Արցախից հեռացումը փախուստ չէր, այլ փրկության։ Յուրաքանչյուրն իր երեխային էր փրկո…

Արցախից հեռացումը փախուստ չէր, այլ փրկության։ Յուրաքանչյուրն իր երեխային էր փրկում. 
«Մեր տունը քաղաքի վերեւի հատվածում էր, պատերազմի դադարից հետո երբ տուն եկա, մութն ընկնելուց հետո տեսա, որ բոլոր բլուրների վրա ադրբեջանցիները կրակներ են վառել։ Մտածում էի՝ վաղը իմ երեխան բակում ո՞նց է խաղալու»,- հիշում է Դավիթը։ 
https://mediamax.am/am/specialprojects/special-report/61126/?fbclid=IwdGRleASbRhVleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEeJTkcEAVdtaE6fGwnQl0yL6e_RMiS8K7cFonPr21ltVM1iYtQCNmh1xGlxRs_aem_o09hIcFAN7xbqwBU1R5GaA

Comments

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով