Իրանական քաղաքակրթական ինքնությունն իր պոեզիայով հղկած միջնադարյան պարսից բանաստեղծներից Սաադին (13-րդ դար) շատ գեղեցիկ է նկարագրում մարդու և անասունի տարբերությունը։
Վայելեք բանաստեղծական այս պատառիկը, որն արդիական է սպառողականության քարոզով մեզ շնչահեղձ անող այսօրվա իրականության մեջ ևս։
Պարսկերեն բնօրինակի գեղեցիկ կատարումը և նվաստիս՝ բնօրինակին հնարավորին մոտ հայերեն թարգմանությունը կցված են։
«Մարդը վեհ է հոգով մարդկայնության,
Զգեստը գեղեցիկ լոկ չէ նշանը մարդկայնության։
Թե աչք, բերան, ականջ ու քիթ ունենալով է մարդը,
Տարբե՞ր են, արդյո՞ք, անշունչ պատկերը և մարդը։
Ուտելը, քնելը, կատաղությունն ու հեշտանքը՝ խռովք են, տգիտություն ու խավար,
Զի անասունն անտեղյակ է աշխարհից մարդկայնության»։
#հավերժականՀայաստանը
🆔 @vardan_voskanian
Վայելեք բանաստեղծական այս պատառիկը, որն արդիական է սպառողականության քարոզով մեզ շնչահեղձ անող այսօրվա իրականության մեջ ևս։
Պարսկերեն բնօրինակի գեղեցիկ կատարումը և նվաստիս՝ բնօրինակին հնարավորին մոտ հայերեն թարգմանությունը կցված են։
«Մարդը վեհ է հոգով մարդկայնության,
Զգեստը գեղեցիկ լոկ չէ նշանը մարդկայնության։
Թե աչք, բերան, ականջ ու քիթ ունենալով է մարդը,
Տարբե՞ր են, արդյո՞ք, անշունչ պատկերը և մարդը։
Ուտելը, քնելը, կատաղությունն ու հեշտանքը՝ խռովք են, տգիտություն ու խավար,
Զի անասունն անտեղյակ է աշխարհից մարդկայնության»։
#հավերժականՀայաստանը
🆔 @vardan_voskanian
Թողնել պատասխան