожгли и её приют, где находилось множество детей. Бодиль не только оказывала медицинскую помощь, но и, рискуя собственной жизнью, прятала и спасала женщин и детей.
Она является одним из важнейших документалистов Геноцида. Бодиль на свой фотоаппарат снимала жертв погромов и сирот, а на обороте фотографий подробно записывала их истории. Эти фотографии и ее дневник сегодня служат неопровержимыми историческими доказательствами.
#МундиальИАрмяне🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
🔁💬Հայ որբերի նորվեգացի Մայրիկը
Հուլիսի 12-ին, Ժամը 01:00-ին (Երևանի ժամանակով) Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության քառորդ եզրափակիչում Նորվեգիայի հավաքականը հանդիպելու է Անգլիայի հետ։
Հայերն ու նորվեգացիները պատմական ամուր կապեր ունեն՝ շնորհիվ երկու մեծ հումանիստների։ Ֆրիտյոֆ Նանսենի անունը հայտնի է բոլորին․ գիտնական և մարդասեր, ով Հայոց ցեղասպանությունից հետո փրկեց հազարավոր հայ գաղթականների՝ նրանց տրամադրելով «Նանսենյան անձնագրեր»։
Ի՞սկ գիտեք Բոդիլ Բյորնի՝ Նորվեգացի միսիոներուհի մասին, ով ականատես է եղել Ցեղասպանությանը և իր կյանքը նվիրել հայ որբերի խնամքին ու փրկությանը։
1922 թվականին նա տեղափոխվեց Խորհրդային Հայաստան և Ալեքսանդրապոլ (այժմ՝ Գյումրի) հիմնեց «Լուսաղբյուր» որբանոցը։ Այնտեղ ապաստանած 33 հայ որբ երեխաները նրան դիմում էին բացառապես «Մայր Կատարինե» անունով
2004 թվականին Բոդիլի թոռը՝ Յուսսի Բյորնը, նկարահանեց մի վավերագրական ֆիլմ իր տատիկի կյանքի մասին, որը կոչվում է«They Called Me Mother» («Ինձ մայր են կոչել»)։ Ֆիլմը ներկայացվել է նաև Երևանի «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնում
1915 թվականին նա սեփական աչքերով տեսավ Մուշի հայության կոտորածը։ Թուրքերը հրդեհեցին նաև նրա որբանոցը, որտեղ կային բազմաթիվ երեխաներ։ Բոդիլը ոչ միայն բժշկական օգնություն էր ցուցաբերում, այլև իր կյանքը վտանգելով՝ թաքցնում ու փրկում էր կանանց ու երեխաներին։
Նա Ցեղասպանության ամենակարևոր վավերագրողներից է։ Բոդիլն իր տեսախցիկով լուսանկարում էր ջարդերի զոհերին ու որբերին, իսկ լուսանկարների հակառակ կողմում մանրամասն գրում նրանց պատմությունները։ Այս լուսանկարներն ու նրա օրագիրը այսօր պատմական անժխտելի ապացույցներ են։
#ՄունդիալԵվՀայեր
Բամբասանքն ինքն իրեն չի պատմի. Բաժանորդագրվե՛ք 🤫 Сплетни сами себя не расскажут — подписывайся!