Category: Suren Surenyants

Երբ որոշ արևելագետ- թուրքագետներ, ինքնակայացման ճանապարհին, թիրախավորում են Առաջին նախագահի խորհրդական Ժիրայր Լիպարիտյանին, հասկանում եմ, որ անգամ 44-օրյա պատերազմում կրած ծանր պարտությունից հետո ոմանք գերադասում են ապրել միֆերով, որոնք հակոտյա են պետություն ունենալու գաղափարին:

Նիկոլ Փաշինյանն արդեն մեկ ժամից ավելի խոսում է: Կոնկրետ ինձ համար, թերևս, միակ բացահայտումն այն է, որ Վաշինգտոնի վերջին հանդիպմանը հայկական կողմը ներկայացրել է խաղաղության պայմանագրի իր տեքստը
Կարծում եմ՝ ճիշտ կլինի, որ դրա ընդհանուր սկզբունքները հրապարակվեն:

ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատունը հորդորել է իր քաղաքացիներին հեռու մնալ Երևանում ընդդիմության՝ նոյեմբերի 5-ին Ֆրանսիայի հրապարակում կայանալիք բողոքի ցույցից՝ նշելով, որ այն կարող է վերածվել առճակատման: Նման հայտարարությունը, մեղմ ասած, մեզ պետք է մտահոգի: Մեր քաղաքական համակարգն այնքան անտագոնիստական է, որ անգամ հանրահավաքն արժանանում է նման արձագանքի:

Վեհափառ Հայրապետը վերջերս փորձեց ազգային կոնսոլիդացիային ուղղված քայլեր անել, ինչը, ցավոք, չբերեց ցանկալի արդյունքի: Այսօր հայտնի դարձավ, որ Վեհափառ Հայրապետի օրհնությամբ, նոյեմբերի 5-ի հանրահավաքին կմասնակցի Բագրատ եպիսկոպոս Գալստանյանը: Ինչո՞ւ է Վեհափառ Հայրապետն արժեզրկում իր վերը հիշատակված ու թեկուզև ձախողված նախաձեռնությունը, ի՞նչ գործ ունի Եկեղեցին ներքաղաքական բարիկադների վրա:

Մի զարմանալի հասարակություն ունենք:
Ռուսամետները «ոգևորվում» են, որ ԼՂ խնդիրն անտեսված է Պրահայի հայտարարության տեքստում, արևմտամետները «ոգևորվում» են, որ Արցախը «մոռացվել» է Սոչիի տեքստում:
Փաստորեն, ազգովի «ոգևորվում» ենք, որ Ալիևը «փակում» է կոնֆլիկտի էջը:

Ուկրաինական պատերազմից ի վեր միակ հուսադրող գործարքը «Հացահատիկային գործարքն» էր, որն ավելի մեծ համաձայնությունների հույսեր էր ծնում: Երեկ, Սևծովյան նավատորմի վրա հարձակումից հետո, Ռուսաստանը դուրս եկավ այս համաձայնությունից: Ճգնաժամը խորանում է…

Արցախի Ազգային ժողովը հոկտեմբերի 30-ին արտահերթ նիստ կգումարի, ապա Ստեփանակերտում հանրահավաք կլինի:
Այս նիստ- հանրահավաքի գաղափարն ինձ ակնհայտորեն դուր չի գալիս, որովհետև առավելապես ճնշման գործիք է Նիկոլ Փաշինյանի հանդեպ, ով մեկ օր անց եռակողմ բանակցությունների է մեկնելու՝ Պուտինի ու Ալիևի մասնակցությամբ: Մյուս կողմից, արցախցիներն այլընտրանք չունեն, որովհետև հայ- ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման արևմտյան տարբերակով, որին հակված է Փաշինյանն, ըստ էության՝ չեն ստանում վարչատարածքային սուբեկտության(չշփոթել անկախության հետ)ու անվտանգության շոշափելի մեխանիզմներ: