Author: Vahe Aghajanyan

Ծանր հիվանդությունների դեղորայքի՝ մարդկանց համար անհասանելի լինելու մասին․ դեղերը պետք է հանել սև շուկայից
Արդեն մի քանի տարի է, ինչ բարձրացնում եմ այն հարցը, որ ծանր հիվանդությունների, մասնավորապես, քաղցկեղի դեղորայքը հասանելի չէ մարդկանց համար, այդ դեղերը գրանցված չեն, ապօրինի են բերվում Հայաստան ու վաճառվում են սև շուկայում՝ մի քանի անգամ ավելի բարձր գնով, քան օրինակ հարևան Վրաստանում։ Չտա Աստված, երբ մարդիկ նման խնդրի առաջ են կանգնում, բժիշկները տալիս են նրանց հեռախոսահամար և ասում՝ դեղի հարցերը լուծելու համար զանգեք այստեղ, մնացածը իրենք կասեն։
Բարձրացրածս հարցին անդրադարձել է Նարեկ Կարապետյանը, որի ուժի ծրագրում առանձին կետ կա հենց դողարայքի և դրանց գների մասով։ Կարծում եմ՝ սա կարևոր խոսակցություն է ու մենք պետք է հստակ խոսենք այս խնդրի մասին ու հետագայում տանք նաև դրա լուծումը։ Դեղերի սև շուկա չպետք է լինի․ դեղորայքը պետք է Հայաստան մտնի օրինական ճանապարհով և վաճառվի դեղատներում՝ մատչելի գներով։

Չգիտեմ՝ ով ինչ վերաբերմունք ունի Իրանի ներկայիս իշխանությունների ու Խամենեիի նկատմամբ, բայց դա որևէ նշանակություն չունի, երբ որևէ այլ երկիր սպանում է մեկ այլ երկրի պաշտոնական դեմքի։ Խոսքը ահաբեկչական կազմակերպության ղեկավարի մասին չէ, խոսքը պետության ղեկավարի, նախարարի կամ որևէ այլ պաշտոնական ֆիգուրի մասին է։
Օրինակ, մենք չենք սիրում Նիկոլ Փաշինյանին, ես ինքս նրան ընդդիմադիր եմ, բայց դա չի նշանակում, որ ես կարող եմ ողջունել, եթե որևէ այլ երկիր՝ Թուրքիա, Ադրբեջան, Ռուսաստան, ԱՄՆ որոշեն նրան ֆիզիկապես վերացնել։ Մի բան գիտեմ, որ դա անողը հաստատ Հայաստանի ու հայ ժողովրդի լավի մասին մտածելով չէ, որ անելու է։ Նույնը Իրանի դեպքում է։ Քմծիծաղ են առաջացնում այն մեկնաբանությունները, որ «ԱՄՆ-ը Իրանի ժողովրդին ազատում է բռնապետությունից»։ Որևէ երկրի ղեկավարի ճակատագիրը որոշում է տվյալ երկրի ժողովուրդը, ոչ թե մեկ այլ երկրի ղեկավար։ ԱՄՆ-ի կողմից «փրկված» շատ երկրներ դեռ այդ «փրկության» տակից չեն կարողանում դուրս գալ։
Մենք հոկտեմբերի 27 ապրած երկիր ու ժողովուրդ ենք ու եթե մենք, ըստ մեր կամայականությունների, ողջունում ենք նման արարքը մեկ այլ պետության ներսում, մեկ այլ իշխանության նկատմամբ, մենք ակամայից աջակցում ենք ահաբեկչությանը, քանի որ դա ոչ այլ ինչ է, քան ահաբեկչություն։

«Թշնամին պետք է միշտ վախենա մեզանից, ինչպես վախենում է այսօր»: Նման հայտարարությամբ է հանդես եկել Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը:
Սա հերթական դեպքն է, երբ Ալիևը, Հայաստանի ու հայ ժողովրդի մասին խոսելիս, օգտագործում է «թշնամի» եզրույթը: Ֆիքսենք. «թշնամի» է կոչում մի պետության և ժողովրդի, որի ղեկավարի հետ Դոնալդ Թրամփի միջնորդությամբ նախաստորագրել է խաղաղության համաձայնագիր:
Ալիևի մարտավարությունը հետևյալն է. դրսում, միջազգային հարթակներում նա նման տերմինաբանություն չի օգտագործում, մտնում է «կիրթ ու կառուցողական» դաշտ, սակայն Ադրբեջանի ներսում նա իր իրական դեմքն ու նպատակները հստակ ցույց է տալիս:
Մենք, այսինքն, այն մարդիկ, որոնք դեմ են ՀՀ ներկայիս իշխանությունների վարած քաղաքականությանը, դեմ չենք խաղաղությանը ու մենք, իհարկե, պատերազմ չենք ուզում, սա հիմար մեկնաբանություն է, երբ ստիպված են պաշտպանել Ալիևի թեզերը, բայց մենք հստակ հասկանում ենք, որ այն, ինչ մեզ հիմա փորձում են վաճառել որպես խաղաղություն, անգամ չնչին աղերս չունի խաղաղության հետ ու մի օր փաստի առաջ է կանգնեցնելու այն մարդկանց, որոնք կհավատան Ալիևի «խաղաղասիրությանը»:
Չեն կարող քեզ կոչել թշնամի, հայտարարել, որ դու միշտ վախեցած պետք է լինես ու մենք դա ընկալենք որպես «երկար սպասված խաղաղություն»:

Թե ում անձնական կյանքում ինչ է կատարվում, մեծ հաշվով, թքած ունեմ, բայց ինձ հետաքրքրում է քաղաքականությունը, իսկ հիմա այդ իմաստով նոր իրավիճակ է ստեղծվել երկրում։
Անննան իր խոսքում ասում է հետևյալը․ «Ես չեմ կարող ասել, որ սիրում եմ բոլորիդ, քանի որ երբ դու նման բան ես ասում, պետք է կարողանաս դա ապացուցել ու քայլերով ցույց տալ»։ Ինչպես ասում են՝ ամեն ինչ թաքնված է տողատակերում, իսկ այստեղ ես տողատակ տեսնում եմ։ Կոնկրետ այս դրվագի վրա արժի ուշադրություն դարձնել։
Փաշինյանն ասում է, որ Աննան իր «ապավենն ու հենարանն էր, որին ինքը շատ դառնություն է պատճառել»։ Հետաքրքիր ձևակերպում է նաև հոգեբանական իմաստով։ Փաստացի այդ հենարանն ու ապավենը այլևս չկա։
Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքական ճակատագիրը կախված է Աննա Հակոբյանից։ Եթե ընտրություններից առաջ Աննա Հակոբյանը, օրինակ, հրապարակավ հայտարարի, որ Նիկոլ Փաշինյանը այլևս կոմպետենտ չէ ու պատրաստ չէ շարունակել երկրի կառավարումը, պատկերացնու՞մ եք, թե դա ինչի կարող է բերել։
Իհարկե, հայկական քաղաքական մտքի այն սցենարը, որ սա «թատրոն» է, ևս գոյության իրավունք ունի, բայց դեռևս չէի շտապի այս հարցում։ Թե իրականում ինչ է կատարվում, հասկանալի կլինի նրանից, թե առաջիկայում ինչով կզբաղվի Աննա Հակոբյանը, կանհետանա՞, թե՞ ինչ-որ գործունեություն կծավալի։
Կրկնում եմ՝ այս ամենն ինձ հետաքրքիր է բացառապես քաղաքական իմաստով, իսկ առհասարակ այս ընտանիքն իրենց անձնական ու ընտանեկան կյանքը շատ վաղուց է, որ փռել է հանրության առաջ, ինչը համարում եմ զզվելի երևույթ։

Արփինե Հովհաննիսյանն ամիսներ շարունակ խոսում էր «Վեոլիա ջուր» կազմակերպությունում տիրող իրավիճակի մասին, մանրամասն ներկայացնում էր՝ ինչ է կատարվում այնտեղ, ինչ խախտումներ են արվում այնտեղ, ինչպիսի անբացատարելի բաներ են տեղի ունենում այնտեղ ու հիմա կրկին «Վեոլիա ջուրը» անակնկալ է մատուցել մարդկանց՝ հայտարարելով, որ այսուհետ գիշերը մարդիկ ջուր չեն ունենա։
Այս տեսանյութը ամիսներ առաջվա է։ Տիկին Հովհաննիսյան ջան, Ձեզ հորդորում եմ ու առաջարկում եմ շարունակել «Վեոլիա ջուր» կազմակերպության մասով իրազեկումը մարդկանց, որպեսզի ժողովրդին չկարողանան էշի տեղ դնել։
Սա անընդունելի իրավիճակ է ու դա պետք է հանգուցալուծում ստանա։

Վալոդյա Գրիգորյանի սպանությունից հետո պաշտոնանկ արվեց տվյալ շրջանի ոստիկանապետը։ Տվյալ ժամանակահատվածում ուժային կառույցներից քիչ թե շատ տեղյակ մարդիկ ուղղակի բղավում էին, որ ոստիկանությունում կա համակարգային խնդիր․ համակարգը պարզապես չի աշխատում, որովհետև տվյալ սպանությունը հնարավոր էր կանխել ու դա չի արվել։
Վերջին շաբաթներին ու ամիսներին հանրապետությունը շարունակում է թաղվել կրիմինալ միջադեպերի մեջ․ ամեն օր դանակահարություններ են, «ռազբորկաներ», սպանություններ։ Ամենաթողությունը հասել է այն աստիճանի, որ մարդիկ թույլ են տալիս իրենց Երևանում ավտոմատով իջնել բակ և կրակահերթ արձակել։
Այսօր Նիկոլ Փաշինյանը պաշտոնանկ արեց ոստիկանապետի տեղակալներին։ Սա ոչ այլ ինչ է, քան «քավության նոխազների» նշանակում, ինչպես Վալոդյայի սպանության դեպքում, իսկ նպատակը ընդամենը առաջացող հանրային դժգոհությունը մեղմելն է, իսկ գործողության տրամաբանությունը նույնն է՝ «ի՞նչ անի խեղճ վարչապետը, Պողոսն է մեղավոր, Պետրոսն է մեղավոր»։ Վալոդյայի սպանությունից հետո պաշտոնից ազատված ոստիկանապետը օրեր առաջ կրկին բարձր պաշտոնի է նշանակվել ոստիկանությունում։ Համոզված եմ՝ նույնը լինելու է այսօր ազատված ոստիկանների հետ։
Մենք չենք կարող խաբել ինքներս մեզ․ երկրում առկա խնդիրները, այդ թվում՝ խորացող կրիմինալ իրավիճակն ու ամենաթողությունը քաղաքական բնույթի են ու դրանց լուծումն էլ քաղաքական է։ Ի՞նչ է սա նշանակում։ Քաղաքական ղեկավարությունն իրեն սպառել է ու ունակ չէ կառավարել, իսկ դա նշանակում է, որ լուծումներ կարող են լինել բացառապես քաղաքական իշխանության փոփոխության դեպքում։
Հ․Գ․ Վալոդյա Գրիգորյանի սպանությունը գոնե ինձ համար շարունակում է մնալ չբացահայտված։ Այստեղ կան սպանությունը կատարած անձինք, որոնք ձերբակալված են ու կա հիմնավոր կասկած պատվիրատուների առկայության մասին, որոնք ուշ թե շուտ պատասխանատվության են ենթարկվելու՝ անկախ նրանից, թե որտեղ փախած կլինեն։

ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻՆ
Սա Աջափնյակ համայնքում տեղի ունեցած ռազբորկայից լուսանկար է, որը ցույց է տալիս, որ ինչ-որ մեկը ավտոմատը ձեռքին Երևանի բակերից մեկում, դպրոցի կողքին, որտեղ բազմաթիվ երեխաներ, սովորական մարդիկ կան, կրակահերթեր է արձակել, ինչի պատճառով մարդ է զոհվել։
Հասկանու՞մ եք։ Ավտոմատը ձեռքին ֆռֆռում են Երևանում, այդքան արխային են ընկել ստեղծված բառդակից։ Դե ոստիկանություն չկա, ԱԱԾ չկա, խի՞ չանեն որ։ Ձեր երեխան, ձեր ծնողը, դուք կարող էիք այնտեղ լինել, կամ ձեր բակում կարող է նման մի բան լինել։
Վանո Սիրադեղյան ՆԳ նախարար ունենալու դեպքում ի՞նչ կլիներ այդ մարդու հետ, որտե՞ղ կմտներ այդ ավտոմատը։
Այս ամենի ՈՒՂԻՂ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒՆ Նիկոլ Փաշինյանն է, նա է թույլ տալիս, որ ուժայինները այս բառդակը ստեղծեն, նա է ծնել այս անպատժելիության մթնոլորտը, նրա օրոք է, որ ամեն փողոցի խուժան իրեն թույլ է տալիս ավտոմատով բակեր դուրս գալ ու կրակոցներ արձակել։ Նիկոլ Փաշինյանին, եթե չնչին հետաքրքրեր այս վիճակը, նա արդեն այս լուսանկարը տեսնելուց հետո պաշտոնանկ կաներ ՆԳ նախարարին։ Սա արդեն որերո՞րդ դեպքն է։ Ինչքա՞ն հանդուրժենք, Նիկոլ։

Հետևում եմ հերթական տեղեկատվական գրոհին, այս անգամ Ալեքսանյան Ալիկի դեմ, դա անում են, ինչպես միշտ, կեղտոտ ձևով, ընդհուպ հայհոյանքներով, լկտի վիրավորանքներով:
Ալիկը հենց ինքը, ժողովրդական լեզվով ասած, «ռայոնի» տղա ա, մենք նույն «ռայոնում» ենք մեծացել, հետևաբար զառանցանք ա էն, ինչ հիմա փորձ ա արվում ռասկրուտկա անել ու պատկեր ստանալ, թե իբր «ռայոնների» մասին վատ բան է ասվել:
Իսկ ի՞նչ է կատարվում իրականում: Իշխանությունները Գյումրիում ունեն խնդիր ու ցանկացած առիթ օգտագործվում է մաքսիմալ հակաքարոզչական էֆեկտ ստանալու համար` մաքսիմալ էմոցիոնալ ֆոնով: Տարակուսելի է, որ այս կուտը նաև ընդդիմության տարբեր ներկայացուցիչներ են ուտում ու միանում թեմային: