Category: Suren Surenyants

Արմեն Մելիքբեկյանը վերընտրվեց ՀՖՖ նախագահի պաշտոնում ու, թերևս, դրանից կհեռանա՝ Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետի պաշտոնից հեռանալուն զուգահեռ: Սա է մեր իրականությունը. Արաս Օզբիլիսի թեկնածեւթյան շուրջ կար ֆուտբոլիստների, հայտնի մարզիկների լայն կոնսոլիդացիա, բայց նա պարտվեց, որովհետև Փաշինյանի յուրայինը չէ: Ու ոչինչ, որ տեղի ունեցածի հետևանքով պարտվում է ֆուտբոլը:

Փաշինյանն ուզում է ազատվել ԲՏԱ նախարարից, բայց պատասխանատվությունը թողնում է ՔՊ պատգամավորների վրա, ովքեր «տիրոջ» կամքով ակտիվորեն «փչացնում» են Փաշինյանի առաջիկա «զոհին»: Media Post Factum-ի անդրադարձը:

Ճգնաժամ՝ Գերմանիայում
Գերմանիան կարող է լուրջ ճգնաժամի առաջ կանգնել, ընդ որում՝ քաղաքակրթական, քաղաքական: Դաշնային Սահմանադրական դատարանը որոշել է՝ Բեռլին քաղաքում կրկնել 2021-ի համապետական ընտրությունները:
Իմիջային վնաս Գերմանիան արդեն ունի, որովհետև օրինակելի գերմանական դեմոկրատիան փաստորեն հնարավոր է դարձրել ընտրությունների զանգվածային կեղծումը:
Մյուս կողմից, Բեռլինի նոր ընտրությունները կարող են փոխել ուժերի բալանսը Գերմանիայի խորհրդարանում՝ հանգեցնելով Շոլցի կառավարության տապալմանը և արտահերթ ընտրությունների անցկացմանը:

Փաշինյանը ականապատել է Հայաստանի ինքնիշխանությունն ու տարածքային ամբողջականությունը պահպանելու հնարավորությունը
Ոչ մի բանական մարդ խաղաղության դեմ չի: Ես իմ ամբողջ քաղաքական գիտակցական կյանքում եղել եմ արժանապատիվ խաղաղության օրակարգի կրողը:
Բայց Փաշինյանի երեկվա ասածը խաղաղության մասին չի:
Եթե ինչ-որ մեկը չի հասկացել նրա երեկվա ասածը, բացատրեմ:
Նա ընդունել է Ալիևի բոլոր պահանջները ու հիմա նրանից հրապարակավ աղերսում է՝ պայմանագրից գոնե հանել ադրբեջանցի փախստակսնների վերադարձի պահանջը, դրա դիմաց գործնականում խոստանալով այլևս ծպտուն չհանել անգամ Արցախի հայերի իրավունքների, պատանդառված ղեկավարների ճակատագրի մասին:
Ալիևը գուցե համաձայնի, բայց փաստաթղթային երաշխիքներ է ուզելու՝ իր ասած ռևանշիզմը բացառելու համար:
Կարճ կապեմ՝ պահանջելու է Անկախության նոր հռչակագիր ու Սահմանադրություն, որն ապալեգիտիմացնելու է Երրորդ հանրապետությունը՝ կասկածի տակ դնելով նրա տարածքային ամբողջականությունը:
Սա էր Փաշինյանի երեկվա ասածը:
Բայց ողբերգությունն ուրիշ տեղ է. եթե անգամ Փաշինյանը հեռանա, որևէ նոր իշխանություն շատ բարդ լուծումների առաջ է կանգնելու, որովհետև Փաշինյանը ականապատել է Հայաստանի ինքնիշխանությունն ու տարածքային ամբողջականությունը պահպանելու հնարավորությունը:
Սա է դառը ճշմարտությունը, որը կարող եք վայելել դառը կամ քաղցր սուրճի հետ:

Ընդդիմադիր որևէ ուժ չի կարող հաջողության հասնել, եթե անտեսի երկու հանգամանք.
● Հայաստանն այլևս չի կարող վերադառնալ այն իրականություն, որը կար մինչև 2018-ը,
● Հայաստանը չի կարող վերադառնալ այն ստատուս-քվո, որ կար մինչև 44-օրյա պատերազմը:
Ազգային նոր նախագիծը, որը պետք է կոնսոլիդացնի հասարակությանը, չի կարող անտեսել այս երկու ճշմարտությունները:

Media Post Factum-ն անդրադառնում է հայ-ռուսական հարաբերությունների այսօրվա վիճակին:

Ծավալուն և բովանդակալից հարցազրույց LiveNews-ի տաղավարում:

Իմ պատանեկության հերոսները, ովքեր ինձ ու իմ սերնդին պետականություն, հաղթանակ ու արժանապատվություն պարգևեցին, հեռանում են:
Կոմիտեի 11 անդամներից մնացել են չորսը՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Վազգեն Մանուկյանը, Ալեքսան Հակոբյանը, Աշոտ Մանուչարյանը:
Այս չորս գործիչների հետ բազմաթիվ շփումներ եմ ունեցել, միանգամայն տարբեր վերաբերմունք ունեմ նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ:
Խորին հարգանքով մնացած երեքի հանդեպ՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանին համարում եմ հայ քաղաքական մտքի բացառիկ առաջնորդ, ռահվիրա, ով վեր է քաղաքական որևէ կոնյուկտուրայից, համակարգից:
Բայց սրա մասին չէ, որ ուզում եմ գրել:
1998-ից հետո, իսկ հատկապես՝ Ազգակործան պատուհասի կառավարման տարիներին, մենք, որպես հասարակություն և քաղաքական համակարգ, հետևողականորեն լափել ենք 88-ի շարժման լուսավոր արժեքները, շակալի հոգեբանությամբ խժռել ենք Երրորդ հանրապետության հիմքերը:
… Ու, թերևս, սա է պատճառը, որ Կոմիտեի յուրաքանչյուր անդամի հեռանալու հետ կորցրել եմ 88-ից մի կտոր, պետականությունից մի գույն:
Ու այս չորս գործիչները պարտավոր են երկար ու առողջ ապրել. նրանք դեռ պետք է տեսնեն 88-ից ծնված ու Շեփորով հառնած Հանրապետության վերածնունդը: