Շիմպանզեյին իրականում տեղի ունեցածի մասին հարց են տալիս, ինքը ընկնում ա ֆանտազիաների գիրկը։ Գոյություն չունեցող օրինակներ ա բերում որ ալիևի մշակութային Գենոցիդը արդարացնի։
Նախ դու Արծվաշեն վերադարձնող չես, այ ճիճու, մի հատ չափդ ճանաչի, հետո Հայաստանում էլի մզկիթներ կան, Հայաստանում կրոնական ազատություն կա։ Ու եթե ինչ որ մարդիկ էլ ուզենան դա քանդել, ապա դու իշխանություն ես, դա պիտի թույլ չտաս։ Երկրում ինչ ձևի մարդ ասես կարող ա լինել, բայց էդ չի նշանակում, որ իշխանությունն էլ պիտի նույն ձև լինի։
Հակապետական վիժվածքը 8 տարի ա իշխանության ա, բայց մինչև հիմա չգիտի, որ պետությունը պիտի գործի օրենքներով, ոչ թե ինչ որ մարդկանց ուզել-չուզելով։ Անգամ էդ արգելող օրենքները գրողները կարող են ներքին ցանկություն ունենալ մզկիթ քանդել, բայց էդ չի նշանակում, որ պիտի քանդվի։