Author: Suren Surenyants

Հարցազրույց Politik-ին
https://youtu.be/gr7Y2l84io4?si=1c91tOZjv4lsaXFT

Հարցազրույց LiveNews-ին
https://www.youtube.com/live/gQq4Ek20YxI?si=C51ACy-jKZDSjyMV

Начало: наверху https://t.me/SurSurenyants/5845
Не прошло и двух лет с момента окончательной депортации армян из Арцаха, а Алиев уже в Степанакерте заявил, что теперь особую актуальность приобретает вопрос возвращения «западных азербайджанцев», изгнанных из Армении.
Алиев напомнил о резолюциях Организации исламского сотрудничества, принятых несколько дней назад в Стамбуле, в которых Ереван призывали выполнить требования Баку.
«Мы высоко ценим единогласное принятие резолюции на заседании Совета министров ОИС, поддержанной всеми 57 государствами-членами, которая подтверждает право азербайджанцев, насильственно изгнанных из Армении, на возвращение. Наряду с этой резолюцией, право азербайджанцев, насильственно изгнанных с территории современной Армении, на возвращение также подтверждается «Стамбульской декларацией», принятой по итогам заседания Совета министров. Декларация также осуждает отказ Армении начать диалог с общиной Западного Азербайджана», — заявил президент Азербайджана.
Президент Азербайджана также упомянул о неких расчётах:
«Комиссия, в состав которой входят представители государственных органов и иностранные эксперты, оценила ущерб, нанесённый Азербайджану в результате оккупации, примерно в 150 миллиардов долларов».
Сможет ли наше общество противостоять этому сценарию, или мы возлагаем надежды на российское противодействие, что, кстати, также является опасным сценарием для Армении?
Подписывайтесь на телеграм-канал 👇
https://t.me/SurSurenyantsПодписывайтесь на YouTube-канал 👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

⚡️⚡️⚡️Последний акт авантюрной политики Пашиняна
Согласно ряду международных экспертных источников, в последние месяцы активно обсуждается модель, предложенная США, призванная урегулировать вопрос транспортного сообщения между Арменией и Азербайджаном.
Вашингтон представил план, согласно которому сообщение между Азербайджаном и Нахичеванью может проходить по территории Армении, однако без предоставления экстерриториального статуса.
Технический контроль над этим маршрутом предполагается передать не какому-либо государству, а нейтральной частной или международно признанной логистической компании — например, американской.
Это предложение США — не просто попытка решения транспортной задачи. Оно направлено на перераспределение баланса сил в регионе. С его помощью Вашингтон стремится ослабить влияние России и Ирана.
Хотя официального подтверждения со стороны США не поступало, имеются достаточные основания полагать, что эти сведения достоверны.
Во-первых, ещё год назад тогдашний заместитель госсекретаря США Джеймс О’Брайен активно продвигал этот проект.
Вполне возможно, что администрация Дональда Трампа унаследовала данный курс от демократов, тем более что Запад не справляется с задачей сдерживания России в Украине и, по крайней мере, не прочь создать для Москвы новые очаги напряжённости в других регионах.
Во-вторых, разъяснение армянского МИД по поводу этих сообщений больше напоминает косвенное их подтверждение.
И, наконец, третий важный сигнал поступил из Анкары.
Несмотря на то, что Армения изначально выступала против так называемого «Зангезурского коридора», в настоящее время проявляет большую гибкость в вопросах участия в экономической интеграции, заявил президент Турции Реджеп Тайип Эрдоган, не раскрывая деталей.
Не менее важна и внутриполитическая динамика в самой Армении.
Похоже, Никол Пашинян намерен реализовать завершающий этап переориентации внешнеполитического курса страны, выведя Армению из российской сферы влияния.
Именно с этим связаны его последние репрессивные действия: чтобы «переварить» собственную авантюру, он стремится подавить все очаги внутреннего сопротивления.
Турция ожидает, что между Арменией и Азербайджаном будет подписано соглашение, удовлетворяющее законные требования Баку, добавил Эрдоган.
Эти слова не случайны. Фактическим куратором вышеупомянутого проекта является Турция, которая, используя возможные армяно-азербайджанские договорённости (мирный договор, транспортный маршрут), формирует предпосылки для вытеснения России из региона.
Пашинян, который сегодня делает ставку на поддержку Эрдогана, в ближайшей перспективе выведет Армению из ОДКБ, потребует вывода российских военных баз и пограничных войск.
Этот шаг будет представлен как «курс на суверенитет» и «историческое примирение с соседями», но на деле он не имеет ничего общего ни с настоящим суверенитетом, ни с устойчивым миром.
Армения могла бы претендовать на сбалансированные решения в отношениях с Азербайджаном и Турцией, если бы опиралась на мобилизацию внутренних ресурсов и была встроена в чёткую систему безопасности.
Теперь же Вашингтон, Анкара и Баку требуют от Пашиняна прямо противоположного — в результате чего Армения покидает российскую орбиту и оказывается в положении турецкого вассала.
Останется ли Россия безучастной, или предпримет ответные действия?
Этот вопрос остаётся открытым, поскольку ответ на него зависит от множества глобальных факторов — хода войны в Украине, состояния российско-американских отношений и др.
Тем не менее, если Россия действительно уйдёт, Армения в кратчайшие сроки рискует превратиться в подчинённую территорию азербайджано-турецкого тандема.
В конечном счёте, Алиев не стремится к подлинному миру.
Если бы у него было искреннее желание урегулировать конфликт, армяно-азербайджанское противостояние завершилось бы давно — по крайней мере после аннексии Карабаха.
Чтобы понять, что ждёт Армению после возможного полного ухода России, достаточно перечитать вчерашнее выступление Алиева.
Продолжение следует👇

⚡️⚡️⚡️Փաշինյանի արկածախնդրության վերջին արարը
Ըստ որոշ միջազգային փորձագիտական աղբյուրների, վերջին ամիսներին շրջանառվում է ԱՄՆ-ի կողմից առաջարկված մի մոդել, որը կոչված է լուծելու Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև կապի հաստատման հարցը:
Վաշինգտոնը հանդես է եկել այն առաջարկով, ըստ որի՝ կապը Ադրբեջանի և Նախիջևանի միջև կարող է իրականացվել Հայաստանի տարածքով, սակայն՝ առանց էքստերիտորիալ իրավասության։
Այդ ճանապարհի տեխնիկական վերահսկողությունը պետք է վստահվի ոչ թե որևէ պետության, այլ չեզոք, մասնավոր կամ միջազգային հեղինակություն ունեցող լոգիստիկ ընկերության, օրինակ՝ ամերիկյան կառույցի։
ԱՄՆ-ի առաջարկը պարզապես տրանսպորտային հարցի լուծում չէ. այն միտված է վերակառուցել տարածաշրջանի ուժային հավասարակշռությունը։ Դրա միջոցով Վաշինգտոնը փորձում է սահմանափակել Ռուսաստանի և Իրանի հնարավոր ազդեցությունը:
Թեև այս լուրը Վաշինգտոնի կողմից պաշտոնապես չի հաստատվել, այնուամենայնիվ՝ կան հիմքեր դրանց արժանահավատությանը հավատալու:
Նախ, տակավին մեկ տարի առաջ, ԱՄՆ նախկին վարչակազմի պետքարտուղարի տեղակալ Ջեյմս Օ’Բրայենն զբաղված էր այս նախագծի ակտիվ լոբբինգով:
Շատ հնարավոր է, որ Թրամփի վարչակազմը որդեգրել է դեմոկրատների այս կուրսը, մանավանդ, որ Արևմուտքը չի կարողանում զսպել Ռուսաստանին Ուկրաինայում և առնվազն դեմ չէր լինի, որ այլ տարածաշրջաններում Մոսկվայի համար «գլխացավանք» ստեղծվի:
Մյուս կողմից, տարածվող լուրերի վերաբերյալ Հայաստանի ԱԳՆ պարզաբանումն ավելի շատ հաստատում է դրանք:
Եվ վերջապես, այս համատեքստն ամբողջացնող արձագանք կա Անկարայից:
Չնայած Հայաստանն ի սկզբանե դեմ էր «Զանգեզուրի միջանցքին», այն ավելի ճկուն մոտեցում է ցուցաբերում տնտեսական ինտեգրմանը մասնակցելու հարցում, հայտարարել է Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Էրդողանը՝ առանց փակագծեր բացելու։
Պակաս կարևոր չէ ներքաղաքական զարգացումների դինամիկան Հայաստանում:
Ըստ ամենայնի, Նիկոլ Փաշինյանը մտադիր է ձեռնամուխ լինել Հայաստանի ստրատեգիական կողմնորոշման փոփոխության, երկիրը ռուսական ուղեծրից դուրս բերելու վերջին արարին:
Դրանով են պայմանավորված նրա վերջին ռեպրեսիաները. իր արկածախնդրությունը «մարսելու» համար՝ նա պետք է վերացնի դիմադրության բոլոր կենտրոնները:
Թուրքիան ակնկալում է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև կստորագրվի համաձայնագիր, որը կբավարարի Բաքվի օրինական պահանջները, ասել է Էրդողանը:
Սրանք պատահական խոսքեր չեն. վերը նկարագրված նախագծի պատրոնը Թուրքիան է, որը հայ- ադրբեջանական հնարավոր պայմանավորվածություններով( խաղաղության պայմանագիր, միջանցք) նախադրյալները է ստեղծում՝ տարածաշրջանից Ռուսաստանի դուրսմղման համար:
Փաշինյանը, ով հիմա ապավինում է Էրդողանի աջակցությանը, Հայաստանը դուրս կդնի ՀԱՊԿ-ից, կպահանջի ռուսական ռազմաբազայի ու սահմանապահ զորքերի դուրսբերումը Հայաստանից:
Փաշինյանը սա կմատուցի «ինքնիշխանականության» օրակարգով, Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ հաշտվելու փաստով, բայց ակնհայտորեն հնարավոր այս զարգացումը կապ չունի ոչ Հայաստանի ինքնիշխանության և ոչ էլ՝ խաղաղության հետ:
Հայ- ադրբեջանական, հայ- թուրքական հարաբերություններում Հայաստանը ինչ-որ բալանսավորված լուծումներ կարող էր ակնկալել, եթե ներքին ռեսուրսների մոբիլիզացիա աներ և անվտանգային կոնկրետ համակարգում լիներ:
Հիմա, Վաշինգտոնը, Անկարան, Բաքուն Փաշինյանից պահանջում են անել ճիշտ հակառակը, ինչի հետևանքով՝ Հայաստանը ռուսական ուղեծրից հայտնվելու է թուրքական վասալիտետի տակ:
Արդյո՞ք ռուսները լուռ կհեռանան, թե՞ հակազդեցություն ցույց կտան:
Այս հարցի պատասխանը չունենք, որովհետև դա կախված է գլոբալ մի քանի գործընթացներից՝ ուկրաինական պատերազմ, ռուս- ամերիկյան հարաբերություններ և այլն:
Այնուամենայնիվ, եթե ռուսները հեռանան, ապա Հայաստանն արագ վերածվելու է ադրբեջանա- թուրքական ենթապետության:
Ի վերջո, Ալիևը տրամադրված չէ խաղաղության:
Եթե նա նման ցանկություն ունենար, հայ- ադրբեջանական հակամարտությունը արագ ավարտված կլիներ, առնվազն՝ Ադրբեջանի կողմից Արցախը կլանելուց հետո:
Որպեսզի պատկերացնենք, Ռուսաստանի ամբողջական դուրսմղումից հետո, ի՞նչ է սպասվում Հայաստանին, կարելի է ևս մեկ անգամ ընթերցել Ալիևի երեկվա ելույթը:
Արցախի ամբողջական հայաթափումից երկու տարի էլ չանցած Ալիևն երեկ Ստեփանակերտում հայտարարել է, թե այժմ մեծ կարևորություն է ստանում Հայաստանից արտաքսված արևմտյան ադրբեջանցիների վերադարձը:
Շարունակությունը👇

‼️‼️‼️Կրկնվի՞ Հայաստանում Իվանիշվիլիի ֆենոմենը
«Գալիս է սկզբունքորեն նոր ուժի շուրջ միավորվելու, միասնական, մեկ բռունցք դառնալու ժամանակը», — նշել է ազատազրկված Սամվել Կարապետյանն՝ իր աջակիցների բազմամարդ երթի օրը:
«Սկզբունքորեն նոր ուժի» թեզն ամենակարևորն էր այդ օրվա ակցիայի համատեքստում, հատկապես, որ 2026-ի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ Հայաստանի քաղաքական համակարգում տեսանելի վակուում է՝ չնայած մեծ աղմուկին:
Շատերը կարծում են՝ Կարապետյանը կարող է կրկնել Իվանիշվիլիի ֆենոմենը:
Բիձինա Իվանիշվիլին՝ խոշոր ձեռնարկատեր և բազմամիլիարդատեր, 2012թ-ին հանկարծակի մտավ վրացական քաղաքական դաշտ, հիմնեց «Վրացական երազանք»-ը և վեց ամիս անց ընտրություններում փոխեց ուժային բալանսը՝ ստեղծելով մի իշխանություն, որը պահպանվում է մինչ այսօր:
Ինքնին հասկանալի է, որ միայն քսակի գործոնը չի կարող երաշխավորել Իվանիշվիլիի ֆենոմենի կրկնությունը:
Դրա համար անհրաժեշտ է առնվազն ևս երկու բաղադիչի առկայություն:
Դրանցից մեկը՝ բիզնեսի սոցիալական պատասխանատվության ամրագրումն է:
Այգիների, կենդանաբանական այգու, մարզադաշտերի վերականգնում, տասնյակ միլիոն լարի արժողությամբ առողջապահական և կրթական ծրագրեր՝ այս ամենը Իվանիշվիլիին ներկայացրեց ոչ թե «հեռավոր օլիգարխի», այլ «հայրենադարձ մեծահարուստի» կերպարով, որը «գրպանի» հաշվին լուծում է պետության սոցիալական խնդիրները։
Սամվել Կարապետյանը նույնպես աչքի է ընկել Հայաստանում բազմաթիվ բարեգործական ձեռնարկներով, սակայն խիստ անհրաժեշտ է դրանք ու նոր նախաձեռնություներն ամրապնդել սոցիալական կոնկրետ բաղադիչով:
Երկրորդը, որն անհրաժեշտ է որակապես նոր ուժի ձևավորման համար, դա իդեոլոգիկ բաղադրիչն է:
Բիձինայի պարագայում՝ դա կոնսերվատիվ–պոպուլիստական օրակարգն էր, ի՞նչ են առաջարկելու Սամվել Կարապետյանն ու նրա կողմնակիցները:
Այս հարցադրումը խիստ սկզբունքային է, որովհետև բիզնեսի սոցիալական դեմքն ու քաղաքական ծրագիրը կարող են հանրային կոնսոլիդացիայի խթան հանդիսանալ, նոր թիմի ձևավորման ազդակ դառնալ:
Այս հարցերի պատասխանները դեռ չունենք ու դա, թերևս, օրինաչափ է, որովհետև քաղաքական հեռանկարի հարցն այս պահին ատորադասվում է Սամվել Կարապետյանի ապօրինի կալանքը վերացնելու պահանջով:
Մյուս կողմից, Սամվել Կարապետյանի շուրջ ծավալվող շարժումը դեռ չի հաղթահարել «էլիտարիզմը», ինչի հետևանքով մինչև վերջ չի «բացվել» հասարակության համար:
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

⚫️⚫️⚫️ Երևանում ոստիկանության մեքենա է առևանգվել, հետո էդ մեքենան գողացածները վթարի են ենթարկվել ու դիմել են փախուստի:
Չէ, դուք ուղղակի պատկերացրեք, թե Նիկոլ Փաշինյանն ինչքան ա «հաջողացրել» պետական կառույցները, մասնավորապես՝ ոստիկանությունը վարկաբեկելու գործում:
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

Սահմանադրական փոփոխություններ պետք են, բայց առանց Բաքվի թելադրանքի ու Փաշինյանի
Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը պետության հիմնական իրավական փաստաթուղթն է՝ ժողովրդի ինքնիշխան կամքի, ազգային արժեքների և պետականության կայացման իրավական ձևակերպումը։
Գաղտնիք չեմ բացահայտի, եթե արձանագրեմ, որ գործող Սահմանադրությունը լրջագույն փոփոխությունների անհրաժեշտությունի ունի:
Սակայն սահմանադրական փոփոխությունների նախաձեռնություններն ընդունելի են միայն այն ժամանակ, երբ ձևավորվում են ներքին հանրային պահանջով, անցնում են հանրային և մասնագիտական քննարկման փուլ:
Գործընթացը կարող է լեգիտիմ լինել, եթե դրա նախաձեռնողը ուժեղ մանդատ ունեցող իշխանություն է, որը կարող է սահմանադրական փոփոխությունների շուրջ ձևավորել լայն հանրային և քաղաքական կոնսենսուս:
Հայաստանի գործող իշխանությունն՝ իր հակասահմանադրական և հակապետական վարքագծով, հայտարարություններով և որոշումներով, լրջագույնս խաթարել է այդ լեգիտիմության հիմքերը։
Նիկոլ Փաշինյանը, ով իր գործողություններով նպաստել է ազգային արժանապատվության նսեմացմանը, պետական ինստիտուտների արժեզրկմանը և հոգևոր-մշակութային հիմնասյուների թուլացմանը, չի կարող հանդես գալ որպես սահմանադրական փոփոխության օրինական նախաձեռնող։
Սահմանադրության հարցը բացառիկ լրջության խնդիր է, և այն չի կարող դառնալ ներքաղաքական ճգնաժամից փախուստի ելք կամ իշխանության պահպանման գործիք։
Փաշինյանը նոր Սահմանադրության ընդունման գաղափարը ներկայացնում է Ադրբեջանի և Թուրքիայի պահանջների ներքո։
Դրա վկայությունն է այն հանգամանքը, որ Փաշինյանը չի կարողանում նշել սահմանադրական փոփոխությունների կամ նոր Սահմանադրության ընդունման որևէ ներքին մոտիվ, փոխարենը հրապարակավ խրախուսել է Ադրբեջանի պահանջը՝ Հայաստանի Սահմանադրության նախաբանից Անկախության Հռչակագրին հղումը հանելու վերաբերյալ:
Եթե սահմանադրական փոփոխությունները դիտարկվում են իբրև զիջում կամ փորձ՝ համապատասխանեցնելու մեր ներքին իրավակարգը Ադրբեջանի շահերին, ապա դա ոչ միայն անթույլատրելի է, այլև պետական դավաճանության եզրին կանգնած քայլ։
Դա Հայաստանն, ըստ էության, վերածում է ադրբեջանական ենթապետության կամ «Արևմտյան Ադրբեջանի»:
Սահմանադրությունը չի կարող և չպետք է օգտագործվի արտաքին ճնշումները սպասարկելու նպատակով։
Մինդեռ Փաշինյանը Սահմանադրությունը փորձում է վերածել հարթակի, որի միջոցով կոտրվում է մեր անվտանգային, պատմական և հոգևոր ինքնությունը։
Միով բանիվ, մենք, անշուշտ, սահմանադրական հնարավոր փոփոխությունների համատեքստում պետք է հաշվի առնենք 44-օրյա պատերազմի հետևանքները և մեր ինքնիշխան որոշմամբ որոշակի դրույթներ ամրագրենք Հիմնական օրենքում՝ առանց դրա նախաբանից Անկախության Հռչակագրին հղումը հանելու:
Մասնավորապես, անհրաժեշտ է սահմանադրական կարգավորմամբ փաստել, որ Հայաստանը տարածքային որևէ պահանջ չունի որևէ երկրի հանդեպ և օրենսդրորեն արգելում է այն կուսակցությունների գործունեությունը, որոնց ծրագրերում առկա է սահմանադրական այս կարգավորմանը հակադրվող օրակարգ:
Սակայն կրկնում եմ՝ սա պետք է լինի մեր ինքնիշխան որոշումը և որևէ կերպ չպետք է փոխկապակցվի հայ- ադրբեջանական բանակցություններ կամ Բաքվի նախապայմանների հետ:
Որևէ սահմանադրական փոփոխություն կարող է դիտարկվել միայն այն ժամանակ, երբ ձևավորվի ժողովրդի վստահությունը վայելող իշխանություն, սահմանադրական ռեֆորմի շուրջ կայանա հանրային լայն կոնսենսուս:
Միայն այդպիսի գործընթացն է, որ կարող է ընդունվել իբրև լեգիտիմ սահմանադրական զարգացում։
Մնացած բոլոր դեպքերում խոսքը կլինի կեղծ օրինականության, քաղաքական շահախնդրության և արտաքին թելադրանքների սպասարկման մասին։
Ըստ այդմ՝ առաջնայինը պետականության գերեզմանափոր Փաշինյանին իշխանությունից հեռացնել է:
Սահմանադրական կարգը վերականգնելուց հետո միայն՝ կարող ենք մտածել Սահմանադրության բարեփոխման մասին:
Նկատեմ նաև, որ համապատասխան միջավայրի ձևավորման պարագայում՝ սահմանադրական հնարավոր փոփոխությունների գլխավոր մոտիվը պետք է լինի կառավարման խորհրդարանական մոդելից անցումը նախագահական համակարգին:
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ոչ միայն Հայաստանի Երրորդ հանրապետության հիմնադիր նախագահն է, այլև՝ գործիչ, ում քաղաքական ժառանգությունը ուղենիշային է ապագայի համար:
Սահմանադրության օրը նաև առիթ է՝ արժևորելու պատմական առաջնորդին, ով խորհրդանշում է Հանրապետության ստեղծումն ու հաղթանակն առաջին արցախյան պատերազմում:

Մեկնաբանություն 5-րդ ալիքին
https://youtu.be/5hPUjFL8XR4?si=y-KSRmI_ge7RZcLS