Author: Suren Surenyants

Հարցազրույց 24TV-ին
https://youtu.be/5zAP6tC7WGo?si=m9Dnvzbnn1St4rUZ

Բանավեճ
https://youtu.be/ObSf5hwK65M?si=LXYbN2i9jiLd6LoC

⚡️⚡️⚡️Վախեցած իշխանության սիմվոլները
2018 թվականի ապրիլին իշխանության ճգնաժամը դրսևորվում էր ոչ միայն քաղաքական հայտարարություններով, այլ նաև խոսուն մանրուքներով։
Երբ փողոցները լեցուն էին քաղաքացիներով, իսկ պետական ինստիտուտները՝ փաստացի կաթվածահար, իշխանության պատգամավորներին Ազգային ժողով էին տեղափոխում մետրոյով։
Սա լոգիստիկ լուծում չէր, այլ իշխանության լեգիտիմության կորստի ակնհայտ նշան։
Այդ պայմաններում իշխանության ներկայացուցիչների ազատ տեղաշարժը դարձել էր վտանգավոր։ Սա արդեն ոչ թե առանձին դժգոհության, այլ իշխանության հեռացման անխուսափելիության հստակ ազդանշան էր։
Եվ իրադարձությունները զարգացան հենց այդ տրամաբանությամբ։
Երեկ Նիկոլ Փաշինյանին հավատարմություն ցուցաբերած 10 եպիսկոպոսների տեղափոխումը Մայր Աթոռ իրականացվել է միկրոավտոբուսով։
Անկախ հնարավոր ձևական բացատրություններից՝ սա քաղաքական առումով նշանակալի փաստ է։
Այն վկայում է, որ իշխանության հետ նույնացող որևէ խումբ կամ անձ այլևս չի ընկալվում որպես հանրային տարածքում բնական և անվտանգ ներկայություն։
Սա լոկալ դրվագ չէ, այլ խորքային. իշխանության լեգիտիմության ճգնաժամի արտահայտություն։
Երբ իշխանությունն ու նրան հավատարմություն ցուցաբերող շրջանակները հարկադրված են գործել փակ, պաշտպանված ռեժիմում, դա նշանակում է, որ հանրային վստահությունը փաստացի սպառված է։
Իշխանությունը մտել է բարձր ռիսկի փուլ։
Իշխանության քաղաքական վախճանն օրեցօր դառնում է ավելի իրատեսական։
Եվ որքան երկար է շարունակվում դիմադրությունը անխուսափելիին, այնքան ծանր և ցավոտ է լինելու ավարտը։
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

Բանավեճ Ազատություն ռադիոկայանում
https://www.youtube.com/live/YvoO6tLSfos?si=yhuNvXJ4ZSYpUgkG

Փաշինյանը վաղը Մայր Աթոռում կազմակերպում է սադրանք՝ ուժային միջամտության դաշտ բացելու նպատակով:
Ժամը 23:00-ին դիտեք իմ յութուբյան անդրադարձը
https://youtu.be/MCVlKqolVlw?si=mhcXFWE1mFbF5e9d

Հարցազրույց 168TV-ին
https://youtu.be/xdMQ3HInsmo?si=wOFtVjFGkImytPiF

‼️Ինչ է իրականում նշանակում Էրդողանի հայտարարությունը Հայաստանի համար
Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը դեսպանների 16-րդ համաժողովում հայտարարել է, որ Թուրքիան առաջ է մղում Հայաստանի հետ հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը՝ Ադրբեջանի հետ համակարգված և մշտական երկխոսության միջոցով։
Նրա խոսքով՝ Հարավային Կովկասը, որը տարիներ շարունակ զրկված է եղել կայուն խաղաղությունից, այժմ կանգնած է պատմական հանգրվանի առաջ։
Էրդողանը նշել է, որ Հայաստանն ու Ադրբեջանը ավելի քան երբևէ մոտ են խաղաղության պայմանագրի ստորագրմանը՝ հավելելով, որ այս գործընթացին զուգահեռ Թուրքիան նույնպես քայլեր է ձեռնարկում Հայաստանի հետ հարաբերությունները կարգավորելու ուղղությամբ։
Ըստ նրա՝ Աստծո օգնությամբ արդեն հաջորդ տարվա սկզբին հնարավոր է իրականացնել որոշ «խորհրդանշական քայլեր»։
Այս հայտարարությունը հնարավորություն է տալիս անել մի քանի կարևոր հետևություն։
Առաջին՝ Թուրքիան շարունակում է հայ–թուրքական հարաբերությունները դիտարկել ոչ թե որպես ինքնուրույն օրակարգ, այլ որպես հայ–ադրբեջանական գործընթացից ածանցյալ ուղղություն։
Այլ կերպ ասած՝ Երևանի հետ հարաբերությունների իրական կարգավորումը Անկարան պայմանավորում է բացառապես Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության պայմանագրի ստորագրմամբ՝ Բաքվի առաջարկած մոդելով։
Երկրորդ՝ Էրդողանի կողմից հիշատակված «խորհրդանշական քայլերը» դժվար է ընկալել որպես հայ–թուրքական հարաբերությունների ինստիտուցիոնալ կամ բովանդակային առաջընթաց։
Ավելի հավանական է, որ խոսքը վերաբերում է ցուցադրական և սահմանափակ նախաձեռնությունների, որոնք միտված են Հայաստանի գործող իշխանության՝ մասնավորապես Նիկոլ Փաշինյանի, ներքաղաքական և նախընտրական դիրքերի ամրապնդմանը՝ արտաքին «առաջընթացի» իմիտացիայի միջոցով։
Թուրքիայի կողմից խորհրդանշական ժեստերը (օրինակ՝ երրորդ երկրների քաղաքացիների համար սահմանի բացում, ուղիղ թռիչքներ, երկաթուղու վերականգնում կամ այլ մանր քայլեր) կարող են օգնել Փաշինյանին ներքին հանրության առաջ ցույց տալու «տեսանելի առաջընթաց»։
Սակայն սա միակողմանի չէ՝ Էրդողանը նույնպես շահագրգռված է կոնկրետ օգուտներով (օրինակ՝ Զանգեզուրի միջանցքի բացումով)։
Ավելի շուտ սա փոխադարձ շահ է, քան միայն Փաշինյանի ներքին քաղաքականությանը օգնելու միտում։
Երրորդ՝ այս փուլում Թուրքիան փորձում է միաժամանակ լուծել երեք խնդիր․
չխզել շփումները Երևանի հետ,
պահպանել լիակատար քաղաքական համադրումը Բաքվի հետ,
և աջակցել Հայաստանում այն իշխանությանը, որը պատրաստ է խաղաղության անվան տակ ընդունել պարտադրված օրակարգը։
Խաղաղության մասին հնչող հայտարարությունների ներքո Թուրքիան շարունակում է գործել կոշտ փոխկապակցման տրամաբանությամբ, որտեղ Հայաստանը դիտարկվում է ոչ թե որպես հավասար գործընկեր, այլ որպես վերահսկվող գործընթացի օբյեկտ։
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

Հարցազրույց Հ2-ին
https://youtu.be/9srl7VIROJE?si=BiB_XaaL-Dtyk3Z1

Հարցազրույց Euromedia24-ին
https://youtu.be/QINBellVTDk?si=qH3M5qFu7_MtXE9Q

❗ ԵՄ–Փաշինյան «գործարքը». մոլդովական սցենարը Հայաստանում
Եվրոպական միության արտաքին քաղաքականության պատասխանատու Կայա Կալլասի հայտարարությունը, ըստ որի՝ ԵՄ-ն պատրաստ է աջակցել Հայաստանին ընտրությունների ընթացքում «արտաքին վնասակար ազդեցության» դեմ պայքարում, նախադեպային է իր բովանդակությամբ։
Փաստացի արձանագրվում է, որ գործող իշխանությունը համաձայնել է Հայաստանում կիրառել, այսպես կոչված, մոլդովական սցենարը՝ սեփական իշխանության վերարտադրության դիմաց։
Սա այլևս ոչ թե ԵՄ տեխնիկական օժանդակություն է, այլ քաղաքական միջամտություն ընտրական գործընթացին։
Մոլդովայում այդ մոդելը հանգեցրել է ոչ թե ժողովրդավարության ամրապնդման, այլ՝
▪ ընդդիմադիր քաղաքական դաշտի զտման,
▪ «վնասակար ազդեցության» անորոշ սահմանումներով անհարմար ուժերի դուրսմղման,
▪ ընտրական ավտորիտարիզմի հաստատման։
ԵՄ-ի այս աջակցությունը կարող է չարաշահվել Հայաստանի իշխանության կողմից՝ ընդդիմության դեմ, նման Մոլդովայի դեպքում տեղի ունեցածին, որտեղ ընդդիմադիր կուսակցությունների արգելքը և ընտրական սահմանափակումները քննադատվել են որպես ընդդիմության ճնշման գործիք:
Այս համատեքստում ակնհայտ է, որ ԵՄ ներկայիս բյուրոկրատիան աստիճանաբար հեռանում է արևմտյան արժեքներից՝ ժողովրդավարությունը փոխարինելով «կառավարվող ընտրությունների» մոտեցմամբ։
ԵՄ-ն ավելի ու ավելի հաճախ ոչ թե պաշտպանում է ազատ քաղաքական մրցակցությունը, այլ նպաստում է իր համար ընդունելի կախյալ վարչակարգերի վերարտադրությանը։
Փաշինյանի իշխանության և ԵՄ բյուրոկրատիայի այս «գործարքն» ունի նաև արտաքին քաղաքական գին։
Այն արտացոլում է Հայաստանի արտաքին քաղաքական շրջադարձը դեպի Արևմուտք:
Հայաստանում խրախուսվում է պարզունակ և կոպիտ հակառուսական խոսույթը՝ որպես հավատարմության փոխհատուցում։
Սա չի բխում Հայաստանի անվտանգության իրական շահերից և չի ապահովում արտաքին քաղաքական հավասարակշռում։
Երբ իշխանության լեգիտիմությունը ձևավորվում է արտաքին կառույցների հովանավորությամբ, ինքնիշխան ժողովրդավարության մասին խոսելը նվազագույնը ինքնախաբեություն է։
Հայաստանին անհրաժեշտ են ազատ և մրցակցային ընտրություններ, ոչ թե արտաքին վերահսկողությամբ ձևավորված «ճիշտ արդյունք» ապահովող գործընթացներ։
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-