Category: Tatev Hayrapetyan

Ադրբեջանի պետական հեռուստաընկերությունը Հայաստանի Հանրապետության դեմ զավթողականություն ու պատերազմ է քարոզում
Երեկ Ադրբեջանի պետական «AZ TV» հեռուստաընկերությունը հերթական անգամ հանդես է եկել Հայաստանի Հանրապետության դեմ ուղղված զավթողական «Արևմտյան Ադրբեջան» անունը պարունակող տեսանյութով։ Տեսանյութում ցույց են տալիս, որ Պրահայում՝ փողոցում, ինչ-որ միջոցառում են անցկացնում «Արևմտյան Ադրբեջանի և Ղարաբաղի պատմամշակութային ժառանգության ցուցադրության» թեմայով։ Այս նյութում խոսում են իրենց հարուստ երևակայության մասին, որի արդյունքում հերթական անգամ ցուցադրում են Հայաստանի դեմ իրենց զավթողական նպատակները։ Պետական հեռուստաընկերության կողմից թեմայի վերաբերյալ ռեպորտաժի պատրաստումը ևս մեկ անգամ խոսում է այն մասին, որ Ադրբեջանը պետական մակարդակով Հայաստանի դեմ առաջ է տանում զավթողական ծրագրեր, ինչը ոչ միայն դիտավորյալ կերպով կոծկվում է ներկա ղեկավարության կողմից, այլև, դեռ մի բան էլ, վտանգավոր համեմատության մեջ է դրվում Արցախի թեմայի հետ, ինչով ուղղակի փաստաբանություն է արվում Ալիևի զավթողական նկրտումների օգտին։

Դեռևս նախընտրական շրջանում հարցազրույց էի ունեցել ճապոնական «The Asahi Shimbun» օրաթերթի լրագրողի հետ։ Հոդվածը հրապարակվել է օրեր առաջ, այն վերնագրված է․ «Հայաստանի բարդ ընտրությունը․ հակամարտություն «խաղաղության ձևերի» շուրջ»։
Հոդվածում իմ հարցազրույցից մեջբերված ուղիղ խոսքում ասում եմ․ «Խաղաղության հնարավոր չի հասնել, քանի դեռ գերիներ են պահվում։ Փաշինյանը աչք է փակում այս հանգամանքի վրա, ինչն ընդունելի չի շատերի համար Հայաստանում»։ Հարցազրույցում նաև խոսել էի մեր օկուպացված տարածքների մասին։

По словам Айрапетян, Азербайджан, привыкший считать себя ключевым игроком в региональных процессах, оказывается отодвинутым на второй план в рамках армяно-американского сотрудничества: «В Азербайджане на данный момент поднимаются вопросы и выражают недовольство некоторыми процессами, которые разворачиваются вокруг программы TRIPP. Американская сторона заявила, что контроль въезда и выезда по маршруту TRIPP будет в руках Армении, и это не нравится Баку. Азербайджан хотел быть хозяином всей этой программы, но в действительности в армяно-американской программе ему нет места; просто Азербайджану готовы предоставить возможность пройти этот путь наравне со всеми, вот в чем вопрос».
https://regionstv.am/ru/24528.html?fbclid=IwY2xjawTS2vhleHRuA2FlbQIxMABicmlkETExOElKZ3ozRXFCN2xubWMxc3J0YwZhcHBfaWQPNTE0NzcxNTY5MjI4MDYxAAEez_J6hTfFqcum-sXWeDxgl_riREt_3nNDAczQWyIPAKmsAcR5Gha_V8EWAMU_aem_8teSr8NW5bDRc2ALQHQqNg

Անդունդի վերջում լույս կա. մենք հասանք այդ լույսին…
Մհեր և Նարինե Ղուկասյանները 2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ի պատերազմում կորցրեցին իրենց ավագ որդուն՝ 21 տարեկան Գոռ Ղուկասյանին։ Անասելի ծանր կորստից հետո նրանք համարձակվեցին նորից ընտրել կյանքը: Արհեստական բեղմնավորման միջոցով ընտանիքում ծնվեցին  զույգ որդիներ` Գոռն ու Հայկը։ Փոքրիկները դարձան նրանց նոր լույսը, ապրելու նոր ուժն ու հույսը։
Այս ճանապարհը Ղուկասյանների ընտանիքը մենակ չի անցել: Նրանց կողքին կանգած է  եղել  «Հայորդի» բարեգործական հիմնադրամը՝ նվիրելով երեխաների համար անհրաժեշտը՝ խնամքի պարագաներից մինչև մահճակալ:
 
Ամբողջական տարբերակը՝ https://youtu.be/RmCnYuIxU-s
#ԱրցախTV #Արցախ

❗️Տարբեր հրապարակային աղբյուրներ փաստում են, որ այդ գործընթացների շրջանակներում Հայաստանի դեմ ինչ-որ գումարներ են հաշվել, «պատճառված վնասի» չափեր և այլն։ Միևնույն ժամանակ ամբողջ նպատակն այն է, որ իբր Արցախում մեր ինքորոշման ու ինքնապաշտպանական շարժումը որակեն՝ որպես «ահաբեկչություն»։
Այսինքն, Ադրբեջանի տրամաբանությունը հետևյալն է՝ եթե մեզ կոտորում է, մենք չպետք է դիմենք ինքնապաշտպանության, որովհետև այդ դեպքում նշանակում է, որ «ահաբեկիչներ» ենք։ Բաքվում ապօրինի պահվող Դավիթ Մանուկյանի ձայնային հաղորդագրությունն էլ փաստում է այդ մասին, որ այս ամենն ուղղված է Հայաստանի դեմ, ինչի մասին խոսել ենք»
❗️Այս խնդիրը պետք է մնա Հայաստանի ներքին օրակարգի կարևոր հարցերից մեկը։
Այսինքն՝ երբ ամեն անգամ խոսվում է խաղաղության մասին, այդ թեման պետք է հստակ դրվի։
❗️Սփյուռքի մեր կառույցները, միջազգային իրավապաշտպանները մեծ անելիք ունեն, ցավոք, բեռն ամբողջովին նրանց վրա է մնում։ Նույն Ռուբեն Վարդանյանը բավականին հայտնի է Սփյուռքում, Աստված ոչ անի, եթե նման իրավիճակում հայտնվեր մեկ այլ ճանաչված գործիչ, Ռուբեն Վարդանյանն ակտիվ աշխատանք կծավալեր։ Այդ հարցը պետք է ընկալել՝ որպես պատվախնդրության հարց։
https://168.am/2026/07/24/2453986.html

1246 թ. հուլիսի 22֊ին իտալացի ճանապարհորդ, 65-ամյա ֆրանցիսկյան վանական Ջովանի դա Պլանո Կարպինին դարձավ առաջին եվրոպացիներից, ով հասավ Մոնղոլական կայսրության մայրաքաղաք՝ Կարակորում:
Իր հայտնի առաքելության ընթացքում (1245–1247 թթ.) Կարպինին ոչ միայն այցելեց Գույուկ խանին, այլև անցավ հայաբնակ տարածքներով՝ թողնելով բացառիկ վկայություններ 13-րդ դարի հայերի և նրանց կացության մասին։
📌 Իր «Մոնղոլների պատմությունը» գրքում նա հայերին դասում էր Արևելքի հաստատակամ քրիստոնյաների շարքին: Նա նկարագրում էր հայերին որպես ուղղափառ քրիստոնյաներ, ովքեր ընդունում են Հռոմի Պապի հեղինակությունը և խորապես երկրպագում են Քրիստոսին:
🔹Կարակորումի ճանապարհին և խանի պալատում վանականը հանդիպել է բազմաթիվ հայ հոգևորականների և ազնվականների: Նրանք ծառայում էին որպես խորհրդականներ, թարգմանիչներ և դեսպաններ: Հենց հայերն են եվրոպացի պատվիրակների համար ծառայել որպես արժեքավոր տեղեկատվության աղբյուր:
🔹Հայ իշխաններն ու հոգևորականները, փնտրելով պաշտպանություն մոնղոլական լծից, ջերմորեն պաշտպանում էին Արևելքի քրիստոնյաների և Արևմտյան կաթոլիկ եկեղեցու միավորման գաղափարը: Նրանք Հռոմի պապի դեսպանների մեջ տեսնում էին պոտենցիալ դաշնակիցների՝ ընդդեմ զավթիչների:
🔹Կարպինին արձանագրել է մոնղոլների կողմից Հայաստանի և հարակից քրիստոնյա երկրների դաժան ասպատակությունները, ինչը նախազգուշացում էր Եվրոպայի համար՝ մոնղոլների իրական ագրեսիվ պլանների մասին:
📜 Ջովանի դա Պլանո Կարպինիի հաշվետվությունը դարձավ 13-րդ դարի ազգագրության կարևորագույն աղբյուրներից մեկը:
Մաքուր Պատմություն📖

Նշել էիք, որ, ըստ «դատավճռի»,  Ռուբեն Վարդանյանը  «մեղավոր» է ճանաչվել  41 դրվագով՝ Ադրբեջանի  քրեական օրենսգրքի 21 հոդվածների հիման վրա։
Իրականում «դատավճռով»  Վարդանյանի անհատական մեղք չի հիմնավորվել փաստերով կամ ապացույցներով։
Փոխարենը դատարանը եզրակացրել է, որ «հանցավոր համայնքը»՝ Արցախի չճանաչված վարչակազմը, Լեռնային Ղարաբաղում գործել է 1988 թվականից, և որ Վարդանյանը միացել է այդ համայնքին 2020 թվականի դեկտեմբերին, չնայած որ այդ ժամանակ նա բնակվում էր Մոսկվայում։
Դատարանը եզրակացրել է, որ  նրա կողմից հետագայում Արցախի պետական հաստատություններին ցուցաբերած աջակցությունը նրան պատասխանատու է դարձնում այդ «համայնքին» վերագրվող բոլոր «հանցագործությունների» համար։
«Դատավճռում», ի թիվս այլնի, հիշատակվում են սպանություններ, սպանության փորձերի ենթադրյալ զոհեր, տեղահանված անձինք, հարկադիր անհետացումներ, ենթադրյալ խոշտանգումների ենթարկված կալանավորված անձինք, պատանդներ,  մինչդեռ այդ ենթադրյալ դեպքերի իրականացումը, պարզվում է, տեղի է ունեցել Վարդանյանի՝ Արցախում պետական պաշտոն զբաղեցնելուց կամ այնտեղ բնակվելուց շատ տարիներ առաջ և որևէ կապ չի ունեցել նրա հետ։
Ռուբեն Վարդանանի  հետ առավել անմիջականորեն կապվող գործողությունները հիմնականում վերաբերում էին նրա՝ 2022 թվականի նոյեմբերից մինչև 2023 թվականի փետրվարը Արցախի պետական նախարարի պաշտոնում ծառայությանը, ինչպես նաև 2023 թվականի մայիսից մինչև սեպտեմբեր իրականացրած գործունեությանը։
Վարդանյանի կողմից պաշտոնի ընդունումը դատարանը գնահատել է որպես «իշխանության բռնի զավթում», նրա առևտրային և բարեգործական գործունեությունը՝ որպես «ապօրինի ձեռնարկատիրություն և ահաբեկչության ֆինանսավորում», իսկ Լաչինի միջանցքով Լեռնային Ղարաբաղ մուտք գործելը՝ որպես Ադրբեջանի պետական սահմանի «ապօրինի հատում»։
Միաժամանակ դատավճռում չի նշվել որևէ կոնկրետ հրաման, որը Վարդանյանը տվել է սպանելու, խոշտանգելու, տեղահանելու կամ խաղաղ բնակչության վրա հարձակվելու վերաբերյալ, ինչպես նաև չի հաստատվել նրա անձնական մասնակցությունը նրան վերագրված դեպքերում։
https://news.am/hy/news/1051169?fbclid=IwY2xjawTPAQRleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEe-aoa2pfSLBp_FUuTiFH1xp7mm4qgBGuWlbAGJM99r0gyGTsl-UiaUrBlkMc_aem_p5I4J8InvSAWDqXJcfwZXQ

❗️❓Ինչու՞ չի կարելի երբեք կիրառել «ադրբեջանցիների վերադարձ» տերմինը և ինչու չի կարելի երբեք նույն հարթության մեջ դնել «Արևմտյան Ադրբեջան» զավթողական ծրագիրը Արցախի հայերի վերադարձի իրավունքի հետ
Գիտեք, որ ես համառորեն խոսում, գրում ու պայքարում եմ ադրբեջանական սխալ տերմինների կիրառության դեմ, միևնույն ժամանակ կոչ եմ անում Ադրբեջանից եկող սպառնալիքներին տալ շատ ուղիղ քաղաքական գնահատական։ Եթե մեր երկրի տարածքը արդեն չորս տարի է պատմության մեջ գոյություն չունեցող տերմինով են որակում, դա հռչակում են «ազգային նոր նպատակ», դրա վրա հսկայական գումար ու ռեսուրս են դնում, դա մտցնում են կրթական համակարգ, նշանակում է՝ դա վաղուց դարձել է մեր ազգային անվտանգության խնդիրը, պարզապես մենք դեռևս նման գնահատական չենք տվել դրան։
Ինչևէ, նախընտրական փուլում մի քանի անգամ տեսել էի, որ «Միասնության թևեր» շարժման ղեկավար Արման Թաթոյանն ասել էր, որ ադրբեջանցիների համար միջազգային իրավունքի հարթակներում թեման փակված է, չկա նման իրավունք, խոսքը Հայաստանի Հանրապետության տարածք որևէ «վերադարձի» մասին է։ Սա գրավել էր իմ ուշադրությունը։ Վերջերս մի հետազոտության ժամանակ դիմել էի նախկին ՄԻՊ-ին՝ խնդրելով ասել, թե ինչի հիման վրա է այդ պնդումն արվել։ Թաթոյանի՝ ինձ տրամադրված նյութերի հիման վրա պարզվեց, որ այսօր չկա միջազգային այնպիսի մի ատյան, որտեղ ադրբեջանցիները կարողանան բարձրացնել իրենց իբր «վերադարձի» իրավունքի հարցը։ Այս խնդիրը ուղղակիորեն կապված է ժամանակային սահմանափակումների հետ, որի արձանագրումն ու պատասխանը լավագույնս արտացոլված են երկու ամենահեղինակավոր միջազգային դատական ատյանների կողմից։
📌 Այսպես՝ ՄԻԵԴ-ի՝ «Սամադովն ընդդեմ Հայաստանի» գործով դատարանն անընդունելի էր ճանաչել Քարվաճառում բնակվող ադրբեջանցի դիմումատուի պահանջն ընդդեմ Հայաստանի։ Դատարանն արձանագրել էր, որ Հայաստանն անդամակցել է ՄԻԵԴ-ին 2002 թվականին, մինչդեռ դիմումատուն գանգատը ներկայացրել էր 2008 թվականին՝ այդպես էլ չհիմնավորելով, թե ինչու է սպասել ենթադրյալ խախտման պահից ավելի քան 15 տարի, իսկ Հայաստանի անդամակցումից՝ վեց տարի, և նոր միայն ներկայացրել գանգատը։ Այս ժամկետները դատարանը համարել էր չափից դուրս երկար՝ իրավունքի պաշտպանության համար դիմելու տեսանկյունից։ Հատկանշական է, որ այս որոշումը կայացվել է պալատի կազմով և 2021 թվականին։ Գաղտնիք չէ, որ Ադրբեջանը Հայաստանի դեմ նույն՝ 2021 թվականին ներկայացրած միջպետական գանգատում բարձրացրել է 1990-ականներին Արցախից և Հայաստանից հեռացած ադրբեջանցիների սեփականության իրավունքի պաշտպանության հարցը։ Սակայն ՄԻԵԴ-ը «Սամադովի» գործով կայացրած որոշմամբ նախանշել է Ադրբեջանի այդ պահանջների ճակատագիրը. դրանք անընդունելի են ճանաչվելու՝ ուշ ներկայացված լինելու հիմքով։
📌 Առավել կարևոր է Արդարադատության միջազգային դատարանի 12.11.2024 թվականի վճիռը, որով դատարանն արձանագրել է, որ չունի իրավազորություն քննելու Ադրբեջանի ներկայացրած պահանջները, որոնք վերաբերում են 1993-ից 1996 թվականն ընկած ժամանակահատվածին՝ այդ թվում ադրբեջանցիների ենթադրյալ տեղահանումների վերաբերյալ պահանջները։
Այսպիսով, ակնհայտ է, որ որևէ ատյանում որևէ ադրբեջանցի ներկայումս չի կարող բարձրացնել սեփականության կամ վերադարձի իրավունքի հետ կապված հարցեր։ Ցանկացած նման փորձ ձախողվելու է՝ հաշվի առնելով միջազգային երկու հեղինակավոր դատարանների դիրքորոշումները։
Ի տարբերություն ադրբեջանցիների, արցախահայերը շարունակում են ունենալ նման պահանջ ներկայացնելու իրավունք, որը ամրագրվել է միջազգային դատարաններով։ Այս թեմային կանդրադառնամ առանձին գրառումով։ Իսկ այս գրառման իմաստն այն է, որ երբ առաջնորդվում ես փաստերով և պրոֆեսիոնալ մոտեցմամբ, հասկանում ես, որ բոլոր խաղաքարտերը կան այս թեման հստակ որպես զավթողականություն որակելու համար, սա որևէ աղերս չունի «ադրբեջանցիների վերադարձի իրավունքի» հետ։ Իսկ այս զավթողական ծրագիրը Արցախի ժողովրդի վերադարձի իրավունքի հետ համեմատության մեջ դնողը ուղիղ փաստաբանություն է անում Ադրբեջանի օգտին՝ «նորմալ դարձնելով» ադրբեջանական զավթողականությունը։

Երբ երազում ես արձակուրդի մասին, բայց…🥹😑😀