Author: Suren Surenyants

Հարցազրույց 168TV-ին
https://youtu.be/uu2_JvGbZZI?si=ep9EiOKENU3xWVIZ

ԲՀԿ-ն դարձավ այն ինդիկատորը, որը բացահայտեց ԱԺ ընտրությունների այլանդակությունը, Փաշինյանի իշխանության ոչ լեգիտիմ լինելը: Ահա, հիմնական պատճառը, թե ինչու է Ծառուկյանը դարձել իշխանության տոտալ գրոհի թիրախ:
https://youtu.be/-pwemihrjVM?si=wuTPEWcsjmgwYRqp

Հարցազրույց ՇանթTV-ի եթերում
https://youtu.be/43USalqAwWw?si=F0qkTnGRdLnaDYDO

Հարցազրույց LiveNews-ին
https://www.youtube.com/live/2AtSsxRU4hA?si=14EPRJNKQWf6SmYw

❗️❗️❗️Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
Մինչ իշխանական պատգամավոր Արթուր Հովհաննիսյանը Ազգային ժողովի ամբիոնից հեգնանքով հարց էր հնչեցնում ընդդիմությանը՝ «ո՞ւր են 300 հազար ադրբեջանցիները», նույն ժամերին Նախիջևանի Օրդուբադում ընթանում էր «Վերադարձ Արևմտյան Ադրբեջան» 3-րդ պետական փառատոն-համաժողովը։
Այնտեղ Ադրբեջանի բարձրաստիճան պաշտոնյաները՝ կրթության և գիտության նախարար Էմին Ամրուլաևը և խորհրդարանի փոխխոսնակ Զիյաֆեթ Ասքերովը, անթաքույց ձևով հնչեցրել են Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ տարածքային և քաղաքական հավակնություններ պարունակող հայտարարություններ։
Ամրուլաևը «Արևմտյան Ադրբեջանի» թեման որակել է որպես ռազմավարական նշանակության հարց՝ այն անմիջականորեն կապելով ադրբեջանական ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացի հետ։ Ասքերովն էլ հայտարարել է, որ յուրաքանչյուր «արևմտյան ադրբեջանցի» իրավունք ունի վերադառնալու «իր նախնիների հողը»՝ Հայաստանի տարածքները բացահայտորեն ներկայացնելով որպես «պատմական ադրբեջանական հողեր»։
«Արևմտյան Ադրբեջանի» գաղափարախոսությունը վաղուց դարձել է Ադրբեջանի պետական քաղաքականության հիմնաքարերից մեկը։ Այն համակարգված ներմուծվում է դպրոցական ծրագրեր, բուհական դասախոսություններ, պետական լրատվամիջոցներ և պաշտոնական հռետորաբանություն։ Սա ոչ թե ժամանակավոր քարոզչական ակցիա է, այլ գիտակցված ռազմավարություն՝ Հայաստանի նկատմամբ հետագա հավակնությունների գաղափարական և քաղաքական հիմքը ձևավորելու նպատակով։
Այս ամենի լույսի ներքո առավել ցայտուն է դառնում Նիկոլ Փաշինյանի և նրա իշխանության քաղաքական վարքագիծը։ Տպավորություն է ստեղծվում, որ նրանք շարունակում են ապրել այն պատրանքով, թե միակողմանի զիջումների և սպառնալիքների մեղմացման միջոցով հնարավոր է «խաղաղեցնել» Բաքվին։
Սակայն իրականությունը բոլորովին այլ է. Արցախի հայաթափումից հետո Ադրբեջանի ախորժակը ոչ միայն չի նվազել, այլ էապես ընդլայնվել է։ Եթե երեկ թիրախը Արցախն էր, ապա այսօր նույն տրամաբանությամբ շրջանառության մեջ է դրվել «Արևմտյան Ադրբեջանի» թեզը՝ ուղղված արդեն Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխան տարածքների դեմ։
Արդյո՞ք Փաշինյանն իսկապես հավատում էր, որ Արցախի հարցը մոռացության տալով և Բաքվին մեկը մյուսի հետևից զիջումներ անելով՝ հնարավոր կլինի «խաղաղեցնել» Ադրբեջանին։ Եթե այդպես է, ապա այսօր այդ քաղաքականության լիակատար սնանկությունը ակնհայտ է։ Բաքուն ոչ միայն չի հրաժարվել իր պահանջներից, այլ դրանք տեղափոխել է նոր, ավելի վտանգավոր մակարդակ՝ փորձելով ստեղծել պատմական, քաղաքական և ժողովրդագրական «հիմնավորումներ»՝ Հայաստանի նկատմամբ հետագա հավակնությունների համար։
Իսկ եթե իշխանությունը գիտակցում է այդ վտանգները, բայց շարունակում է հասարակությանը ներկայացնել դրանք որպես «չափազանցված» կամ «ֆեյք», ապա գործ ունենք ոչ թե քաղաքական սխալի, այլ գիտակցված մոտեցման հետ՝ հանրային զգոնությունը բթացնելու և սպառնալիքների իրական մասշտաբը քողարկելու նպատակով։
Հայաստանին այսօր անհրաժեշտ է ոչ թե իրականության քողարկում և ինքնախաբեություն, այլ դրա սթափ և անկեղծ գնահատում։ Սպառնալիքները չեն անհետանում միայն այն պատճառով, որ իշխանությունը նախընտրում է դրանց մասին չխոսել կամ դրանք ծաղրել։ Պատմությունը բազմիցս ապացուցել է, որ պետությունների ամենածանր պարտությունները սկսվում են ոչ թե արտաքին հարվածից, այլ իրականությունը սխալ գնահատելու, վտանգները թերագնահատելու և ինքնախաբեության պահից։
Այսօր ժամանակն է վերջ դնել այդ ինքնախաբեությանը։

❓Армения продлила поддержку тепличных хозяйств на фоне экспортных ограничений
Правительство Армении приняло решение предоставить дополнительную поддержку тепличным хозяйствам, пострадавшим от ограничений на экспорт продукции в Россию. Для участников государственной программы развития теплиц срок погашения кредитов будет продлен на шесть месяцев, а также будет предоставлен дополнительный льготный период по выплате основной суммы долга и процентов. Власти заявляют, что мера позволит производителям адаптироваться к новым условиям и сосредоточиться на освоении альтернативных рынков сбыта.
С экономической точки зрения решение направлено прежде всего на предотвращение финансовых проблем у крупных инвесторов, которые вложили значительные средства в современные тепличные комплексы. Тепличное хозяйство является капиталоемким бизнесом: строительство одного гектара современной теплицы может стоить миллионы долларов, а большая часть проектов финансируется за счет банковских кредитов. В подобных условиях даже временные перебои с экспортом способны создать сложности с обслуживанием долгов, поэтому отсрочка платежей помогает избежать кризиса ликвидности.
За последние годы Армения активно развивала тепличный сектор именно с расчетом на экспорт. Из более чем 90 гектаров запланированных по программе теплиц уже построено свыше 34 гектаров, и значительная часть их продукции ориентирована на внешние рынки. В краткосрочной перспективе продление льготного периода дает производителям время для переориентации поставок на страны Ближнего Востока, Европейского союза и другие направления. Однако такой переход требует решения вопросов логистики, сертификации продукции, поиска новых покупателей и выстраивания устойчивых торговых каналов.
Главным преимуществом решения является сохранение инвестиционной привлекательности отрасли и снижение риска банкротств действующих хозяйств. Вместе с тем отсрочка сама по себе не решает проблему сбыта продукции. Если за ближайшие месяцы новые рынки действительно будут освоены, поддержка может стать временной мерой адаптации. Если же экспортные сложности затянутся, государству, вероятно, придется расширять инструменты помощи — от субсидирования логистики до программ продвижения армянской сельхозпродукции на международных рынках.
Площадь Республики/Հանրապետության հրապարակ©

🔥 Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
Հայաստանի քաղաքական պատմության մեջ դժվար է հիշել մի դեպք, երբ ընտրությունների արդյունքները միաժամանակ վիճարկեն այսքան տարբեր քաղաքական ուժեր։ Սա սովորական հետընտրական վեճ չէ։
Նախկինում ևս ընտրությունների արդյունքները վիճարկվել են՝ 1996, 2003, 2008, 2013 և 2021 թվականներին։ Սակայն այդ դեպքերում նախաձեռնությունը հիմնականում կենտրոնացած էր մեկ թեկնածուի, մեկ դաշինքի կամ ընդդիմության սահմանափակ շրջանակի շուրջ։ Այսօր իրավիճակն այլ է. ընտրությունների արդյունքները վիճարկում է քաղաքական դաշտի զգալի հատվածը՝ գաղափարական և քաղաքական տարբեր բևեռներից։
Սա կարևոր քաղաքական փաստ է, ինչը վկայում է, որ խնդիրը համակարգային բնույթ ունի։ Երբ տարբեր քաղաքական ուժեր, որոնք բազմաթիվ հարցերում ունեն հակադիր դիրքորոշումներ, նույն հարցով դիմում են երկրի բարձրագույն սահմանադրական ատյանին, դա արդեն ընտրական գործընթացի նկատմամբ լայնածավալ, խորքային անվստահության ցուցիչ է։
Խնդիրը նաև լեգիտիմության տիրույթում է։ Իշխանությունը կարող է հենվել պաշտոնական արձանագրությունների և իրավական ընթացակարգերի վրա, սակայն լեգիտիմությունը միայն իրավական փաստ չէ։ Այն նաև հասարակական և քաղաքական վստահության արդյունք է։ Երբ ընտրական գործընթացի մասնակիցների զգալի մասը չի ընդունում արդյունքները որպես անվիճելի, անխուսափելիորեն առաջանում են լեգիտիմության հետ կապված հարցեր։
Երբ ընտրությունների արդյունքները վիճարկում է մեկ քաղաքական ուժ, դա կարող է ընկալվել որպես սովորական քաղաքական պայքարի դրսևորում։ Բայց երբ նույն ճանապարհն են ընտրում յոթ տարբեր քաղաքական ուժեր, դա արդեն քաղաքական համակարգին ուղղված լուրջ ազդակ է և ընտրական գործընթացի նկատմամբ վստահության ճգնաժամի մասին ահազանգ։
Սահմանադրական դատարանի առաջ այսօր կանգնած է ոչ միայն իրավական, այլև քաղաքական պատասխանատվության հարց։ Նրա որոշումը պետք է պատասխանի ոչ միայն ներկայացված դիմումներին, այլև այն հիմնարար հարցին, որը հուզում է հասարակությանը․ որքանո՞վ են ընտրությունների արդյունքներն արտահայտում քաղաքացիների ազատ կամարտահայտությունը և որքանո՞վ է ընտրական համակարգը վայելում հանրային վստահություն։
Անկախ ՍԴ-ի վերջնական որոշումից՝ մեկ բան արդեն ակնհայտ է․ յոթ քաղաքական ուժերի դիմումը Հայաստանի նորագույն պատմության մեջ աննախադեպ իրողություն է և վկայում է, որ հետընտրական գործընթացը վերածվել է ոչ միայն իրավական, այլև քաղաքական լեգիտիմության լուրջ փորձության։
Եթե դատարանը մակերեսորեն մերժի դիմումները՝ առանց էական փաստերի քննության, դա կարող է ավելի խորացնել անվստահությունը, քաղաքական փակուղին, իշխանության ճգնաժամը՝ ճանապարհ բացելով ցնցումների համար:

Եթե հրավեր լինի, ես 2029-ին գնալու եմ Բաքու։ Հայտարարել է Նիկոլ Փաշինյանը։

Փաշինյանն ու թիմը կեղծված ընտրություններից հետո մնալով իշխանության սպասարկելու են թուրքերի և ադրբեջանցիների շահերն ու օրակարգը։ Արցախը հանձնված ու հայաթափված է, հանուն սեփական իշխանության պահպանման և ԱԺ ընտրությունների արդյունքների ճանաչման Փաշինյանը Սյունիքը հանձնեց ԱՄՆ-ին ու կազմաքանդում է հայ-ռուսական կապերը։
ՔՊ-ականները Հայաստանը դե-ֆակտո վերածելու են թուրքական վիլայեթի՝տնտեսական և քաղաքական կախվածության մեջ դնելով թե Ադրբեջանից, թե Թուրքիայից։ ՔՊ-ն հանձնելու է անկլավները Բաքվին, այսինքն ՀՀ-ի կենսական նշանակության ճանապարհների վրա հսկողությունն անցնելու է Իլհամ Ալիևին։ Ընդդիմությունը պետք է սկսի փաշինյանական թրքամետ կլանի հեռացման գործընթացը՝թե փողոցային պայքարով, թե հասարակության հետ ավելի ակտիվ աշխատանքով՝պետք է բացատրել, որ Փաշինյանն անելու է այն, ինչ նրան հրահանգելու են Բաքվից ու Անկարայից։
Площадь Республики/Հանրապետության հրապարակ©

Ադրբեջանի հետ խաղաղության փաստը լեգիտիմություն ստացավ 2026 թվականին։ Հայտարարել է Նիկոլ Փաշինյանը։

Փաշինյանական թիմը կեղծել է ընտրությունները՝ՔՊ-ն պարտվել է ընդդիմությանը, սակայն ուժով ցանկանում է մնալ իշխանության։ Արևմուտքը հանուն Փաշինյանի թրքամետ և արևմտամետ արտաքին քաղաքանության ճանաչեց ընտրությունների լեգիտիմությունը՝պայմանով, որ Սյունիքը հանձնվելու է ԱՄՆ-ին՝ԹՐԻՓՓ-ի տեսքով, իսկ ՀՀ-ն խզելու է կապերը Մոսկվայի հետ։
Հանուն փողի և սեփական աթոռների ՔՊ-ն պատրաստ է ՀՀ-ն վերածել հակառուսական խրամատի՝դրանից բխող աղետալի սոցիալ-տնտեսական հետևանքները շուտով զգալու են ՀՀ քաղաքացիները։ Փաշինյանը դարձել է Արևմուտքի գործիքն ընդդեմ ՌԴ-ի, սակայն հետևանքները զգալու են ՀՀ բոլոր քաղաքացիներն՝այդ թվում նրանք, ովքեր հերթական անգամ քվեարկել են Ալիևի դաշնակից ՔՊ-ի օգտին։ ՀՀ-ն մտնում է տնտեսական և քաղաքական կոլապսի փուլ՝ելքը նոր ԱԺ ընտրությունների անցկացումն է։
 Площадь Республики/Հանրապետության հրապարակ©