Սրանից 10 տարի առաջ կյանքի պայմաններից դժգոհ մի ադրբեջանուհի, հարցազրույց տալով,…

Սրանից 10 տարի առաջ կյանքի պայմաններից դժգոհ մի ադրբեջանուհի, հարցազրույց տալով, բողոքում էր․ «bizə park lazımdır, yoxsa iş yeri» («մեզ զբոսայգի՞ է պետք, թե՞ աշխատատեղ»)՝ ակնարկելով Ալիևի ռեժիմի աչքակապությունները և շուկայատեղի քանդելով՝ զբոսայգի կառուցելը։
Պետք է խոստովանել, որ Իլհամի աչքակապությունները մանկապարտեզ են ՀՀ դե-ֆակտո իշխանությունների թմրեցուցիչ «հաց և տեսարաններ» քաղաքականության դեմ։ Դժբախտությունն այն է, որ ի տարբերություն ադրբեջանցի կնոջ՝ հայաստանյան ընդդիմության առանձին հատվածներում չկա այն գիտակցումը, որ մեզ ոչ թե «տեսարաններ» են պետք, այլ ինքնապաշտպանության և ինքնապահպանության քարոզ և նախապատրաստություն։
Դրա փոխարեն ի սկզբանե տանուլ տրված մրցավազք է սկսվել իշխանությունների հետ, թե ով ավելի շատ կամ թեկուզ ավելի «էներգախնայող» «տեսարաններ» կապահովի։
Որևէ մի ճնշված խումբ ի սկզբանե պարտված է, եթե ընդունում է իրեն ճնշողի պարտադրած խաղի կանոնները և ի վիճակի չի լինում ճեղքել դրանց օղակը։
#ՀավերժականՀայաստան
#ՀաջորդտարիՇուշիում
քաղաքագետ Էդգար Էլբակյան
@elbakyan_edgar

Comments

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով