Category: Suren Surenyants

Բելգիան հաղթեց, Կանադան տպավորեց:

Քոչարյանը հեռանում է, տարոսը՝ Փաշինյանին…
Այն բանից հետո, երբ «Պատիվ ունեմ» դաշինքը դադարեց գոյություն ունենալ, հարցազրույցներիցս մեկում կանխատեսել էի, որ ինստիտուցիոնալ փոշիացման գործընթացն ավելի մեծ ազդեցություն է գործելու «Հայաստան» դաշինքի վրա: Այսօր հայտնի դարձավ, որ այդ դաշինքի մաս կազմող «Վերածնվող Հայաստան» կուսակցությունն, ըստ էության, փլուզվել է:
Սակայն սա վերջը չէ:
Մինչև նոր տարի «Հայաստան» խմբակցությունն, ըստ էության, դադարելու է գործել՝ որպես մեկ միասնական միավոր:
Ի՞նչ էր «Հայաստան» դաշինքը:
Դա, ըստ էության, Ռոբերտ Քոչարյանի քաղաքական ամբիցիաների բավարարման հարթակ էր:
Հիմա ստացվում է՝ այդ ամբիցիաները կամ չկան, կամ էլ՝ այլևս դրանց չի հավատում թիմը:
Քոչարյանը հեռանում է, տարոսը՝ Փաշինյանին…

Սկզբունքորեն Ալիևը ՀԱՊԿ-ի մասին ասել է ճշմարտությունը, այլ խնդիր է, որ այդ «ճշմարտությունը» նա հնչեցրել է երևանյան գագաթնաժողովից առաջ, անկասկած՝ կոնկրետ նպատակներով: Նա Երևանին մղում է ՀԱՊԿ-ի, Ռուսաստանի հետ հակադրության՝ քաջ գիտակցելով, որ անտագոնիզմի այդ ռեժիմն այսօրվա Հայաստանը սպասարկել չի կարող: Ապշել կարելի է, թե ինչպե՞ս այս ճշմարտությունը չեն գիտակցում «անկախակական» դիրքերից հանդես եկող ու Պուտինի այցը «հարամելու» կոչ անող շրջանակները:

Ամեն հաղթանակ չէ, որ տպավորիչ խաղի արդյունք է: Հոլանդական ճշմարտություն😀

«Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության 4-րդ համագումարում ընտրվել է Քաղաքական խորհրդի հետևյալ կազմը.
Սուրեն Սուրենյանց- Քաղաքական խորհրդի նախագահ
Սարգիս Լևոնյան- միջազգայնագետ
Արմեն Գևորգյան- լրագրող, հրապարակախոս
Լիլիթ Սիմոնյան- իրավագիտության մագիստրոս
Լևոն Նազարեթյան- «Չարենցավան» ԲԿ վիրաբույժ, Ալափարսի ամբուլատոր ծառայության տնօրեն
Անդրանիկ Բչեմյան- շինարար
Սուրեն Աբրահամյան- ինժեներ
Արմենուհի Աֆրիկյան- դոցենտ, գիտությունների թեկնածու
Արսեն Նազարյան- հանրային դիվանագետ

Ռուսների դուրս մղումը Ուկրաինայի ողջ տարածքից մոտակա ժամանակներում հավանական չէ, պնդում է Միացյալ Նահանգների զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ Մարկ Միլլին՝ հորդորելով Ուկրաինային այս պահին գնալ բանակցային լուծման: Ու չնայած նրան, որ Ուկրաինայի հիմնական դոնոր Վաշինգտոնում ակնարկում են, որ Կիևի համար հետո կարող է բանակցային ավելի լավ լուծում չլինել, Հայաստանում ոմանք շարունակում են պնդել, որ արևմտյան «ինտերնացիոնալը» վերջնականապես կործանել է ռուսական կայսրությունը: Ե՞րբ ենք գիտակցելու, որ միջազգային գլոբալ հակադրության մեջ մենք չպետք է ունենանք «երկրպագվող թիմ» ու մեր միակ ցանկությունը պետք է լինի հնարավորինս արագ բանակցային լուծումը:

Երբ որոշ արևելագետ- թուրքագետներ, ինքնակայացման ճանապարհին, թիրախավորում են Առաջին նախագահի խորհրդական Ժիրայր Լիպարիտյանին, հասկանում եմ, որ անգամ 44-օրյա պատերազմում կրած ծանր պարտությունից հետո ոմանք գերադասում են ապրել միֆերով, որոնք հակոտյա են պետություն ունենալու գաղափարին: