Այսօր Արցախյան առաջին պատերազմի հերոսներից Մերուժան Մոսիյանի աղջկան է ասել` փախնող եք, պատերազմից հետո մարդ ու կնիկ զինվորականությանը միայն որպես դասալիք ներկայացրեցին, թեպետ բանակը բուն մարտական գործողությունների ժամանակ շատ քիչ տարածք է կորցրել և լուրջ տարածքներ պահել է, որոնք թղթով հանձնվեցին։
Եվ սա ասում է մի մարդ, ով միշտ փախուստի մեջ է եղել. մարտի մեկի օրերին բակերով և տանիքներով փախավ ու անցավ ընդհատակ։ Նոյեմբերի 9-ին փախավ ՊՆ և նստեց դահլիճում, ռիսկ չարեց բունկեր մտնի։ Իհարկե, չպիտի դա էլ թողեին։ Բայց սա հետոյի խոսակցություն է։
Սա ասում է նաև մի մարդ, ով սալյուտի ձայնից վախեցել էր և գործից պաշտոնյա հանել, ում վրա ազդում էր Կալաշնիկովի տեխնիկական բնութագիր-նկարը և այսպես շարունակ…
Եվ այս տեսակին բանակը և ռազմական ղեկավարությունը պարտվել է, գոնե Ալիևին պարտված լինեին, թշնամուն էլի…
Եվ սա ասում է մի մարդ, ով միշտ փախուստի մեջ է եղել. մարտի մեկի օրերին բակերով և տանիքներով փախավ ու անցավ ընդհատակ։ Նոյեմբերի 9-ին փախավ ՊՆ և նստեց դահլիճում, ռիսկ չարեց բունկեր մտնի։ Իհարկե, չպիտի դա էլ թողեին։ Բայց սա հետոյի խոսակցություն է։
Սա ասում է նաև մի մարդ, ով սալյուտի ձայնից վախեցել էր և գործից պաշտոնյա հանել, ում վրա ազդում էր Կալաշնիկովի տեխնիկական բնութագիր-նկարը և այսպես շարունակ…
Եվ այս տեսակին բանակը և ռազմական ղեկավարությունը պարտվել է, գոնե Ալիևին պարտված լինեին, թշնամուն էլի…