В рамках программы «Взгляд со стороны» любимая певица, заслуженная артистка Армении Шушан Петросян провела искреннюю беседу, в ходе которой коснулась самых памятных и дорогих моментов своей жизни.
На вопрос о том, в какую точку она бы вернулась, будь у нее машина времени — в прошлое или будущее, певица без колебаний выбрала 28 мая 1994 года. Это был период, когда в Первой Арцахской войне было установлено перемирие, и армянский народ праздновал свою победу.
«Я бы вернула время назад, но не для того, чтобы встретить кого-то конкретного. Это было 28 мая 1994 года: за несколько дней до этого был подписан договор о победе, война была остановлена, мы победили. В те дни мы, молодые артисты Государственного театра песни, пели для солдат, генералов и командиров нашей армии», — рассказала певица.
Шушан Петросян также напомнила исторический факт, связанный именно с тем днем. Именно в конце мая 1994-го было решено, что известное и любимое произведение «Страна моих грез» должно стать символическим гимном армянской армии.
Эти воспоминания певицы вызвали большой резонанс в обществе, пробудив чувства гордости и единства, которые были характерны для победного мая 90-х.
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
🔁💬Երանի գա այդ օրը🥹«Հայացք դրսից» հաղորդման շրջանակներում սիրված երգչուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Շուշան Պետրոսյանն անկեղծ զրույց է ունեցել, որի ընթացքում անդրադարձել է իր կյանքի ամենահիշարժան ու թանկ պահերին։
Հարցին, թե ժամանակի մեքենա ունենալու դեպքում ո՞ր կետ կվերադառնար՝ անցյա՞լ, թե՞ ապագա, երգչուհին առանց վարանելու ընտրել է 1994 թվականի մայիսի 28-ը։ Դա մի շրջան էր, երբ Արցախյան առաջին պատերազմում հաստատվել էր զինադադարը, և հայ ժողովուրդը տոնում էր իր հաղթանակը։
«Ժամանակը հետ կտայի, բայց որևէ մեկին չհանդիպելու համար։ 1994 թվականի մայիսի 28-ն էր, երբ մի քանի օր առաջ հաղթանակի պայմանագիրն էր կնքվել, պատերազմը կասեցվել էր, մենք հաղթել էինք։ Այդ օրերին մենք՝ Երգի պետական թատրոնի երիտասարդ արտիստներով, երգում էինք մեր բանակի զինվորների, գեներալների ու հրամանատարների համար»,- պատմել է երգչուհին։
Շուշան Պետրոսյանը նաև հիշեցրել է մի պատմական փաստ, որը կապված է հենց այդ օրվա հետ։ Հենց 1994-ի մայիսի վերջին է որոշվել, որ հայտնի ու սիրված «Երազ իմ երկիր» ստեղծագործությունը պետք է դառնա հայկական բանակի խորհրդանշական հիմնը։
Երգչուհու այս հիշողությունները մեծ արձագանք են գտել հանրության շրջանում՝ արթնացնելով հպարտության և միասնականության այն զգացումները, որոնք բնորոշ էին 90-ականների հաղթական մայիսին։
Բամբասանքն ինքն իրեն չի պատմի. Բաժանորդագրվե՛ք