«Իրանի փլուզումն այս փուլում բացարձակապես ձեռնտու չէ Թուրքիային, հատկապես այն սցենարով, երբ միաժամանակ ուժեղանում են Իսրայելի դիրքերը, մյուս կողմից՝ քանի դեռ աշխարհակարգի նոր ձևավորման վերջնական «մակետը» չկա, Իրանը կատարում է յուրահատուկ կայունացնող դեր Մերձավոր Արևելքում՝ հավասարակշռելով Թուրքիայի ու արաբական աշխարհի միջև և Հնդկաստանի, Չինաստանի ու Մերձավոր Արևելքի փոխհարաբերությունները»։
«Աբովյան Time» պոդկաստի հեղինակ Արման Աբովյանի զրուցակիցը քաղաքագետ Արա Պողոսյանն է։
«Ստացվել է մի իրավիճակ, երբ առնվազն այս պահին Իրանը դարձել է ձեռնտու բոլոր հիմնական դերակատարների համար՝ թե՛ արաբական երկրների, թե՛ Թուրքիայի տեսանկյունից։ Սաուդյան Արաբիայի կոշտ արձագանքը, ինչպես նաև Օմանի և Արաբական Միացյալ Էմիրությունների արձագանքները, խոսում էին այն մասին, որ Իրանի շուրջ ձևավորվել է մի տեսակ իրավիճակային կոնսենսուս։ Եվ խոսքը միայն Իրանի շուրջ Իսրայելի դեմ ձևավորված դիրքավորման մասին չէր։ Կա ավելի լայն խնդիր, որի բաղկացուցիչ մասն էր նաև այս գործընթացը։ Հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ հենց այս ժամանակահատվածում, այն դեպքում, երբ նախորդ շրջանում՝ 12-օրյա ռազմական գործողությունների ընթացքում, նման կոնսենսուս Իրանի շուրջ չձևավորվեց։ Պատճառը այն է, որ այդ ժամանակահատվածում ԱՄՆ-ի կողմից դեռևս չէր ներմուծվել միջազգային հարաբերությունների նոր դոկտրինը՝ ինչպես «Նյու Յորք Թայմսը» կոչեց՝ «Դոնրո դոկտրինը»»։
🎦 զրույցն ամբողջությամբ
Թողնել պատասխան