Author: Suren Surenyants

Քանի օր արձակուրդի մեջ եմ ու բացակայում եմ Երևանից, «Հայելի» ակումբին հարցազրույցը տվել են հեռավար՝ ամառանոցից: Քննարկել ենք ընթացիկ իրադարձությունները:

«Փամփուշտի» օրինակն այստեղ պատկերավոր է՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես Նիկոլ Փաշինյանը ավեր գործեց ոչ միայն երկրի, այլ նաև իր շրջապատի նկատմամբ: Դիտեք իմ հարցազրույցը Կարպիս Փաշոյանին:

Հարցեր կառավարությանը
Ռեփեր Սնուփ Դոգի ու նրա արվեստի դեմ ոչինչ չունեմ, հարցերս ուղղված են Հայաստանի կառավարությանը:
Արդյո՞ք համարժեք է նման համերգ կազմակերպել 44-օրյա պատերազմի 3-րդ տարելիցի, անցած տարվա արյունոտ բախումների տարելիցի ու Արցախի ժողովրդի սովահարության համատեքստում:
Ի՞նչ ուղերձ է սրանով կառավարությունը ուղղում մեր հասարակությանը և միջազգային հանրությանը:
Արդյո՞ք հարկատուների հաշվին պետք է ֆինանսավորվի մի համերգ, որի շուրջ հասարակությունը ոչ թե կոնսոլիդացվում, այլ պառակտվում է:

Պուտինն այսօր մի քանի հայտարարություններ է արել՝ Թուրքիայի հետ կապված: Ըստ այդմ, չորեքշաբթի օրը տեղի է ունենալու Պուտին- Էրդողան հեռախոսազրույց, սակայն ըստ Ռուսաստանի նախագահի՝ դեռ պարզ չէ՝ ինքը՞ գնա Էրդողանի մոտ հանդիպման, թե՞ Էրդողանը կգա իր մոտ:
Սակայն ամենակարևորը. Պուտինն ասել է, թե Թուրքիայում գազային հաբի հարցը մնում է օրակարգում, սակայն Ռուսաստանը չի պատրաստվում գազի մեծ պաշարներ պահել Թուրքիայում՝ շեշտը դնելով էլեկտրոնային առևտրային հարթակի ձևավորման վրա:

Մյուս շաբաթ 44-օրյա պատերազմի հանգամանքներն ուսումնասիրող քննիչ հանձնաժողովում վկայություն կտա ՊՆ նախկին նախարար Դավիթ Տոնոյանը: Media Post Factum-ն անդրադառնում է հաջորդ շաբաթվա գլխավոր ինտրիգներից մեկին:

Սպուտնիկ Արմենիայի մամուլի կենտրոնում տեղի ունեցած ասուլիսում անդրադարձել եմ Մոսկվայում տեղի ունեցած Լավրով- Միրզոյան- Բայրամով բանակցություններին և Նիկոլ Փաշինյանի երեկվա ասուլիսին:

Միրզոյանի հայտարարության և իրականության կոնտրաստը
«Հայաստանը երբեք հարթակ չի դառնա հակաիրանական գործողությունների համար և մշտապես շեշտը դնում է տարածաշրջանային անվտանգության և խաղաղության ընդլայնման վրա»,- երեկ Թեհրանում, Իրանի նախագահի հետ հանդիպմանը, ասել է Հայաստանի ԱԳ նախարար Արարատ Միրզոյանը:
Միանգամայն ողջունելի հայտարարություն է, մանավանդ, եթե հաշվի առնենք, որը Իրանը գործնականում Հայաստանի հիմնական դաշնակիցն է՝ իր տարածքային ամբողջականությունը պահպանելու հարցում:
Ամբողջ խնդիրն այն է, սակայն, որ Միրզոյանի միանգամայն ընդունելի հայտարարությունը հակադրության մեջ է պաշտոնական Երևանի այն քաղաքականության հետ, որը վերաբերելի է հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների միջնորդական հարթակի ընտրությանը:
Առիթ ունեցել եմ ասելու, որ բանակցությունների վաշինգտոնյան և բրյուսելյան հարթակներն, ըստ էության, ոչ թե խաղաղության, հայ- ադրբեջանական հարաբերությունները կամ ԼՂ խնդիրը կարգավորելու, այլ տարածաշրջանից Ռուսաստանին դուրս մղելու, Իրանի ազդեցությունը սահմանափակելու մասին են:
Արդյո՞ք Միրզոյանի այցը Թեհրան գերծող իշխանության քաղաքականությունը խմբագրելու փորձ է, թե՞ դարձյալ գործ ունենք արտաքին քաղաքական ակտիվիզմի հետ, որը գործնականում քաղաքականություն է՝ առանց կոնցեպցիայի, նպատակների և օրակարգի:

Թե բա՝ Վազգեն Սարգսյանն էլ բանակում չէր ծառայել, բայց Սպարապետ դարձավ: Հլը սրա զինիզմը ու պատմական ֆիգուրների շվաքի տակ տակ թաքնվելու, նրանց հետ համեմատվելու մոլուցքը տեսեք…