Category: Suren Surenyants

Իմ պատանեկության հերոսները, ովքեր ինձ ու իմ սերնդին պետականություն, հաղթանակ ու արժանապատվություն պարգևեցին, հեռանում են:
Կոմիտեի 11 անդամներից մնացել են չորսը՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Վազգեն Մանուկյանը, Ալեքսան Հակոբյանը, Աշոտ Մանուչարյանը:
Այս չորս գործիչների հետ բազմաթիվ շփումներ եմ ունեցել, միանգամայն տարբեր վերաբերմունք ունեմ նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ:
Խորին հարգանքով մնացած երեքի հանդեպ՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանին համարում եմ հայ քաղաքական մտքի բացառիկ առաջնորդ, ռահվիրա, ով վեր է քաղաքական որևէ կոնյուկտուրայից, համակարգից:
Բայց սրա մասին չէ, որ ուզում եմ գրել:
1998-ից հետո, իսկ հատկապես՝ Ազգակործան պատուհասի կառավարման տարիներին, մենք, որպես հասարակություն և քաղաքական համակարգ, հետևողականորեն լափել ենք 88-ի շարժման լուսավոր արժեքները, շակալի հոգեբանությամբ խժռել ենք Երրորդ հանրապետության հիմքերը:
… Ու, թերևս, սա է պատճառը, որ Կոմիտեի յուրաքանչյուր անդամի հեռանալու հետ կորցրել եմ 88-ից մի կտոր, պետականությունից մի գույն:
Ու այս չորս գործիչները պարտավոր են երկար ու առողջ ապրել. նրանք դեռ պետք է տեսնեն 88-ից ծնված ու Շեփորով հառնած Հանրապետության վերածնունդը:

Հարցազրույց «Նոյյան տապան»-ին:

«Կենտրոն» ՀԸ-ն անդրադարձել է «Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության կազմակերպած պանելային քննարկումներին:

Նիկոլ Փաշինյանը տապալել է անվտանգային քաղաքականությունը, դարձել է Արցախի կործանման «ճարտարապետը»:
Այս մասին երեկ բարձրաձայնել էի, ինչը պատճառ էր դարձել, որ ինձ վրա «քսի տան» տարատեսակ ֆեյքերի ու «դուրսգրված» դեմքերի:
Ավելի ակտիվ արածեք պարոնա՛յք, դրանից «Ազգակործան պատուհասը» «Հայրենաշեն հրեշտակ» չի դառնալու:
Ու միան՝ հետո որևէ մեկդ չարդարանաք, որ չիմանալով, ակամայից եք պաշտպանել Նիկոլին:
Էդ «հետո»-ն շատ մոտ ապագայում է լինելու:

Ադրբեջանը հետ է ստացել իր բոլոր զինծառայողներին, մինչդեռ մեր նվազագույնը մի քանի տասնյակ ռազմագերիներ շարունակելու են մնալ Ադրբեջանի բանտերում: Հասկանալի չէ, թե ինչի՞ դիմաց է Ադրբեջանը նրանց վերադարձնելու Հայաստան: Իմ մեկնաբանությունը «5-րդ ալիքին»:

Կակոռուպցիայի կանխարգելման հարցերի հանձնաժողովի նախագահ Հայկուհի Հարությունյանը երկրորդ անգամ ԱԺ կողմից չընտրվեց նույն հանձնաժողովի անդամ, հետևաբար՝ կորցրեց իր այսօրվա կարգավիճակը: Սա տեղի ունեցավ այն համատեքստում, երբ Հարությունյանն ակնարկներով կամ բացահայտ խոսեց ՔՊ-ական գործիչների գործունեության կոռուպցիոն ռիսկերի մասին:
Կակոռուպցիայի կանխարգելման հարցերի հանձնաժողովի նախագահ կդարձնեն իրենց «մարդուն», որ «թղթերով ամեն ինչ կարգին լինի»՝ «հին բարի» ժամանակների նման:

«Երբեք չենք դադարեցրել մեր շփումները Ադրբեջանի հետ, ուղիղ կապի մեջ ենք նաև Հայաստանի հետ»,- ասել է ԱՄՆ պետդեպի խոսնակը:
Դե, իհարկե, նա ոչ մի «գաղտնիք» չի բացահայտել, հարցն այն է, որ մեր «արևմտամետներն» էին շաբաթներ շարունակ թմբկահարում, թե Վաշինգտոնը դադարեցրել է շփումները Բաքվի հետ՝ լեգենդներ հյուսելով ԱՄՆ-ի «պրոհայկական» դիրքորոշման մասին:

ԱՄՆ պետքարտուղարի տեղակալ Ջեյմս Օ՛Բրայանը դեկտեմբերի 6-ին կայցելի Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքու՝ երկու երկրների հարաբերություններում առկա ճգնաժամը հաղթահարելու նպատակով: Հետաքրքիր է, թե ո՞վ է փակելու հնարավոր հաշտության գինը:

Հակառուսական պաթոսով ինքնիշխան երկիր չեն դառնում
“Мы же не пытаемся стать самостоятельными и независимы, а только хотим окончательно сменить патронат с Москвы на Вашингтон и Брюссель”.
Այս խոսքերի հեղինակը Զելենսկիի աշխատակազմի նախկին խորհրդական, ոչ անհայտ Արեստովիչն է, որին ժամանակին մեր «արևմտամետները» շատ էին ցիտում: Դա այն փուլն էր, երբ մեր արևմտամետների հարցազրույցները սկսում ու վերջանում էին «Ռուսաստանի կործանման» «ավետիսով»:
Ժամանակները փոխվեցին, իրականությունը նույնպես. հիմա բոլոր նշանները խոսում են Ուկրաինայի պարտության մասին(իհարկե, պատերազմն անկանխատեսելի մի բան է):
Արեստովիչը գիտակցել, հասկացել է, որ հակառուսական պաթոսով ինքնիշխան երկիր չեն դառնում ու տվել է ուկրաինական էլիտայի իրական բնութագիրը, որը տարբերվում է մեր պսևդոարևմտամետների ու նրանց ուկրաինական «գաղափարակիցների» «ինքնիշխանական» գծից: Ու հիմա՝ Արեստովիչի դեմ Ուկրաինայում նույնիսկ քրեական գործեր են հարուցվում ու նա այլևս «դասական» չէ մեր «արևմտամետների» համար:
Արեստովիչի վերը բերված խոսքերը միանգամայն իրական են նաև Հայաստանի ու նրա «արևմտամետների» մտածողության համար:
Միայն հավելեմ, որ նման քաղաքականության հետևանքը ոչ թե ինքնիշխանությունն է լինում, այլ զոհի կարգավիճակը, երբ «հումանիստ» Արևմուտքը «գոհունակությամբ» արձանագրում է, թե որ երկիրն է դառնում «բռնակալ» Ռուսաստանի հերթական զոհը:
Ի դեպ, երբեմն զոհերին լռելյայն կոնսենսուսով են որոշում: