Արգենտինայի հավաքականը՝ օրինակ ընդդիմության համար
Ինչպես Արգենտինան իր խաղով չկարողացավ հաղթել Իսպանիային, այնպես էլ հայկական քաղաքականության մեջ դու չես կարող խաղալ այնպես, ինչպես Արգենտինան ու ակնկալել հաղթանակ պայմանական Իսպանիայի դեմ խաղում։ Դա դեմ է կանոններին ու տրամաբանությանը։
Այո, Արգենտինան իր կազմում ուներ Լիոնել Մեսսի, բայց Մեսսիի ներկայությունը չի կարող ստիպել, որ մենք չընդունենք, որ Արգենտինան ընդհանրապես ֆուտբոլ չխաղաց, Մեսսիի ներկայությունը մեզ չի կարող ստիպել չընդունել, որ Էնցո Ֆերնանդեսի արարքը էժան լակոտություն էր, որը հարվածեց ամբողջ թիմին։ Ճիշտ նույն բանը քաղաքականության մեջ է ու «Մեսսիների» ներկայությունը քաղաքական թիմերում մեզ չի կարող ստիպել հաշվի չնստել իրականության հետ ու չարձանագրել սխալները։
Նման իրավիճակներում ի՞նչ են անում ֆուտբոլում մարզիչները։ Վերլուծում են խաղը, գտնում են թույլ կողմերը, ճեղքերը, կատարում են անհրաժեշտ տակտիկական ու մարդկային փոփոխությունները կազմում և պատրաստվում են մյուս մրցաշարերին։ Իսկ ի՞նչ կլինի, եթե Արգենտինան չանի ոչ մի հետևություն։ Ակնհայտ է։