Category: Suren Surenyants

  • ԱՄՆ 2025 թ. Ազգային անվտանգության ռազմավարությունը և Հայաստանի տեղը նոր աշխարհա…

    🇺🇸 ԱՄՆ 2025 թ. Ազգային անվտանգության ռազմավարությունը և Հայաստանի տեղը նոր աշխարհակարգում
    ԱՄՆ Ազգային անվտանգության 2025 թվականի ռազմավարությունը փաստում է, որ Վաշինգտոնը, ըստ էության, վերակենդանացնում է Մոնրոյի դոկտրինը․ Արևմտյան կիսագունդը վերադառնում է որպես առաջնահերթ պաշտպանվող տարածք, իսկ ԱՄՆ-ի գլոբալ ներգրավվածությունը կառուցվում է ընտրովի, խիստ շահակենտրոն և հաշվարկված մոտեցման վրա։
    Այս փոփոխությունները վերաձևում են միջազգային ամբողջ համակարգը՝ ձևափոխելով նաև Հայաստանի անվտանգային միջավայրը։
    ԱՄՆ-ի նոր առաջնահերթությունները
    Նոր ռազմավարությունը ցույց է տալիս, որ ԱՄՆ-ը վերադառնում է արտաքին քաղաքականության այն մոդելին, որտեղ գերակա են ազգային շահերը, ոչ թե համաշխարհային վերահսկողությունը։
    Զգալիորեն փոխվում են առանցքային շեշտադրումները․
    ✔️առաջնային են դառնում Արևմտյան կիսագունդը և Ասիան,
    ✔️Եվրոպան և Մերձավոր Արևելքը կորցնում են նախկին առաջնայնությունը,
    ✔️Ռուսաստանի հանդեպ մոտեցումը դառնում է ավելի պրագմատիկ՝ առանց արժեքային թշնամանքի,
    ✔️քաղաքականությունը ձեռք է բերում գործարքային և ընտրովի բնույթ։
    Փոքր պետությունների համար սա նշանակում է, որ անվտանգության ապահովման պատասխանատվության մեծ մասը պետք է իրացնեն ինքնուրույն:
    Ուկրաինական պատերազմի հնարավոր կարգավորման հետևանքները Հայաստանի համար
    Վաշինգտոնը հստակ որդեգրում է Ուկրաինայի պատերազմի հետպատերազմական փուլին անցնելու տրամաբանություն։
    Եթե այդ ուղղությունը խորանա, ապա․
    ✔️Ռուսաստանը կարող է ազատել ռեսուրսներ ու վերաուղղել դրանք Հարավային Կովկաս,
    ✔️Արևմուտքի ճնշումն Ռուսաստանի վրա որոշակիորեն կնվազի,
    ✔️Թուրքիա–Ադրբեջան տանդեմն ավելի լայն մանևրի դաշտ կստանա։
    Այս ամենը կարող է տեղի ունենալ Հայաստանի շահերից հաշվին, եթե Երևանը չունենա հստակ և նախաձեռնող ռազմավարություն։
    ԵՄ-ի նկատմամբ ԱՄՆ քննադատությունը և Եվրոպայի հնարավոր կերպարանափոխությունը
    NSS-ը արձանագրում է Եվրոպայում ժողովրդավարական որակի անկում, ներգաղթային ճգնաժամ և անվտանգային թուլացում։
    Միևնույն ժամանակ ԵՄ-ը դիտարկվում է որպես կառույց, որը կանգնած է վերափոխման շեմին։
    Այստեղ բնական է հարցադրումը՝ արդյո՞ք այս պայմաններում արդյունավետ է Հայաստանի եվրաինտեգրումը։
    Այո, եթե Հայաստանի համար եվրոպական ուղղությունը դիտվում է ոչ թե աշխարհաքաղաքական կողմնորոշման, այլ՝
    ինստիտուցիոնալ զարգացման, իրավական կայունության և պետության որակի բարձրացման տեսանկյունից։
    Եվրոպական չափորոշիչներն իրենց արժեքը չեն կորցնի, նույնիսկ եթե ԵՄ ներսում շարունակվեն քաղաքական ճգնաժամերը։
    Ռուսաստանի հանդեպ ԱՄՆ կոշտ հռետորաբանության բացակայությունը՝ ազդակ Երևանին
    Թրամփի նոր ռազմավարությունը հրաժարվում է Ռուսաստանի նկատմամբ «հիմնային թշնամանքի» լեզվից։
    Սա բացում է գործարքային շփումների սահմանափակ հնարավորություններ։
    Այս իրավիճակում․
    ✔️Ռուսաստանը կարող է վերաակենդանացնել իր դերակատարությունը տարածաշրջանում,
    ✔️Թուրքիա–Ադրբեջան տանդեմը կարող է ակտիվացնել իր ռազմավարական ճնշումները,
    ✔️Հայաստանը կարող է հայտնվել վտանգավոր վակուումում։
    Այդ պատճառով անհրաժեշտ է վերակառուցել Հայաստանի անվտանգության հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ, բայց նոր մոդելով՝ մեխանիզմային և փոխշահավետ հիմքով։
    Հայաստանի անվտանգային մոդելի նոր կառուցվածքը
    Հայաստանի անվտանգային համակարգը պետք է հենվի բազմավեկտոր և ինստիտուցիոնալ ամուր մոդելի վրա, որի առանցքային ուղղություններն են․
    1) Ռուսաստանի հետ վերակառուցված անվտանգային ստրատեգիական համագործակցություն. գործնական փոխշահավետ ձևաչափ՝ սահմանային պաշտպանության համար։
    2) Եվրոպական ուղղություն. ինստիտուցիոնալ, իրավական, հակակոռուպցիոն և կառավարչական համակարգերի ամրապնդում։
    3) Իրանի հետ խորքային հարաբերություններ. էներգետիկ, տրանսպորտային և սահմանային համագործակցության ընդլայնում՝ որպես տարածաշրջանային հավասարակշռող ուժ։
    4) ԱՄՆ-ի հետ թեմատիկ գործընկերություն. կրթություն, տեխնոլոգիաներ, կենսատեխնոլոգիաներ, ժողովրդավարություն, կիբերանվտանգություն։
    5) Չինաստան` երկարաժամկետ տնտեսական և տեխնոլոգիական գործընկեր. ենթակառուցվածքներ, կապի համակարգեր, բարձր տեխնոլոգիաներ, ներդրումային ծրագրեր։
    6) Հնդկաստան՝ ռազմատեխնիկական և ռազմավարական կարևորություն ունեցող գործընկեր. սպառազինություն, ռազմարդյունաբերական համագործակցություն, տարածաշրջանային հակակշիռ։
    (Շարունակությունը՝ հաջորդիվ)

  • Փաշինյանի հակաեկեղեցական կապմանիայում հայտնվել է նոր բաղադրիչ:Դա եմ բացահայտում …

    Փաշինյանի հակաեկեղեցական կապմանիայում հայտնվել է նոր բաղադրիչ:
    Դա եմ բացահայտում յութուբյան իմ անդրադարձում:
    https://youtu.be/3ctnGraQSX4?si=zPnzdIr9JiK63UkK

    Փաշինյանի «գրպանը պլան գցող» մենթերը և եվրոպացի «քավորները»

    Բրյուսելը հայտարարում է Հայաստանին 12 միլիոն եվրո տրամադրելու մասին՝ «օտարերկրյա տեղեկատվական մանիպուլյացիաների» և «միջամտությունների» դեմ պայքարի անվան տակ։ ԵՄ ընդլայնման հարցերով հանձնակատարը բաց տեքստով նշում է, որ Ռուսաստանն ու նրա «պրոքսիները» ակտիվացնում…

  • Փաշինյանի վերջին օրերի ռեպրեսիաները նոր բաղադրիչ ունեն` ԵՄ բյուրոկրատիայի անթաքո…

    Փաշինյանի վերջին օրերի ռեպրեսիաները նոր բաղադրիչ ունեն` ԵՄ բյուրոկրատիայի անթաքույց և բացահայտ աջակցությունը։
    Իմ յութուբյան անդրադարձը
    ժամը 22:30-ին։ Բաժանորդագրվեք և բաց մի թողեք։
    https://youtu.be/3ctnGraQSX4?si=PfnkYRVhIre6BMpB

  • Ինչի՞ մասին է Ալիևի այսօրվա հայտարարությունը Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևն այսօր…

    ❗️Ինչի՞ մասին է Ալիևի այսօրվա հայտարարությունը
    Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևն այսօր կրկին հայտարարել է իբրև «Հայաստանից բռնի տեղահանված ադրբեջանցիների վերադարձի իրավունքի» մասին։
    Սա խաղաղության օրակարգ չէ։
    Սա Հայաստանի տարածքի փաստացի վերաձևման վերաբերյալ պահանջ է, որի խորքային նպատակը կարող է լինել հայ–ադրբեջանական համակեցության որևէ ձև՝ Հայաստանի ներկայիս տարածքում։
    Այս հայտարարությունն ի ցույց է դնում, որ իրական խաղաղություն գոյություն չունի։
    Ի հակադրություն Նիկոլ Փաշինյանի և իշխանական շրջանակի պնդումների՝ Բաքուն ոչ թե մեղմում է իր դիրքորոշումը, այլ օրեցօր կոշտացնում այն՝ նպատակ ունենալով ապահովել առավելագույն միակողմանի արդյունք։
    Բայց ինչո՞ւ է Ալիևը նման պահանջներ բարձրացնում հենց հիմա՝ լիովին գիտակցելով, որ դրանք կարող են վնասել իրեն առավել շահավետ գործող իշխանությանը։
    Պատճառներն, ըստ էության, մի քանի շերտ ունեն․
    1️⃣ Ալիևը չի վստահում Փաշինյանի իշխանության վերարտադրությանը
    Ադրբեջանը փորձում է մինչև 2026 թվականն ավարտին հասցնել  իր հիմնական պահանջները՝ հասկանալով, որ իշխանության հնարավոր փոփոխության դեպքում Հայաստանի բանակցային դիրքերը կարող են արմատապես փոխվել։
    Այս փուլում Բաքուն ձգտում է ամրագրել հնարավոր առավելագույնը։
    2️⃣ Ալիևը բարձրացնում է գինը՝ Փաշինյանին ներքաղաքական աջակցություն ցուցաբերելու դիմաց
    2026-ի ընտրություններում Փաշինյանի համար արտաքին աջակցությունը վճռորոշ է լինելու։
    Ալիևը ձևավորում է ակնհայտ պահանջների նոր փաթեթ՝ հասկացնելով, որ ցանկացած աջակցություն պայմանավորված է լինելու նոր, ավելի խորքային զիջումներով։
    Սա ուղիղ քաղաքական ազդակ է՝ հասցեագրված ոչ միայն Երևանին, այլև արտաքին դերակատարներին։
    3️⃣ Ալիևը համոզված է, որ Հայաստանում դիմադրության կենտրոններ այլևս չեն գործում
    Ներքաղաքական դաշտի թուլացումը և կազմակերպված դիմադրության բացակայությունը Բաքվում ընկալվում են որպես ազդանշան, որ Հայաստանում ներկայումս բացակայում է այն ներքին կարողությունը, որը պահանջվում է ադրբեջանական ճնշումներին դիմակայելու համար։
    Այս համոզմունքն է նրան հնարավորություն տալիս առավել բաց և կոշտ հնչեցնել այն, ինչ նախկինում արտահայտում էր զգուշությամբ։
    Ի դեպ, Հայաստանի ներսում դիմադրության կենտրոնների չեզոքացման հարցում Ալիևի հիմնական դաշնակիցը հենց Փաշինյանն է:
    4️⃣ Ալիևը ձևավորում է բանակցությունների նոր մեկնակետ միջազգային հարթակների համար
    Նրա հայտարարությունները հաճախ ուղղված են ոչ միայն Երևանին, այլև արտաքին կենտրոններին՝ Միացյալ Նահանգներին, Եվրոպային, Մոսկվային և Անկարային։
    Ալիևը փորձում է ամրագրել հետևյալ տրամաբանությունը․
    «Ադրբեջանի պահանջները վաղուց են հնչեցվել, հետևաբար դրանք պետք է դիտարկվեն որպես բանակցային օրակարգ»։
    Այսպիսով՝ նա ձգտում է, որ հետագա ցանկացած քննարկում սկսվի իրեն առավել ձեռնտու մեկնակետից։
    Հայաստանի համար հետևությունն առավել քան ակնհայտ է:
    Որքան էլ սցենարները տարբեր լինեն, անհերքելի է մեկ բան․ ներկա ստատուս-քվոն Հայաստանին պահում է միակողմանի, նվաստացուցիչ և շարունակ ընդլայնվող ճնշումների դաշտում։
    2026-ի ընտրությունները սովորական չեն լինելու։
    Դրանք որոշելու են՝ շարունակելու՞ է Հայաստանը շարժվել Ադրբեջանի թելադրած հունով, թե՞ վերականգնելու է իր պետական սուբյեկտությունն ու արժանապատիվ դիրքավորումը։
    Միակողմանի զիջումների վրա կառուցված խաղաղությունը խաղաղություն չէ։
    Դա ընդամենը վերափոխված ճնշում է՝ նոր պահանջներով և նոր սպառնալիքներով։
    Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
    https://t.me/SurSurenyants
    Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
    https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

  • Հայաստանում սկսվում է նոր ռեպրեսիվ փուլ՝ ԵՄ «քավորությամբ» ԱԱԾ-ը Քննչական կոմիտե…

    ❗️Հայաստանում սկսվում է նոր ռեպրեսիվ փուլ՝ ԵՄ «քավորությամբ»
    ԱԱԾ-ը Քննչական կոմիտեի շենքում ձերբակալել է Արշակ Սրբազանին։
    Սրբազանին առաջադրված մեղադրանքը կրում է տարիներով կիրառված, մաշված մի ձեռագրի բոլոր հատկանիշները՝ հիշեցնելով մենթական մտածողությանը բնորոշ «գրպանը պլան գցելու» մեխանիկան։
    Ըստ քննչական մարմինի՝ նա դեռ 2018-ին փորձել է վարկաբեկել Վեհափառի դեմ ակցիա իրականացնողներից մեկին՝ նրա պայուսակում թմրամիջոց դնելով։
    Իրավական առումով՝ թույլ և անհամաչափ, փլուզվող մեղադրանք, քաղաքական իմաստով՝ հաշվեհարդարի դրսևորում:
    Մի քանի դիտարկում.
    ● Նախապես կանխատեսել էի, որ դեկտեմբերի 10–12-ը կայանալիք Եպիսկոպոսաց ժողովից առաջ իշխանությունը կսրի ճնշումները Վեհափառի նկատմամբ՝ փորձելով արհեստական հակադրության միջավայրում թուլացնել նրա դիրքերը։ Արշակ Սրբազանի ձերբակալությունը այդ գործընթացի օրգանական շարունակությունն է՝ ուղղված եկեղեցական վերնախավի նկատմամբ վերահսկողություն հաստատելուն։
    ● Այս ամենի ֆոնին Բրյուսելը հայտարարում է Հայաստանին 12 միլիոն եվրո տրամադրելու մասին՝ «օտարերկրյա տեղեկատվական մանիպուլյացիաների» և «միջամտությունների» դեմ պայքարի անվան տակ։ ԵՄ ընդլայնման հարցերով հանձնակատարը բաց տեքստով նշում է, որ Ռուսաստանն ու նրա «պրոքսիները» ակտիվացնում են իրենց ցանցերը Հայաստանում՝ նույն բանաձևով, ինչ Մոլդովայում։
    Այս հայտարարությունը ձևավորում է նոր քաղաքական միջավայր, որտեղ
    հակառուսական խոսույթը ծառայում է ներքաղաքական ռեպրեսիաների լեգիտիմացման նպատակին։
    Մոլդովական նախադեպը ցույց տվեց, թե ինչպես կարող է «վտանգների չեզոքացման» փաթեթը վերածվել իշխանության ավտորիտար վերարտադրության գործիքի՝ ընդդիմադիր ուժերի, մեդիայի, եկեղեցական կառույցների և հանրային հեղինակություն ունեցող անհատների դեմ ուղղված ռեպրեսիաներով։
    Այս համատեքստում 12 միլիոն եվրոն դառնում է ոչ թե տեխնիկական աջակցություն, այլ քաղաքական ուղերձ Փաշինյանի կառավարությանը՝ շարունակելու ռեպրեսիաները «օտարերկրյա ազդեցությունների դեմ պայքարի» անվան տակ։
    Հենց այդ համատեքստում էլ պետք է դիտարկել Արշակ Սրբազանի ձերբակալությունը՝ չեկիստական մեթոդներով իրականացված ակնհայտ սադրանք, որը որևէ կերպ չի համապատասխանում իրավական պետության չափանիշներին։
    Մայր Աթոռի շուրջ ճնշումների օղակը վտանգավոր կերպով սեղմվում է։
    Հայաստանը մտնում է նոր ռեպրեսիվ փուլ, որտեղ ազգային ինստիտուտները և հանրային հեղինակությունը դառնում են իշխանության վերարտադրության թիրախ։
    Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
    https://t.me/SurSurenyants
    Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
    https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

  • Հարցազրույց Euromedia24-ինhttps://youtu.be/cDeMEBoq9R0?si=10964l-QUayn7XF_Արցախյ…

    Հարցազրույց Euromedia24-ին
    https://youtu.be/cDeMEBoq9R0?si=10964l-QUayn7XF_

    Արցախյան բանակցությունների «գաղտնի» թղթերն են հրապարակվել․ ի՞նչ նպատակ ունի Փաշինյանը

    #euromedia24
    euromedia24-ը սոցիալական մեդիայում
    Facebook — https://www.facebook.com/euromedia24tv/
    Telegram — https://t.me/Euromedia24
    Կայք — https://euromedia24.com

  • Հարցազրույց 168TV-ին https://youtu.be/uEm9VRJ_n2s?si=FmXCnYSDyYCaHCRlՀոգևոր ամրո…

    Հարցազրույց 168TV-ին
    https://youtu.be/uEm9VRJ_n2s?si=FmXCnYSDyYCaHCRl

    Հոգևոր ամրոցի բանալիները Նիկոլին հանձնող է եղել. Փաշինյան-Բենթլի Սամո դուետ եմ տեսնում. Սուրենյանց

    Բաժանորդագրվեք 168.am-ի յութուբյան ալիքին և հետևեք 168.am կայքի անընդհատ թարմացվող նորություններին, հարցազրույցներին և վերլուծություններին
    #Լուրեր #Հայաստանից #НОВОСТИ #168 #168am #Armenia #168TV
    #live #news #168jam #Армения #новостиАрмении #Новости_Армении_сегодня…

  • Ինչպես Փաշինյանը բերեց պատերազմը Կառավարությունն այսօր հրապարակել է Ղարաբաղյան հ…

    ⚡️⚡️⚡️Ինչպես Փաշինյանը բերեց պատերազմը
    Կառավարությունն այսօր հրապարակել է Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման գործընթացին վերաբերող մի շարք փաստաթղթեր՝ Մադրիդյան սկզբունքներից և Կազանի համաձայնեցված տարբերակից մինչև ռուսական առաջարկներն ու 2019 թվականի կարգավորման մոտեցումները։
    Թեև այս քայլը ներկայացվում է որպես «թափանցիկության դրսևորում», փաստացի այն կիսատ է, ընտրովի և չի տալիս բանակցային գործընթացի ամբողջական ու հավաստի պատկերը։
    Հրապարակված փաստաթղթային փաթեթը կիսատ է և ամբողջականությունից զուրկ
    Ներկայացված նյութերում բացակայում են բանակցային պատմության առանցքային բաղադրիչներ.
    ✔️1994 թ․ եռակողմ զինադադարի փաստաթուղթը,
    ✔️ԵԱՀԿ գործող նախագահի 1995 թ-ի հայտարարությունը,
    ✔️Քի Վեսթի փաստաթղթերը,
    ✔️Պրահյան գործընթացի արձանագրությունները,
    ✔️մի շարք միջանկյալ, բայց բովանդակային առումով վճռորոշ նյութեր։
    Այս բացերը փաստում են, որ ներկայացված պատկերը ոչ միայն թերի է, այլ նաև թե մանիպուլյատիվ՝ նպաստելով իշխանության կառուցած քաղաքական շահարկումների սպասարկմանը։
    Ընդդիմության պահանջը մասամբ է կատարված
    Թեպետ հրապարակվել է 2019 թ․ կարգավորման նախագիծը, սակայն բացակայում է հայկական կողմի պաշտոնական արձագանքը՝ այն հիմնական փաստաթուղթը, որը ներկայացնում էր Հայաստանի դիրքորոշումն ու բանակցային մտադրությունները։
    Այս բացը խաթարում է գործընթացի ամբողջական ընկալումը և թույլ չի տալիս ճիշտ գնահատել ներկայացված փաստաթղթի քաղաքական արժեքը։
    2019 թ․ փաստաթուղթը հստակորեն պահպանել է Արցախի հայկականությունն ու սուբյեկտությունը
    Հրապարակված փաստաթղթերի բովանդակությունից պարզ է, որ՝
    ✔️Լեռնային Ղարաբաղը պահպանելու էր սուբյեկտությունը,
    ✔️գործելու էին միջազգային անվտանգության հստակ մեխանիզմներ,
    ✔️հայկական բնակչության իրավունքներն ու ինքնությունը պաշտպանված էին լինելու,
    ✔️ տարբերակ չի կանխորոշել Արցախի կարգավիճակն Ադրբեջանի կազմում։
    Այս հանգամանքները հակասում են վերջին տարիներին իշխանության կողմից արհեստականորեն ձևավորված պատկերացումներին ու կեղծ նարատիվներին:
    ● 2018–2020 թթ․ կայացված քաղաքական որոշումները խափանել են բանակցային ողջ ճարտարապետությունը
    Նույնիսկ փաստաթղթերի այս թերի ներկայացումից ակնհայտ է դառնում, որ այս շրջանակում՝
    ✔️մերժվել է բանակցային ժառանգությունը,
    ✔️տապալվել կամ անտեսվել են միջնորդական առաջարկները,
    ✔️փորձ է արվել զրոյացնել բանակցային ընթացքը,
    ✔️Արցախի սուբյեկտությունը փաստացի դուրս է բերվել բանակցային դաշտից։
    Այս բոլոր քայլերը խաթարել են միջազգային զսպող մեխանիզմները և ստեղծել են լայնածավալ պատերազմի նախադրյալները։
    Փաստաթղթերի նույնիսկ ընտրովի հրապարակումը ամրագրում է իշխանության քաղաքական պատասխանատվությունը
    Հրապարակված նյութերը հստակ ցույց են տալիս, որ՝
    ✔️2019 թ․ առաջարկը պատերազմ չէր բերում,
    ✔️Արցախի սուբյեկտությունը ու անվտանգային համակարգը լիովին երաշխավորվում էին,
    ✔️բանակցային գործընթացը, լինելով դժվար, սակայն իրականում կանխում էր պատերազմը։
    Պատերազմը չի ծագել առաջարկվող փաստաթղթերից, այլ դրանց մերժումից և բանակցային համակարգի փլուզումից։
    Այսպիսով, գանք հիմնական եզրակացությանը՝ 44-օրյա պատերազմի նախադրյալները ձևավորվել են ոչ թե բանակցային գործընթացի տրամաբանությամբ, այլ այդ գործընթացի հետևողական խաթարմամբ և պետական մտածողությունից զուրկ, արկածախնդիր քաղաքականությամբ:
    Պատերազմի և դրա հետևանքների քաղաքական պատասխանատվությունը ամբողջությամբ ընկած է Նիկոլ Փաշինյանի և գործող իշխանության վրա։
    Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
    https://t.me/SurSurenyants
    Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
    https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

  • Ժաննա Ծառուկյանի «Մտորենք միասին» հեղինակային հաղորդաշարի հյուրը «Դեմոկրատական ա…

    Ժաննա Ծառուկյանի «Մտորենք միասին» հեղինակային հաղորդաշարի հյուրը «Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության նախագահ, քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցն է
    https://www.youtube.com/live/FbJaDIL54CU?si=JB6dZzs6EarhJxpS

    Հրատապ. Նոր կաթողիկոսի անունը հայտնի է

    Ժաննա Ծառուկյանի «Մտորենք միասին» հեղինակային հաղորդաշարի հյուրը «Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության նախագահ, քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցն է

  • Բեկումնային եպիսկոպոսաց ժողովը Ն․Ս․Օ․Տ․Տ․ Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և…

    🔷 Բեկումնային եպիսկոպոսաց ժողովը
    Ն․Ս․Օ․Տ․Տ․ Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի տնօրինությամբ՝ նոյեմբերի 4–7-ի Գերագույն հոգևոր խորհրդի քննարկումներից հետո դեկտեմբերի 10–12-ը հրավիրվում է եպիսկոպոսաց ժողով՝ քննության առնելու Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու շուրջ վերջին զարգացումները և ներեկեղեցական կյանքին առնչվող հարցերը։
    Այս ժողովը, առանց չափազանցնելու, կրում է բեկումնային նշանակություն։
    Այստեղ այլևս առաջնային չեն ընթացիկ վարչական կամ կարգապահական հարցերը։
    Առկա է Եկեղեցու կանոնական կարգի, հեղինակության ու ինստիտուտի ինքնիշխանության լուրջ փորձությունը՝ պայմանավորված իշխանական ուղղորդված ճնշումներով ու դրա հետևանքով առաջացած ներքին տրոհմամբ:
    10 հերձվածող և անհնազանդ Սրբազաններ պահանջում են Վեհափառի հրաժարումը՝ փաստացի գործիք դառնալով իշխանության ձեռքին։
    Նրանց քայլերը հակասում են եկեղեցական ավանդույթին և ուղղված են Մայր Աթոռի ներսում ճեղք առաջացնելուն։
    Մյուս կողմից՝ անազատության մեջ գտնվող Միքայել արք․ Աջապահյանը և Բագրատ արք․ Գալստանյանը պահանջում են դադարեցնել հերձվածական վարք դրսևորած առաջնորդների պաշտոնավարումը՝ ընդգծելով, որ նրանց գործողությունները ինքնին արդեն իսկ դատավճիռ են իրենց կարգավիճակի համար։
    Այս ներքին ճգնաժամը զուգորդվում է իշխանության կողմից Եկեղեցու և Վեհափառի նկատմամբ կիրառվող օրեցօր սաստկացող ճնշումներով՝ վարչական, քարոզչական և քաղաքական մեխանիզմների միջոցով։
    Այս ամենը միտված է թուլացնելու այն ինստիտուտը, որը դարերով եղել է մեր ինքնության, դիմադրողականության կրողներից մեկը։
    Ի՞նչ սցենարներ են հնարավոր եպիսկոպոսաց ժողովում
    1️⃣ Կանոնական կարգի վերականգնում
    Ժողովը վերականգնում է ներքին կարգուկանոնը, և հերձվածական վարք դրսևորած Սրբազանների նկատմամբ կիրառվում են համապատասխան միջոցներ։
    Նման հանգուցալուծման պարագայում՝ Եկեղեցին դուրս է գալիս ճգնաժամից՝ համեմատաբար միավորված և ներքին կայունությամբ։
    2️⃣ Բաժանարար գծերի խորացում
    Եթե հերձվածող Սրբազանները չընդունեն ժողովի որոշումները, հակամարտությունը կարող է դուրս գալ բաց հակադրության փուլ։
    Իշխանության համար այս զարգացումն ամենաձեռնտուն է. այն իշխանության պրոպագանդան կօգտագործի՝ Եկեղեցու ճգնաժամը ներկայացնելով որպես «ներքին ապստամբություն»։
    3️⃣ Ճգնաժամի կառավարում
    Եթե քննարկումներում գտնվեն համաձայնության և հանգուցալուծման ներքին մեխանիզմներ, հնարավոր է խուսափել բաց առճակատումից։
    Կոմպրոմիսների դեպքում՝ պահպանվում է Եկեղեցու արտաքին միասնականությունը, իսկ ճնշումների մի մասը չեզոքացվում է։
    Մեծ հաշվով, առանց հասարակության իրական սուբեկտության և ակտիվ դիրքավորման անհնար է արգելակել Նիկոլ Փաշինյանի հակաեկեղեցական և հակասահմանադրական գիծը։
    Առաջիկա եպիսկոպոսաց ժողովը այլևս դարձել է ազգային դիմադրողականության, սահմանադրականության պայքարի, հասարակության ինքնագիտակցության չափման կարևորագույն ճակատ։
    Այս ժողովի վերջնարդյունքը էականորեն ազդելու է ոչ միայն Եկեղեցու ներքին կյանքի, այլ նաև Հայաստանի առաջիկա քաղաքական ու հասարակական զարգացումների տրամաբանության վրա։
    Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
    https://t.me/SurSurenyants
    Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
    https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-