Կիսվում եմ պ-ն Ղազարյանի սույն ելույթով ոչ թե նրա, կամ առավելեւս պ-ն Քոջորյանի հայացքներին համաձայն լինելու պատճառով։ Պարզապես ելույթի սկզբում հռետորը արդարացիորեն նշում է այն միակ օրենքը, միակ գործը, միակ քաղաքական քայլը, որը տարբերում է «նդրկաներին» «նախկիններից»՝ դա ԵՄ անդամակցելու ՀՀ օրենքն է, որը ընդունել է ՔՊ-ն մեր, ՀԵՎԿ-ի եւ մեզ այն պահին աջակցող երկու այլ կուսակցությոգնների նախաձեռնությամբ, թեեւ չի կատարել առ այսօր։ Եւ եթե չլիներ այդ միակ, եզակի, աննախադեպ (դեեւ հետաձգվող) օրենքը, քայլը, արարքը՝ նրանք ոչ մի բանով չէին տարբերվի ( եւ իրականում չեն էլ տարբերվում)։ Ասածիս լավագույն ապացույցն է՝ սույն ճառը։
Թողնել պատասխան