Category: Tatev Hayrapetyan

Բոլորը բողոքում են, դժգոհում նոր անձնագրային դիզայնից, բայց ոչ ոք չի նկատում կարևոր դրական կողմը․ այդ դիզայնի մեջ Փաշինյանը իրեն զսպել է ու չի դրել իր նկարը՝ չէ՞ որ ինքը բերեց մեզ երկար սպասված «անկախություն», կարո՞ղ էր չէ՞ ինքն իրեն անմահացնել այդ դիզայնի մեջ, ասենք՝ Խոր Վիրապի ֆոնին իր մեծ, փռված պատկերը լիներ, բայց համեստություն է արել, չի դրել 🥹 Լավին լավ ասենք 😌

⚖️ Իրավապաշտպան Սիրանուշ Սահակյանը հայտարարել է, որ գործարար Ռուբեն Վարդանյանը տեղափոխվել է Ումբակի բանտային համալիր
📌 Տեղափոխման մասին տեղեկությունը փոխանցվել է ընտանիքի հետ հեռախոսազրույցից հետո
💬 «Ըստ էության, դատավճիռն օրինական ուժ է ստացել, և հայ գերիները, ըստ Ադրբեջանի օրենսդրության, համարվում են արդեն ոչ թե խափանման միջոցի ներքո գտնվող կալանավորներ, այլ՝ դատապարտյալներ։ Դա հանգեցնում է նաև Քրեակատարողական հիմնարկի փոփոխության»
⚠️ Սահակյանը նշել է, որ տեղեկություն չկա գերիների առողջության և բժշկական օգնության հասանելիության մասին

Երեւանում վախենում են իր դեմքով պաստառ դնեն ու գովազդեն, բայց փոխարենը Բաքվում շատ են «սիրում» իրանց մարդուն 🙂 Էլ ո՞նց չսիրեն՝ իրենց երազանքների ցուցակի կատարողն է….
https://www.aravot.am/2026/04/28/1553082/?fbclid=IwdGRleARdMSBleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEePJ7-ap9vcj2p2np7aUvi8vUIrugEy4UxYVjSuBzpZVzyIX6YVPWf29Clg_s_aem_RajNhIEGh3lXNs02QLph4A

Շատերը, անկախ իրենց ցանկությունից ու կամքից, քննարկում են «Քանդենք պետության» կուսակցության բեմադրած թատրոնը։ Թատրոնը բեմադրվում է բովանդակությունը ոչնչացնելու համար, քանի որ բովանդակային դաշտում ասելիք չկա։ Ով ինչ ուզում է՝ ուտի, ով ոնց ուզում է՝ պարի, ինձ բացարձակ չի հուզում։
Բայց ինձ հուզում է այն, որ մեզ շարունակ պարտադրում են ներկայացում, որը դիտել ես բնավ չեմ ցանկանում։ Դրան 2 լուծում կա՝ կամ առհասարակ ոչինչ չդիտել ու ոչնչի չհետևել, կամ էլ փորձել բովանդակություն ստեղծել ու քննարկման որակը փոխել։ Ինձ թվում է՝ «Քանդենք պետությանը» իրապես հեռացնել ցանկացող ուժերը պետք է նոր որակի քննարկում բացեն դաշտում, որպեսզի ընտրողն ուզենա հետևել քաղաքականությանը ու գնալ քվեարկության հունիսի 7-ին։ Հիշեք՝ եթե ընտրողների 60-70%-ը գնա ընտրության, Ալիևի մարդը մնալու շանս չունի:

Երթ Լոնդոնում Հայոց Ցեղասպանության 111-րդ տարելիցի առթիվ…

1948 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ընդունված ՄԱԿ-ի կոնվենցիայով ցեղասպանությունը համարվում է միջազգային հանցագործություն։ Հայոց ցեղասպանությունը միջազգային հանցագործություն է։ Այն իրականացվել է հայերի դեմ՝ կոնկրետ էթնիկ խմբին պատկանելու համար, իրականացվել է հայրենազրկման գործընթացին զուգահեռ։ Այսօր մենք նշում ենք այս հանցագործության հիշատակման 111-րդ տարելիցը։ Ով կմտածեր, որ այդ ամենից 111 տարի անց մենք՝ լինելով հայ, ապրելով Հայաստանում, կպայքարենք մեզ մեր հիշողությունից չզրկելու, ցեղասպանության ուրացումը կանխելու, մեր ինքնությունը պաշտպանելու համար։ Ժամանակները, հիրավի, անհեթեթ են, բայց մեր ցավը, կորուստը, մեր դեմ կատարվածը մոռացման ենթակա չէ, քանի որ մենք միայն դասագրքերից չէ, որ սովորել ենք ու գիտենք Հայոց Ցեղասպանության մասին․ շատերի ընտանիքներում այդ պատմությունը պատմվում է սերնդեսերունդ, դա, որքան էլ ցավալի, բայց ինքնության մի մաս է։
Ոգեկոչելով մեր 1,5 միլիոն անմեղ զոհերի հիշատակը՝ ես երազում եմ, որ ապրեմ այնքան, համառեմ այնքան, աշխատեմ այնքան, որ գա այն ճիշտ օրը, երբ ապրիլի 24-ին Հայաստանի և Թուրքիայի ղեկավարները միասին քայլեն դեպի Ծիծեռնակաբերդ և հարգանքի տուրք մատուցեն Օսմանյան կայսրությունում 1915 թվականին հայերի դեմ տեղի ունեցած մեծագույն և ծանրագույն հանցագործության զոհերի հիշատակին։ Խաղաղության համար պետք է ոչ թե մոռացում, ուրացում, այլ՝ ցավի, կորստի, հանցանքի ընդունում՝ դրան հաջորդող զղջումով և բաց խոսքով։ Թուրք ժողովրդին ու թուրքական պետությանը ևս պետք է Ցեղասպանության փաստի ընդունումը։ Հուսամ, դա իրապես տեղի կունենա մի օր, դա էլ դուռ կբացի իրական երկխոսության ու խաղաղության համար․․․

Ընթանում է հայ ժողովրդին պատերազմով սպառնալու զուգահեռ գործընթացը․ «Նա այնտեղ է ասում, եթե իշխանություն փոխվի, կլինի պատերազմ, սրանք այստեղ են ասում՝ եթե ընդդիմությունը գա, կլինի պատերազմ։ Ես վստահ եմ՝ դա համատեղ մշակված քաղաքականություն է՝ հայ ժողովրդին ահաբեկելու համար, որովհետեւ բոլորն էլ գիտեն, որ հայ ժողովուրդը վերջին 8 տարիների ընթացքում տեսել է 3 պատերազմ եւ էթնիկ զտում եւ դրանից հետո շատ ավելի խոցելի է այդ սպառնալիքների առաջ։ Իրենք էլ դա մաքսիմալ փորձում են օգտագործել մեր դեմ»։
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այս հասցեով՝ https://www.aravot.am/2026/04/23/1552156/
© 1998 — 2026 Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

«Ադրբեջանի վերաշարադրված պատմության մեջ հայկական կեղծիքները տեղ չունեն»․ սա ասել է Ադրբեջանի պատգամավոր Ազիզ Ալեքբերլին, ով ղեկավարում է Հայաստանի Հանրապետության դեմ զավթողական ծրագրեր առաջ քաշող «համայնք» կոչվածը։ Ու սա կատակ չէ, պատկերացնո՞ւմ եք, այլևս կվերաշարադրեն պատմություն, որտեղ ուղղակի հայկական հետք չի լինի․ եթե առաջ մի քիչ անհարմար ձևով երևում էր, միգուցե, հիմա առհասարակ չի լինի։ Ու սա ասում է մի պետության ներկայացուցիչ, ում ողջ պատմությունը հիմնված է ստի ու կեղծիքի վրա։
Այս ամենը կթվար լիակատար անհեթեթություն ու միգուցե անգամ արժանի չէր լինի կարևորելու, եթե զուգահեռ իրականության մեջ Ալիևի թեկնածուն՝ Փաշինյանը, պայքար չմղեր հայոց պատմության ու ինքնության դեմ։ Պատմությունը իրականում ներկան ու ապագան վերահսկելու շատ կարևոր գործիք է։ Պատմությունը միջոց է սովորելու, սխալները նորից չկրկնելու ու դասեր քաղելու համար, պատմությունը նաև զենք է, եթե այն կարողանաս խելացի օգտագործել։ Դրա համար էլ այսօր վերաշարադրվում է պատմությունը նույն Ադրբեջանում․ այն բնավ չի գրվում բարիդրացիության կամ խաղաղության համար, այն գրվում է ընդդեմ փաստերի, ընդդեմ Հայաստանի ու ընդդեմ հայկականության՝ հստակ նպատակներով ու ծրագրերով՝ ներկայի ու ապագայի համար։

Սա ինձ հիշեցրեց «Օրուել 1984»-ի հայտնի խոսքերից մեկը․ «Ով վերահսկում է անցյալը, վերահսկում է ապագան։ Ով վերահսկում է ներկան, վերահսկում է անցյալը…»։ Սրանից կարող ենք հստակ հետևություն անել, թե ինչու է Ալիևի մարդը ներկայում պայքար մղում անցյալի դեմ՝ հանուն ապագայի…

– Նիկոլ Փաշինյանը դարձյալ հայտարարել է, թե խաղաղության հաստատուն գրավական է լինելու այն, որ և՛ Ադրբեջանը, և՛ Հայաստանը հրաժարվեն վերադարձի իրավունքի մասին խոսելուց: Ադրբեջանը կընդունի՞ այս առաջարկը՝ հրաժարվելով «արևմտյան ադրբեջանցիների» վերադարձից:

– Մեծագույն բլեֆը, որ Նիկոլ Փաշինյանն ու իրեն աջակցող տարբեր շրջանակներ փորձում են ներկայացնել, վերադարձի թեման է: Իրականում դրանք միմյանց հետ կապ չունեցող երևույթներ են, իսկ հայկական կողմը փորձում է հակառակն ապացուցել: Բայց նրանք այստեղ շատ կարևոր բան են բաց թողնում․ եթե դա այդպես լիներ, ապա Ալիևը կասեր՝ Խորհրդային Հայաստանում այսքան ադրբեջանցիներ են ապրել, մենք էլ կասեինք՝ դե, հա, վիճակագրական տվյալները դա ցույց են տալիս: 
Ալիևն ուրիշ բան է ասում, ասում է՝ ձեր երկրի տարածքը մեր պատմական հողն է, մեր հայրենիքն է, ու սա է, որ Նիկոլ Փաշինյանն ու իրեն հարող շրջանակները չեն ուզում նկատել ու բարձրաձայնել: Խորքային խնդիրը սա է, ու այստեղ է ամբողջ բլեֆը, որ իրենք փորձում են անել, ընդ որում՝ միմյանց հետ կապ չունեցող այս երևույթները, երբ Նիկոլ Փաշինյանը կապում է, «լեգիտիմացնում ու օրինաչափ» է դարձնում Ադրբեջանի բավականին վտանգավոր օրակարգերը:
Ժամանակին Ալիևը փորձել է միջազգային իրավական տիրույթում իրավունք ամրագրել, բայց չի կարողացել, քանի որ այդ ամենը տեղի է ունեցել շատ վաղուց, իսկ Արցախի ժողովրդի վերադարձի իրավունքը միջազգային տարբեր ատյաններում ամրագրված է, դա Ալիևը կամ Փաշինյանը չի որոշում: Փաշինյանի այս բլեֆը հօգուտ Ալիևի է արվում: 
https://medialab.am/315236/