Category: Suren Surenyants

«Հայելի» ակումբում ասուլիսն ընդմիջվեց՝ հոսանքի անջատման պատճառով: Ասուլիսի առաջին հատվածում խոսել եմ այն մասին, թե ինչպես է Փաշինյանը՝ տգիտության հետևանքով, անընդհատ քաղաքական և իրավական խաղաթղթեր տալիս Ալիևին:

Երկուշաբթի օրը ԵՄ անդամ երկրների ԱԳ նախարարները կքննարկեն Հայաստանի օգնության և ԵՄ-ին նրա մերձեցման հարցերը: Հաճելի է լսել այս ամենը, սակայն ի՞նչ գին է ունենալու այդ աջակցությունը, եթե Բրյուսելը չի կարողանում հակել Ադրբեջանին՝ խաղաղ կարգավորման, արդյո՞ք Հայաստանը «հոնորար» է ստանում՝ Փաշինյանի հակառուսական ելույթի համար, թե՞ խոսքն ավելի երկարաժամկետ ռազմավարական համագործակցության մասին է:

Նայում եմ կադրերը:
Սցենարը, մեծ հաշվով, պարզ է. Նիկոլը փորձում է Արցախի հանձնման թեման դարձնել ներարցախյան «ռազբորկաների» հարց:
Մարդն իշխանություն պահել, պատասխանատվությունից խուսափել է ուզում: Այն, ինչ արել է 44-օրյա պատերազմից հետո:

Վարչապետի ընտանիքից մինչև այսօր արտերկիր չի մեկնել միայն Չալոն՝ այն հավատարիմ շունը, որն, ի դեպ, Փաշինյանի հարկի տակ բնակվողներից ամենամեծ ավանդն է ունեցել հեղափոխության օրերին: Media Post Factum-ի անդրադարձը:

Ֆրանսիայի ՊՆ նախարարի հայտարարության վերաբերյալ. ռազմատեխնիկական համագործակցությունը լռություն է սիրում: Եթե պաշտոնական Փարիզն այս թեմայով որոշել է փիառվել, ապա պետք է գիտակցի, որ Բաքվում մեծացնում է Հայաստանին կանխարգելիչ հարված հասցնելու գայթակղությունը:

168-ի տաղավարում խոսել ենք ներքին և արտաքին քաղաքականության առանցքային հարցերի շուրջ:

Պատասխանատու լուծում կամ մահաբեր պատերազմ
Ես խրախուսում եմ Վահե Աղաջանյանի քաղաքական համարձակությունը, ով ընդդիմանալով համատարած անպատասխանատու մոտեցմանը՝ համարձակ լուծումներ է առաջարկում:
Ես ինքս այդ լուծումների կողմնակից եմ ու դրա մասին ակնարկել եմ Պետրոս Ղազարյանի վերջին «Հանրային քննարկման» ժամանակ, որը հեռարձակելու է վաղը երեկոյան:
Փաշինյանին ու նրա շրջապատին թվում էր՝ եթե «փուռը» տան Արցախը, հնարավոր կլինի շրջանցել 2020թ-ի նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության 9-րդ կետը:
Ձախողվեցին:
Հիմա նրանց թվում է՝ եթե դուրս գան Նոյեմբերի 9-ի փաստաթղթից, դարձյալ հնարավոր կլինի խուսափել այդ չարաբաստիկ կետից:
Ավաղ, սին հույսեր են. պարտված կողմը չի կարող իրեն թույլ տալ՝ հրաժարվել անգամ փաստացի գոյություն չունեցող փաստաթղթից:
Դրանով պարտավորությունից չես փախչելու, ընդամենը casus belli ես ստեղծելու:
Պետք չէ փախչել նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության 9-րդ կետի քննարկումներից, անհրաժեշտ է բանակցել՝ իրավիճակից նվազագույն կորուստներով դուրս գալու համար:
Պետք է բանակցել Ադրբեջանի, Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի հետ, առաջին հերթին՝ Ռուսաստանի հետ:
Փաշինյանը երեք տարի առաջ ինքն է ստանձնել մի պարտավորություն, որը ենթադրում է լուծում՝ «միջանցքից ցածր, ճանապարհից բարձր» տրամաբանությամբ:
Ուրեմն, պետք չէ փախչել լուծումներից, պետք է գնալ, ակտիվ բանակցել, ունենալ նաև սեփական առաջարկությունները ու գալ նվազ ռիսկերով լուծման:
Մյուս ճանապարհը, որն անում է Նիկոլը՝ պատերազմն է, որն արդեն մահացու կարող է լինել մեր պետության համար: