👩🏻🎓Национальный герой Манушян: «Все неопределенно и в то же время очень светло»
Во Второй мировой войне (1939–1945) приняли участие около 600 000 армян, из которых 300 000 — представители армянской диаспоры.
Армянская диаспора сформировалась в основном после насильственной депортации 1915 года: те, кто спасся от Геноцида, нашли убежище в разных странах мира. Мисак Манушян — один из них. Вместе со своей женой, Мелине Манушян, он был одним из самых активных участников французского движения Сопротивления.
Манушян и многие его товарищи были арестованы и казнены 21 февраля 1944 года. В истории они остались под названием «группа Манушяна». Жене Манушяна, Мелине, удалось скрыться от полиции, и она была приговорена к смертной казни заочно.
В день казни в письме к жене Манушян писал: «Что я могу тебе написать? Во мне все неопределенно и в то же время очень светло. Я вступил в армию свободы добровольным солдатом и умираю в двух шагах от победы и цели. Счастья тем, кто будет жить после нас и наслаждаться сладостью завтрашнего мира и свободы».
Манушян был посмертно награжден орденом Почетного легиона. Его именем и именем его группы названы улицы и площади в Париже, Марселе, Валансе и Ереване.
Знаменитый армянин также является автором сборников стихотворений.
Мисак Манушян — национальный герой Франции.
🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹
🔁💬Ազգային հերոս Մանուշյանը․ «Ամեն ինչ անորոշ է և միաժամանակ շատ պայծառ»
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին (1939-1945) մասնակցել է շուրջ 600․000 հայ, նրանց մեջ 300000 հայ սփյուռքից են։
Հայկական Սփյուռքը կազմվել է հիմնականում 1915 թվականի բռի տեղահանումից հետո․ նրանք ովքեր փրկվել են եղեռնից, ապաստանել էին աշխարհի տարբեր երկներում։ Միսաք Մանուշյանը նրանիցից մեկն է։ Նա իր կնոջ՝ Մելինե Մանուշյանի հետ Ֆրանսիական դիմադրության շարժման ամենաակտիվ մասնակիցներից էր։
Մանուշյանն ու նրա ընկերներից շատերը ձեռբակալվել ու մահապատժի են ենթարկվել 1944-ի փետրվարի 21-ին։ Նրանք պատմության մեջ մնացին «Մանուշյանի խումբ» անունով։ Մանուշյանի կինը՝ Մելինեն, կարողացել է փախչել ոստիկանությունից և մահվան է դատապարտվել հեռակա կարգով։
Մահապատժի օրը Մանուշյանը կնոջն ուղղված նամակում գրել է. «Ի՞նչ կարող եմ քեզ գրել, իմ մեջ ամեն ինչ անորոշ է և միաժամանակ շատ պայծառ։ Ես մտել էի ազատության բանակը որպես կամավոր զինվոր և ես մեռնում եմ երկու մատ հեռու հաղթանակից և նպատակից։ Երջանկություն նրանց, ովքեր պիտի ապրեն մեզնից հետո և վայելեն վաղվա խաղաղության ու ազատության քաղցրությունը»։
Մանուշյանին հետմահու շնորհվել է Պատվո լեգեոնի շքանշան։ Նրա և իր խմբի անունով անվանվել են փողոցներ և հրապարակներ Փարիզում, Մարսելում, Վալանսեում և Երևանում։
Անվանի հայը նաև բանաստեղծությունների ժողովածուներ ունի։
Միսակ Մանուշյանը Ֆրանսիայի ագային հերոս է։
Բամբասանքն ինքն իրեն չի պատմի. Բաժանորդագրվե՛ք 🤫 Сплетни сами себя не расскажут — подписывайся!