Годы Великой Отечественной войны народный артист СССР Ваграм Папазян провел в осажденном Ленинграде (Санкт-Петербурге), проявив не только артистические, но и высокие гражданские и патриотические качества.
В первые дни войны предложения об эвакуации были им категорически отвергнуты. Папазян стал одним из защитников Ленинграда.
Он выступал перед солдатами, сражавшимися на позициях и ковавшими победу в городе, в госпиталях — перед ранеными бойцами. Его устами говорили Пушкин и Данте, Петрарка и Гюго, Гёте и Шекспир. Папазян выдержал жестокие ужасы блокады, видел голод и страдания, крики умирающих детей и раздирающие душу слезы матерей. Ваграм Папазян пережил тяжелое личное горе — рядом с ним от фашистской бомбы погибла его жена Галина, но великий артист остался непоколебим.
Он был восхищен героическими деяниями защитников Ленинграда и в красивых образах описал их героическую битву:
«Вопреки Гектору — Троя пала, вопреки Ганнибалу — Карфаген сгорел, вопреки Помпею — Александрия была захвачена… Но Ленинград, Царица Балтики, умер, но родился. И я, видевший миры до того дня, взвесивший на своей ладони человека и его душу, не видел ничего столь прекрасного, как в те черные дни, когда если я и стыдился за человека, то и гордился тем, что рожден человеком».
Папазян считается лучшим шекспировским актером Советского Союза, особенно известна его роль Отелло.
Родился в Константинополе.
Умер в Ленинграде в 1968 году.
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
🔁💬Լենինգրադի պաշտպանն ու ամենալավ Օթելլոն👌Հայրենական մեծ պատերազմի տարիները ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վահրամ Փափազյանը տարել է պաշարված Լենինգրադում (Սանկտ Պետերբուրգ) հանդես բերելով ոչ միայն արտիստական, այլև քաղաքացիական և հայրենասիրական բարձր նկարագիր։
Պատերազմի առաջին օրերին էվակուացիայի
մասին նրան արված առաջարկները կտրականապես մերժվեցին։ Փափազյանը դարձավ Լենինգրադի պաշտպաններից մեկը։
Նա հանդես էր գալիս դիրքերում կռվող և քաղաքում հաղթանակ կոփող զինվորների առաջ, հոսպիտալներում՝ վիրավոր մարտիկների մոտ։ Նրա շուրթերով խոսում էին Պուշկինը և Դանթեն, Պետրարքան ու Հյուգոն, Գյոթեն և Շեքսպիրը։ Փափազյանը դիմացավ բլոկադայի դաժան արհավիրքին, տեսավ սով և տառապանք, մահամերձ մանուկների ճիչեր և մայրերի աղեկտուր արցունքներ։ Վահրամ Փափազյանն ապրեց անձնական ծանր վիշտ, նրա կողքին ֆաշիստների ռումբից սպանվեց կինը՝ Գալինան, բայց մեծ արտիստը մնաց անդրդվելի։
Նա հիացած էր Լենինգրադի պաշտպանների դյուցազնական գործերով և գեղեցիկ պատկերներով նկարագրեց նրանց հերոսամարտը.
«Հակառակ Հեկտորի՝ Տրոյադան կործանվեց, հակառակ՝ Հսննիբալի՝ Կարթագենը այրվեց, հակառակ՝ Պոմպեոյի՝ Ալեքսանդրիան գրավեց … Բայց Լենինգրադը Բալթիկայի Դշխոն, մեռավ, բայց ծնվեց։ Եվ ես, որ աշխարհներ էի տեսել մինչ այդ օրը, ափիս մեջ կշռել մարդն ու իր հոգին, ոչինչ չտեսա այնքան գեղեցիկ, որքան այդ սև օրերին, ուր եթե ամաչեցի էլ մարդու փոխարեն, այլև հպարտացա, որ մարդ եմ ծնվել»։
Փափազյանը համարվում է Խորհրդային Միության ամենալավ շեքսպիրյան դերասանը, հատկապես հայտնի է իր Օթելլոյի դերակատարությունը։
Ծնվել է Պոլսում։
Մահացել է Լենինգրադում,1968 թվականին։
Բամբասանքն ինքն իրեն չի պատմի. Բաժանորդագրվե՛ք