Նայում ես համաշխարհային զարգացումներին, ու կրկին անգամ համոզվում, որ միջազգային երաշխիքների դիմաց Արցախի հինգ/յոթ շրջանները հանձնելու կողմնակիցները քաղաքականապես տհաս են։ Ոչ միջազգային իրավունքն ա գործում, ոչ բան, ինչ երաշխիքների մասին էլ խոսքը, ով էր այն վերահսկելու ու երաշխավորելու։ Ուղակի Արցախը պահելու կար մի ձեւ, ռազմա-քաղաքական զարգացմամբ հետ չընկնել Ադրբեջանից։ Միակ բանը որ կարելի է լրջորեն քննարկել, թե ճիշտ է թե սխալ 1988 թվականի շարժումը ինքնին։ Այ այդ հարցում ես գտնում եմ, որ այն սխալ էր, ճակատագրական աղետ, պետք էր գնալ այլ ճանապարհով։ Բայց եթե ազգին մտցրել էին դրա տակ, ապա պետք էր 30 տարվա մեջ կառուցել այնպիսի պետություն, որ Բաքուն երբեք չհանդգներ վերսկսելու այդ պատերազմը…
Արգիշտի Կիվիրյան
@armgeopolitic
Արգիշտի Կիվիրյան
@armgeopolitic
Թողնել պատասխան