🕊 Խաղաղության Նոբելյան մրցանակակիրները (2011–2026 թթ.)
• 2026 | Նավի Փիլայ (Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն) — Խաղաղության և միջազգային իրավակարգի ամրապնդմանն ուղղված անխոնջ պայքարի համար։
• 2025 | Մարիա Կորինա Մաչադո (Վենեսուելա) — Վենեսուելայի ժողովրդի դեմոկրատական իրավունքների և բռնապետությունից ժողովրդավարության խաղաղ անցմանն ուղղված ջանքերի համար։
• 2024 | Նիհոն Հիդանկյո (Ճապոնիա) — Միջուկային զենքից զերծ աշխարհի հասնելու ջանքերի և ականատեսների վկայություններով դրա կիրառման անթույլատրելիությունը ցույց տալու համար։
• 2023 | Նարգես Մոհամմադի (Իրան) — Իրանում կանանց հանդեպ ճնշումների դեմ պայքարի և մարդու իրավունքների ու համընդհանուր ազատության խթանման համար։
• 2022 | Ալես Բյալյացկի (Բելառուս), «Մեմորիալ» կազմակերպություն (Ռուսաստան), Քաղաքացիական ազատությունների կենտրոն (Ուկրաինա) — Ռազմական հանցագործությունների փաստագրման, մարդու իրավունքների և իշխանության չարաշահումների դեմ պայքարի համար։
• 2021 | Մարիա Ռեսսա (Ֆիլիպիններ) և Դմիտրի Մուրատով (Ռուսաստան) — Խոսքի ազատության պաշտպանությանն ուղղված խիզախ ջանքերի համար, որը նախապայման է ժողովրդավարության և կայուն խաղաղության համար։
• 2020 | Պարենի համաշխարհային ծրագիր / WFP (ՄԱԿ) — Սովի դեմ պայքարի և հակամարտության գոտիներում խաղաղության համար բարենպաստ պայմաններ ստեղծելու համար։
• 2019 | Աբիյ Ահմեդ (Եթովպիա) — Խաղաղության և միջազգային համագործակցության, մասնավորապես Էրիթրեայի հետ սահմանային հակամարտության լուծման վճռական նախաձեռնության համար։
• 2018 | Դենի Մուկվեգե (Կոնգոյի ԴՀ) և Նադիա Մուրադ (Իրաք) — Ռազմական գործողությունների ընթացքում սեռական բռնությունը որպես զենք կիրառելու դեմ պայքարի համար։
• 2017 | Միջուկային զենքի արգելման միջազգային արշավ / ICAN (Շվեյցարիա) — Միջուկային զենքի աղետալի հետևանքների վրա ուշադրություն հրավիրելու և այն արգելող պայմանագրի հասնելու նորարար ջանքերի համար։
• 2016 | Խուան Մանուել Սանտոս (Կոլումբիա) — Երկրում ավելի քան 50 տարի տևած արյունալի քաղաքացիական պատերազմը դադարեցնելու վճռական քայլերի համար։
• 2015 | Ազգային երկխոսության քառյակ (Թունիս) — «Հասմիկների հեղափոխությունից» հետո Թունիսում բազմակարծիք ժողովրդավարության կայացման գործում ունեցած վճռորոշ ներդրման համար։
• 2014 | Մալալա Յուսուֆզայ (Պակիստան) և Քայլաշ Սատյարթի (Հնդկաստան) — Երեխաների շահագործման դեմ և բոլոր երեխաների կրթության իրավունքի համար մղած համատեղ պայքարի համար։
• 2013 | Քիմիական զենքի արգելման կազմակերպություն / OPCW (Նիդերլանդներ) — Աշխարհում քիմիական զենքի պաշարների ոչնչացմանն ուղղված լայնածավալ աշխատանքների համար։
• 2012 | Եվրոպական միություն (ԵՄ) — Ավելի քան վեց տասնամյակ Եվրոպայում խաղաղության, հաշտեցման, ժողովրդավարության և մարդու իրավունքների առաջընթացին նպաստելու համար։
• 2011 | Էլեն Ջոնսոն-Սըրլիֆ (Լիբերիա), Լեյմա Գբովի (Լիբերիա) և Թավաքոլ Քարման (Եմեն) — Կանանց անվտանգության և խաղաղաշինությանը կանանց լիարժեք մասնակցության իրավունքի համար ոչ բռնի պայքարի համար։
Մաքուր Պատմություն📖
• 2026 | Նավի Փիլայ (Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն) — Խաղաղության և միջազգային իրավակարգի ամրապնդմանն ուղղված անխոնջ պայքարի համար։
• 2025 | Մարիա Կորինա Մաչադո (Վենեսուելա) — Վենեսուելայի ժողովրդի դեմոկրատական իրավունքների և բռնապետությունից ժողովրդավարության խաղաղ անցմանն ուղղված ջանքերի համար։
• 2024 | Նիհոն Հիդանկյո (Ճապոնիա) — Միջուկային զենքից զերծ աշխարհի հասնելու ջանքերի և ականատեսների վկայություններով դրա կիրառման անթույլատրելիությունը ցույց տալու համար։
• 2023 | Նարգես Մոհամմադի (Իրան) — Իրանում կանանց հանդեպ ճնշումների դեմ պայքարի և մարդու իրավունքների ու համընդհանուր ազատության խթանման համար։
• 2022 | Ալես Բյալյացկի (Բելառուս), «Մեմորիալ» կազմակերպություն (Ռուսաստան), Քաղաքացիական ազատությունների կենտրոն (Ուկրաինա) — Ռազմական հանցագործությունների փաստագրման, մարդու իրավունքների և իշխանության չարաշահումների դեմ պայքարի համար։
• 2021 | Մարիա Ռեսսա (Ֆիլիպիններ) և Դմիտրի Մուրատով (Ռուսաստան) — Խոսքի ազատության պաշտպանությանն ուղղված խիզախ ջանքերի համար, որը նախապայման է ժողովրդավարության և կայուն խաղաղության համար։
• 2020 | Պարենի համաշխարհային ծրագիր / WFP (ՄԱԿ) — Սովի դեմ պայքարի և հակամարտության գոտիներում խաղաղության համար բարենպաստ պայմաններ ստեղծելու համար։
• 2019 | Աբիյ Ահմեդ (Եթովպիա) — Խաղաղության և միջազգային համագործակցության, մասնավորապես Էրիթրեայի հետ սահմանային հակամարտության լուծման վճռական նախաձեռնության համար։
• 2018 | Դենի Մուկվեգե (Կոնգոյի ԴՀ) և Նադիա Մուրադ (Իրաք) — Ռազմական գործողությունների ընթացքում սեռական բռնությունը որպես զենք կիրառելու դեմ պայքարի համար։
• 2017 | Միջուկային զենքի արգելման միջազգային արշավ / ICAN (Շվեյցարիա) — Միջուկային զենքի աղետալի հետևանքների վրա ուշադրություն հրավիրելու և այն արգելող պայմանագրի հասնելու նորարար ջանքերի համար։
• 2016 | Խուան Մանուել Սանտոս (Կոլումբիա) — Երկրում ավելի քան 50 տարի տևած արյունալի քաղաքացիական պատերազմը դադարեցնելու վճռական քայլերի համար։
• 2015 | Ազգային երկխոսության քառյակ (Թունիս) — «Հասմիկների հեղափոխությունից» հետո Թունիսում բազմակարծիք ժողովրդավարության կայացման գործում ունեցած վճռորոշ ներդրման համար։
• 2014 | Մալալա Յուսուֆզայ (Պակիստան) և Քայլաշ Սատյարթի (Հնդկաստան) — Երեխաների շահագործման դեմ և բոլոր երեխաների կրթության իրավունքի համար մղած համատեղ պայքարի համար։
• 2013 | Քիմիական զենքի արգելման կազմակերպություն / OPCW (Նիդերլանդներ) — Աշխարհում քիմիական զենքի պաշարների ոչնչացմանն ուղղված լայնածավալ աշխատանքների համար։
• 2012 | Եվրոպական միություն (ԵՄ) — Ավելի քան վեց տասնամյակ Եվրոպայում խաղաղության, հաշտեցման, ժողովրդավարության և մարդու իրավունքների առաջընթացին նպաստելու համար։
• 2011 | Էլեն Ջոնսոն-Սըրլիֆ (Լիբերիա), Լեյմա Գբովի (Լիբերիա) և Թավաքոլ Քարման (Եմեն) — Կանանց անվտանգության և խաղաղաշինությանը կանանց լիարժեք մասնակցության իրավունքի համար ոչ բռնի պայքարի համար։
Մաքուր Պատմություն📖
Թողնել պատասխան