Հետընտրական արձանագրումներ. կադրերը որոշում են ամեն ինչՀավաքական ընդդիմության, հատկապես՝ դրա նոր անդամների վերաբերյալ դիտարկումներ արել ենք թե՛ նախընտրական, թե՛ հետընտրական փուլում։
Նախընտրական կարևոր հարցադրումներից մեկը վերաբերում էր կադրային քաղաքականությանը․ ի՞նչ սկզբունքով են մարդիկ ընդգրկվում ընտրական ցուցակներում, ի՞նչ քաղաքական պատրաստվածություն, մասնագիտական կամ հանրային փորձ ունեն, և ի՞նչ արժանիքով են հայտնվել այնտեղ։ Այն ժամանակ այս հարցերը հաճախ ընկալվում էին որպես ընդդիմությանը հարվածելու փորձ, ուստի, շատ իրավիճակներում ուղղակի լռել ենք՝ առաջնորդվելով «չվնասելու» տրամաբանությամբ։
Հետընտրական փուլում, սակայն, դրանք արդեն շատ ավելի առարկայական նշանակություն ունեն։ Երբ որոշում է կայացվել վերցնել մանդատները և օգտագործել խորհրդարանական գործիքները՝ հանձնաժողովներ, ԱԺ փոխնախագահի պաշտոն և այլն, բնական հարց է՝ ո՞վ և ինչպե՞ս է այդ գործիքներն օգտագործելու։ Գործիքների արդյունավետությանն առանձին կանդրադառնանք։
Ընդդիմության գործունեությունը գնահատող շատ դերակատարներ, այդ թվում՝ մենք, հասկանալի պատճառներով խուսափում են նոր պատգամավորներին ուղիղ թիրախավորելուց՝ պահպանելով որոշակի քաղաքական համերաշխություն։ Թեև միայն վերջին օրերի քննարկումներն արդեն բավական նյութ են տալիս լուրջ գնահատականների համար։
Իշխանությունն այդ սահմանափակումը չունի և քաղաքական անպատրաստությունը բավական արդյունավետ օգտագործում է՝ կողք կողքի դնելով նախկին ու ներկա հայտարարությունները, իսկ անկեղծ լինելու համար պետք է ասենք, որ այսօր ԱԺ-ում ընդդիմադիր պատգամավորի կարգավիճակով հայտնված շատ մարդկանց հակասական հայտարարությունները չեն կարող հարցեր չառաջացնել հենց ընդդիմության ներսում։
Իսկ դրանց հակադրությանը հոդաբաշխ, քաղաքականապես համոզիչ պատասխաններ առայժմ այդպես էլ չեն հնչում։
Շարունակելի․․․
🌐 Բաժանորդագրվել «Գեոպոլիտիկա»-ին ✅