Егор Глумов говорит Форшу: «Ваши песни о Ереване, кажется, стали народными». Форш отвечает: «Я об этом никогда не думал, но раз ты говоришь — хорошо, значит, хорошо». Он также никогда не задумывался о том, как рождаются его песни. Согласны ли вы с замечанием ведущего о том, что народная песня — это та, которую каждый может напевать себе под нос в транспорте, принимая душ, на застольях, в школе, университете, в моменты влюбленности, когда тебе хорошо или когда тебе плохо?
У нас один Ереван, один Форш, а Форш своими песнями уже говорит настолько многое, что в дополнительных объяснениях нет нужды✨ Но ведь всегда интересно слушать легенд, живущих рядом с нами.
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
🔁💬Ֆորշի ֆենոմենը🎼
Եգոր Գլումովը Ֆորշին ասում է. «Ձեր երգերը Երևանի մասին կարծես թե ժողովրդական են դարձել»: Ֆորշն արձագանքում է. «Ես դրա մասին երբևէ չեմ մտածել, բայց որ դու ասում ես՝ լավ է, ուրեմն՝ լավ է»: Նա երբեք չի մտածել նաև այն մասին, թե ինչպես են ծնվում իր երգերը: Համամի՞տ եք հաղորդավարի այն դիտարկմանը, որ ժողովրդական է այն երգը, որը բոլորը կարող են քթի տակ մլմլալ տրանսպորտում, լողանալիս, խնջույքների ժամանակ, դպրոցում, համալսարանում, սիրահարված պահերին, երբ լավ ես կամ երբ վատ ես:
Մենք ունենք մի Երևան, մի Ֆորշ. իսկ Ֆորշն իր երգերով արդեն իսկ այնքան բան է ասում, որ լրացուցիչ բացատրությունների կարիք չկա✨ Բայց դե միշտ հետաքրքիր է լսել մեր կողքին ապրող լեգենդներին։
Բամբասանքն ինքն իրեն չի պատմի. Բաժանորդագրվե՛ք
Թողնել պատասխան