Category: Tatev Hayrapetyan

Tatev Hayrapetyan pinned «‼️Հարգելի՛ հետևորդներ, ինչպես հայտնի է՝ Telegram-ն ունի տարբեր ալիքներում գովազդներ միացնելու հնարավորություն։ Իմ հեղինակած ալիքում պարբերաբար հայտնվում են գովազդային հրապարակումներ, որոնցում առկա բովանդակության առնչությամբ ես չունեմ վերահսկողություն, այդ…»

‼️Հարգելի՛ հետևորդներ, ինչպես հայտնի է՝ Telegram-ն ունի տարբեր ալիքներում գովազդներ միացնելու հնարավորություն։ Իմ հեղինակած ալիքում պարբերաբար հայտնվում են գովազդային հրապարակումներ, որոնցում առկա բովանդակության առնչությամբ ես չունեմ վերահսկողություն, այդ թվում՝ դրանք արգելափակելու հնարավորություն։ Ավելին ասեմ, ես անգամ դրանք չեմ էլ տեսնում, դրանք տեսանելի են միայն հետեւորդպերի համար։ Առհասարակ իմ ալիքում ես գովազդ չեմ տեղադրում։
Հայցում եմ Ձեր ներողամտությունը անհարմարության համար և շնորհակալ եմ իմ էջին հետևելու ու իմ վերլուծությունները կարդալու համար ☺️

Որքան գնում է, այնքան համոզվում եմ, որ ներկայիս ղեկավարությունը գաղափարազուրկ, բարոյազուրկ ու անսկզբունք բաղադրիչների համադրության մասին է, իսկ դա վատագույն ու ամենավտանգավոր համադրությունն է, որ կարող է կիրառվել մեր և մեր պետության դեմ։
❗️Ապրիլի 16-ին Ալիևի մարդ Նիկոլ Փաշինյանը Ազգային ժողովում ասաց․
«Եկեք խոստովանենք, որ 2021-ի մեր նախընտրական ծրագիրը եղել է միջին վիճակագրական, պսևդոդաշնակցական նախընտրական ծրագիր, մենք էդ ծրագրով գնացել ենք ժողովրդի մոտ, բայց նա էդ նախընտրական ծրագիրը մի կողմ է դրել, մեզ ավանդել է ուրիշ օրակարգ»։
❗️Մինչ դա, մոտ մեկ ամիս առաջ նա իր քարոզարշավի ժամանակ ասել էր․ «Մենք եղել ենք ՔՊ-դաշնակցական»։
❗️Իսկ 2025-ի փետրվարին նա ասել էր․ «Հայաստանում, ըստ էության, գործող բոլոր կուսակցությունները գործել են ՀՅԴ-ի գաղափարախոսության ներքո։ Այստեղ մեկ հարց՝ ինչո՞ւ բոլորս չենք անդամակցել Դաշնակցությանը, որովհետև ՀՀՇ-ին թվացել է, թե իրենք ավելի լավ դաշնակցական են, քան իսկական դաշնակցականները, ՔՊ-ականներին թվացել է, թե մենք ավելի լավ դաշնակ ենք, քան իրական դաշնակցականները»։
Հիմա ի՞նչ է իրականում ասում նա․ ասում է՝ ես պարբերաբար փոխել եմ իմ «կաշին» այս տարիներին։ 2018-ին եկա, դաշնակ խաղացի կամ, այլ կերպ ասած, ազգայնական, ազգայինին նվիրված, հավատացիք, տվեցի, ամեն ինչ վարի տվեցի, հազարավոր զոհեր ու խեղված ճակատագրեր, պատերազմում պարտություն։ Մի խոսքով, որքան կարելի էր վնաս տալ, տվեցի։ Հետո՝ 2021-ին եկա՝ արդեն ակնհայտ կեղծ ազգայնական խաղացի, բայց դուք էնքան միամիտ էիք, նաև էնքան չէիք ուզում նախկինների վերադարձ, որ էլի հավատացիք։ Տվի, Արցախն ամբողջությամբ հայաթափեցի, հարյուր հազարավոր մարդկանց կյանքը խեղեցի, Հայաստանի տարածքի դեմ պատերազմ եղավ, տարածքներ օկուպացվեցին։ Մի խոսքով, շարքն անվերջ է։ Հիմա այսքանը վարի տալուց հետո էլ իմաստ չկա ազգային բան խաղալ, վաղուց «պալիտ» եմ եղել, դրա համար ցույց եմ տալիս, որ ժող ջան՝ ես Ալիևի մարդն եմ, հիմա տենց է հարմար էլի, հասկանում ե՞ք, տենց եմ կարում իշխանությունը պահեմ, դա եմ անում։ Որ էն սկզբից գայի, այսօրվա ասածներս ասեի, քանի՞ հոգի կկանգնեիք կողքիս։ Ոչ մեկ։ Դրա համար խաղացի, իմը խաղալն է, կեղծելն է, խաբելն է, գցելն է, որի վերջում մի շահած կողմ կա՝ Ադրբեջանն է էդ կողմը։ Սա է ամբողջը։
Բայց Ալիևի մարդը մի բան է մոռանում․ անգամ հարցումները նորմալ չի տեսնում, չի հասկանում, որ դաշնակ լինելը կամ դաշնակ խաղալը, ոնց ինքն էր անում, ազգային լինել-չլինելու համար չի։ Իսկ 18-35 տարեկան սերունդը ազգային է, ոչ թե որովհետև դաշնակցական է, այլ քանի որ հասկանում է ազգային պետության արժեքը, ուզում է ունենալ նորմալ պետություն, որի դեմ պատերազմ սանձազերծելը տենց հեշտ բան չի, որտեղ պետությանը ծառայելը պատիվ է, որտեղ հայրենիքի համար անձնազոհությունը չի արժեզրկվում, որտեղ Արցախի հետ կապված գիրք նվիրելու առթիվ գործից չեն հանում, որտեղ Հայ առաքելական եկեղեցու ու հայոց պատմության դեմ արշավ չեն սկսում, որտեղ Ադրբեջանի կամքով Սահմանադրություն չեն փոխում։ Ուստի ազգային պետության դեմ Ալիևի կամքով սկսված այս քաղաքականությունը հաջողելու որևէ շանս չի կարող ունենալ, եթե հենց այդպես մտածող մարդիկ հունիսի 7-ին գնան ու մասնակցեն ընտրության։

Քաղաքական մեկնաբան Էրիկ Հակոբյանը «Սիվիլնեթ»-ում հրապարակվող իր հեղինակային հաղորդման շրջանակներում փաստերով ցույց է տալիս, թե ինչպես են կրկնվում Փաշինյանի ու Ալիևի խոսույթները։ Դրա մասին ես ինքս բազմիցս խոսել և նյութերով ապացուցել եմ։
Այս հաղորդումը հետաքրքրական էր ինձ համար այն տեսանկյունից, որ Էրիկ Հակոբյանը խոսում է Ադրբեջանի խոցելի կողմերի մասին և թե ինչպես Փաշինյանը, դրանք կիրառելու փոխարեն, որոշել է դառնալ Հայաստանը «անկարողության» մեջ պահելու պատասխանատուն։ Առաջարկում եմ դիտել և տարածել այս տեսանյութը։
https://www.youtube.com/watch?v=yxJOSRgEICg&t=14s

«Եթե ես հիմա ասեմ՝ գիտե՞ք ինչ, Ուժեղ Հայաստանը, Հայաստան դաշինքը, ուժեղ ՀՀԿ-ն ու ԲՀԿ-ն անցնեն խորհրդարան, նշանակում է՝ ես իմ մտքով անցկացնեմ, որ Հայաստանի Հանրապետությունում էդքան շուն ու շյանգալ կա, որ կարա իրենց օգտին քվեարկի»։
Սա ՀՀ վարչապետ համարվող նույնը ինքը Ալիև մարդ Նիկոլ Փաշինյանի խոսքերն են, որոնք հնչել են այսօր խորհրդարանում։ Սրանով նա ոչ թե ուղղակի թիրախավորում է իր քաղաքական հակառակորդներին, այլ վիրավորում ու անվանարկում է ՀՀ քաղաքացիներին, այն մարդկանց, որոնք չեն ուզում, որ ինքը մնա իշխանության, ունեն տարբերվող քաղաքական հայացքներ՝ կապ չունի, թե ում օգտին կուզեն տալ իրենց քվեն, վերոնշյալ քաղաքական ուժերի համակիրներն են, թե ոչ։ Դեռ մի կողմ եմ թողնում, որ նույն ՀՀԿ-ն չի էլ մասնակցում ընտրություններին, մի կողմ եմ թողնում ողջ անհեթեթությունն ու վտանգավորությունը այս հայտարարության, սա ուղիղ վիրավորանք է հայ ընտրողի հասցեին։
Ցանկացած մեկը, ով հետևել է իմ խոսքին, գիտի, որ ես երբեք չեմ թիրախավորել ու պիտակավորել մարդկանց, որոնք ընտրում են «Քանդենք պետությունը» կուսակցությունը, թեև այդ մարդկանց քվեով քանդվում է իմ պետությունը, թեև այդ մարդիկ ուղիղ ձայն են տալիս Իլհամ Ալիևի թեկնածուին, բայց ես միշտ պահել եմ կոռեկտությունը, որը պարտավոր է անել ցանկացած հանրային գործիչ։
Միևնույն ժամանակ, անթույլատրելի է ցանկացած որևէ քաղաքական ուժի ընտրողին ուղղված սպառնալիքն ու վիրավորանքը։ Բայց հիմա մենք այդ իրավիճակում ենք, երբ վիրավորանքն ու սպառնալիքը հնչում է պետության ղեկավարի կողմից, ուղղված է իր հակառակորդ քաղաքական ուժերի ընտրողներին․ չկա բովանդակություն, չկա քննարկում, կա միայն զզվելի իրավիճակ, վտանգավոր վիրավորանքներ, սպառնալիքներ, իսկ դրա նպատակը մեկն է, որ մարդիկ չգնան ընտրության, որովհետև ով իմանա, չիմանա, Նիկոլ Փաշինյանը շատ լավ գիտի, որ ընտրելու իրավունք ունեցողների մեծ մասը երբեք չի ուզենա, որ ինքը՝ նույն ինքը Ալիևը մարդը, մնա իշխանության։ Իսկ որպեսզի մարդիկ չգնան ընտրատեղամաս, չմասնակցեն քաղաքական պրոցեսներին, զզվեն ու հեռու մնան, պետք է նրանց սպառնալ ու վիրավորել․․․

Երեկ իմ ֆեյսբուքյան էջում մի հարց էի գրել՝ խնդրելով բերել հանձնվելու ու հակառակորդի կամքին ենթարկվելու հաջողված օրինակ պատմության մեջ։ Մեկնաբանությունների 90 և ավելի տոկոսը շեշտում էին, որ նման բան չկա ու լինել չի կարող, իսկ, օրինակ, նույն Գերմանիայի, Ճապոնիայի ու Ֆինլանդիայի օրինակներն անգամ պատմությունից դասեր քաղելու, մեծագույն մտավոր ու կամային ինքնառեֆլեքսիայի, հզորանալու, ավելի լավը ու կարող դառնալու օրինակներ էին։
Ես վստահ եմ, որ մենք ունենք ներուժ ավելի լավը դառնալու, ուժեղանալու, զորեղ ու մարտունակ բանակ ունենալու, հզոր ու կարող դիվանագիտություն վարելու համար, մենք ունենք ներուժ մերժելու բռնապետական երկրի կողմից մեզ թելադրվող վտանգավոր օրակարգերը, լինի դա Եկեղեցու դեմ պայքար, մեր պատմության դեմ պայքար կամ սեփական անկախության հռչակագրից հրաժարվելու հարց։ Սրա համար կարևոր է նախ խոսել, առողջ քննարկում ունենալ՝ ինչն ենք սխալ արել, որտեղ կարող ենք ավելի խելացի ու լավ աշխատել, ինչ գաղափարներով ենք ուզում առաջնորդվել, սրանք բարդ հարցեր են, պատասխանները ևս հեշտ չեն, բայց կարևոր են։ Այսօր մեր միջից հանում են գաղափարը, ու այդ վակուումը լցնում ադրբեջանական «ճշմարտություններով», որոնք որևէ աղերս չունեն ճշմարտության հետ։ Մեզ համոզում են, որ Ադրբեջանի կամքին հանձնվելուց բացի այլ տարբերակ չկա, բայց մեզ երբեք չեն պատմում, թե իրականում ինչ խոցելի կողմեր ունի այդ երկիրը, չեն պատմում, թե նոր ինչ սպառնալիքներ են ստեղծվում մեր դեմ, փոխարենը՝ փորձում են «ջրել» այդ թեմաները, քանի որ դրանք անհարմար թեմաներ են ու ցույց են տալիս, որ հանձնվելու դեպքում ստորացումը դառնում է անվերջանալի գործընթաց։
Մենք լավը դառնալու համար նախ պետք է սովորենք իրար լսել, հարգել իրար տարբերվող հայացքները, խոսել փաստերով, այլ ոչ պիտակավորումներով, ունենալ բովանդակային, այլ ոչ դատարկ «կուկուռուզային» քննարկումներ։ Դրա համար պետք է կամք, խելք ու մտավոր կարողություններ, ինձ թվում է՝ Նարեկացի, Կոմիտաս, Արամ Խաչատրյան ու բազմաթիվ այլ հանճարներ ունեցող ժողովուրդը ունի այդ պոտենցիալը։
Ի ամփոփում ասեմ՝ իմ կողմից շատ սիրելի տաղանդաշատ դերասան Վարդան Պետրոսյանը իր «Լույս, խավար և Chat GPT» ներկայացման մեջ մի ֆանտաստիկ ձևակերպում ունի, որը լավագույնս արտացոլում է ներկայիս քաղաքականությունը՝ «Չի պարտվում նա, ով չի պայքարում․․․ ավելին, չի պարտվում նա, ով չկա․․․»։
Սա է, որ մեզ պարտադրվում է այսօր, մինչդեռ իմ խորքային համոզմունքն է, որ իր Ցեղասպանությունը վերապրած ժողովուրդը, վերջին ութ տարում երեք պատերազմ տեսած ու Արցախից զրկված ժողովուրդը ունի կամք ու խելք՝ լինելու ու շատ ավելի լավը դառնալու համար, իսկ դրա համար պետք է պայքարել՝ բառի տարբեր առումներով ու ընկալումներով։

«Պատերազմը խաղաղություն է, ազատությունը ստրկություն է, տգիտությունը ուժ է»՝ Օրուել «1984»-ի հայտնի հակատրամաբանությունը հայկական ու ադրբեջանական իշխանությունները հավասարապես կիրառում են մեր հանրության ու պետության դեմ:
Ով կմտածեր, որ նրանք մի օր կսինխրոնիզացվեն հակատրամաբանության շուրջ…

1912 թ. ապրիլի 15-ի գիշերը, տեղի ունեցավ 20-րդ դ. ամենահայտնի աղետը: Ատլանտյան օվկիանոսի սառցե ջրերում այսբերգի հետ բախումից խորտակվեց ժամանակի հզորագույն լայներ «Տիտանիկը»:
📍 • Նավում կար շուրջ 2225 մարդ:
• Զոհվեց 1495-ից֊1640֊ը:
• Փրկվեց ընդամենը 712 հոգի:
• Ջրի ջերմաստիճանը -2°C էր (մարդկանց մեծ մասը մահացավ գերսառեցումից):
🇦🇲 Նավում եղել է 6 հայ, ովքեր փախչում էին Օսմանյան կայսրության հալածանքներից: Նրանցից փրկվեցին միայն երկուսը՝ Նշան Գրիգորյանը և Դավիթ Վարդանյանը:
🌟 Դավիթ Վարդանյանը Էրզրումի Օրոր գյուղից էր: Աղետի օրը՝ ապրիլի 15-ին, լրանում էր նրա 22-ամյակը:
✅ Դավիթը լողալ գիտեր իր հայրենի գյուղի գետակից, ինչն էլ օգնեց նրան ողջ մնալ սառցե օվկիանոսում, մինչև նրան բարձրացրին փրկարար նավակի մեջ:
💔 Դավիթը կարծում էր, որ իր կինը՝ Մարիամը, զոհվել է Մեծ Եղեռնի ժամանակ: Սակայն նա տարիներ շարունակ չէր դադարում նամակներ գրել հայրենիք: 11 տարի անց նրանք գտան իրար: Նրանց հանդիպումը տեղի ունեցավ Նիագարայի ջրվեժի «Rainbow» կամրջի վրա. Դավիթը եկել էր ԱՄՆ-ի կողմից, իսկ Մարիամը՝ Կանադայի:
Այս հրաշքով փրկված զույգը բնակություն հաստատեց Դետրոյթում և ունեցավ 3 զավակ:
⚓️ Այս աղետից հետո ընդունվեց «Ծովում կյանքի պահպանման միջազգային կոնվենցիան», որպեսզի այլևս ոչ մի նավ դուրս չգա բաց ծով առանց բավարար քանակի փրկարար նավակների:
Մաքուր Պատմություն📖

«Այն հաջողությունը, որին Ադրբեջանը հասավ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ, հնարավորություն տվեց Հայաստանին վերականգնել իր ինքնիշխանությունը»։ Սա Ադրբեջանի պատգամավոր Արզու Նաղիևի խոսքերն են։
Էս «ինքնիշխան լավության» տակից արդեն վեց տարի է՝ չենք կարողանում դուրս գալ, այդ ընթացքում «ինքնիշխանությունը» ամրապնդվեց նոր հարձակումներով, էթնիկ զտմամբ, Բաքվի բանտում մեր գերիների դեմ ապօրինի գործողություններով, Ադրբեջանից կախվածությամբ, Ադրբեջանի պահանջով Սահմանադրության փոփոխության հարցի բարձրաձայնմամբ, Հայ Առաքելական Եկեղեցու դեմ պայքարով, ՀՀ գալիք ընտրություններում Ադրբեջանի ներգրավվածությամբ ու միջամտությամբ, մի խոսքով՝ all inclusive «ինքնիշխանություն» ենք ստացել Ադրբեջանից 🥹

Ինչպես և կարելի էր կանխատեսել, ՀՀ-ում իշխող «Քանդենք պետությունը» կուսակցության և Ադրբեջանում իշխող «Յենի Ազերբայջան» կուսակցության խոսույթները՝ հայ հանրությանը պատերազմով սպառնալու դեպքում Փաշինյանին չընտրելու առնչությամբ, շատ նույնական են։
Որոշ մեջբերումներ եմ անում Ադրբեջանի իշխող ուժի պատգամավոր Նովրուզ Ասլանի երեկ տված հարցազրույցից․
«Հունիսի 7-ին հայ ժողովուրդը խորհրդարան չի ընտրի. նա կընտրի խաղաղության և պատերազմի միջև։ Կտեսնենք, թե ինչ կընտրեն։ Եթե հայ հասարակությունը խաղաղություն է ուզում, ապա կքվեարկի Փաշինյանի օգտին»։
Նա նաև հավելում է․ «Նիկոլ Փաշինյանը մնա վարչապետ, տարածաշրջանը անկասկած կշարժվի դեպի խաղաղություն։ Երևանի և Բաքվի միջև վերջերս ձեռք բերված բոլոր համաձայնագրերը կիրականացվեն։ [Հայաստանի] Սահմանադրության մեջ կկատարվեն փոփոխություններ․․․»։
Վերջում էլ զավթողական իրենց ծրագրերն են հրամցնում բացեիբաց՝ հատուկ հասկանալ չցանկացողների համար՝ ասելով․
«Մեր հարևանները պետք է հիշեն, որ նրանք մեզ շատ բան են պարտական երեսնամյա օկուպացիայի համար, և որ ապրում են պատմականորեն ադրբեջանական հողերում։ Թող նրանք սա հիշեն․․․»։
Նիկոլ Փաշինյանը Ադրբեջանի կամակատարն է, նույն ինքը Ալիևի մարդը, նա փաստացի Ադրբեջանին դարձնում է մեր ընտրություններում գործոն, Ալիևին խնդրել է ևս գործի դնել իր ռեսուրսները և սպառնալ հայ ժողովրդին, քանի որ նա Ալիևին խոստացել է շարունակել կատարել վերջինիս երազանքների ցուցակը՝ կլինի դա Սահմանադրության փոփոխություն, պայքար Եկեղեցու դեմ, հայկական ազգային պետության դեմոնտաժ՝ կարճ ասած։
Իսկ սպառնալիքներին զուգահեռ ադրբեջանական կողմը շարունակում է իր վտանգավոր ու պատմական հենքից զուրկ, միևնույն ժամանակ հստակ զավթողական ծրագիրը առ այն, թե իբր հայկական պետությունը ձևավորվել է «ադրբեջանական հողերի վրա»։ Այ սա են արդեն չորս տարի ակտիվ քարոզում Ադրբեջանում պետական մակարդակով, իսկ սրան ՀՀ իշխանության ղեկին նստած Ալիևի կամակատարները հակադարձել բնավ չեն ուզում, թե ինչու՝ կարծում եմ՝ կարող եք գուշակել ինքներդ․․․