Category: Suren Surenyants

Այս օրերին, հատկապես՝ Սամվել Կարապետյանի կալանավորման համատեքստում, շատ է քննարկում՝ կարո՞ղ է Հայաստանում կրկնվել Իվանիշվիլիի ֆենոմենը:
Այս երկու րոպեանոց տեսանյութում անդրադառնում եմ այդ թեմային:
https://youtu.be/VqVMEOAoj4s?si=HhBVs914Fm69Pzss

Հարցազրույց Հ2-ին
https://youtu.be/6PaYkrxeznU?si=YEXeJSPTZvrlrJwT

⚡️⚡️⚡️Ընդդիմությունը պարտավոր է խաղալ առաջին համարով. իմպիչմենտի օրակարգը՝ առաջնահերթություն
Արդեն 40 օր է՝ Նիկոլ Փաշինյանն անընդհատ թիրախավորում է Եկեղեցուն ու Վեհափառին, հունիսի 27-ին ռազմական ներխուժում է տեղի ունեցել Վեհարան, երկու Սրբազաններ, ազդեցիկ գործարար, ԱԺ պատգամավոր, զոհվածի ծնող, տասնյակ մարդիկ են կալանավորված ու ռեպրեսիվ մեքենան շարունակում է «անխափան» աշխատել:
Այսպես շարունակվելու է, քանի դեռ օրակարգ թելադրողն իշխանությունն է, իսկ ընդդիմությունը գործում է անարդյունավետ արձագանքողի դերում:
Փաշինյանն այնքան սահմանադրական կարգավորում և օրենք է խախտել ու երկիրը տանում է այնպիսի մեծամասշտաբ աղետի, որ խորհրդարանական ընդդիմության կողմից իմպիչմենտի գործընթաց չհարուցելը համարվելու է հանցավոր անգործություն:
«Պատիվ ունեմ» խմբակցությունը գործընթաց նախաձեռնել է, ստեղծված ճգնաժամի պարագայում միանգամայն անհասկանալի է «Հայաստան» խմբակցության դիրքորոշումը:
Եթե անգամ վերապահումները հասկանալի էին երեկ, մի քանի օր առաջ, ապա ԱԺ այսօրվա խայտառակ իրադարձություններից հետո ընդդիմությունը երկու ճանապարհ ունի՝ նախաձեռնել իմպիչմենտ կամ վայր դնել մանդատները
Իմպիչմենտի գործընթացը, նույնիսկ եթե այն փաստացի չի հանգեցնի գործող վարչապետի հեռացմանը, Հայաստանի ընդդիմության համար կարող է դառնալ կարևոր քաղաքական գործիք՝ միաժամանակ մոբիլիզացիոն, գաղափարական, ռազմավարական և տեղեկատվական առումով։
Մի խոսքով, ընդդիմությունը կարող է խաղալ «առաջին համարով»:
Նման գործընթացով՝ ընդդիմությունն, առաջին հերթին, կվերադարձնի քաղաքական նախաձեռնությունը, մի բան, որն էապես կհարվածի իշխանության ռեպրեսիվ «հզորությանը»:
Պակաս կարևոր չէ այն հանգամանքը, որ իմպիչմենտը, արդյունավետ մարտավարության և քաղաքական ծրագրի առկայության պարագայում, կարող է կոնսոլիդացնել հասարակության «ցրված» բողոքի ալիքը:
Սա նաև առիթ է՝ մեկ ամբողջական փաստաթղթում ամբողջացնելու Փաշինյանի կողմից կատարված բոլոր հանցագործությունները, Սահմանադրության, պետական շահերի դեմ կատարված ոտնձգությունները:
Իմպիչմենտի գործընթացը կարող է ի չիք դարձնել Փաշինյանի իշխանության շուրջ առկա միջազգային լոյալության պատրանքը, եթե ընդդիմությունը կարողանա մեր արտաքին գործընկերների համար փաստագրել իշխանությունների ապօրինությունները։
Իմպիչմենտի գործընթացը նաև միջոց է, որը խթանելու է խոշորացման գործընթացն ընդդիմադիր դաշտում՝ նպաստելով մի քանի ուժեղ բևեռների ինստիտուցիոնալ կայացմանը:
Նման գործընթացները, որպես կանոն, նպաստում են հանրային, մասնագիտական, սոցիալական տարբեր սեգմենտների համախմբմանը:
«Հայաստան» խմբակցության վերապահումներից մեկն այն է, որ միայն համաժողովրդական շարժմամբ է հնարավոր հասնել իմպիչմենտի:
Միանգամայն ճիշտ է, սակայն ոչ թե պետք է մերժել իմպիչմենտը՝ համաժողովրդական շարժման բացակայության հետևանքով, այլ պետք է այն գեներացնել՝ Փաշինյանի իմպիչմենտին հասնելու համար:
Հիմա բոլոր նախադրյալներն առկա են:
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

Հայաստանում խուժանապետություն է
https://t.me/armgeopolitic/27499

⚡️⚡️⚡️Սոցցանցային գռեհիկ պրոպագանդիստը
Իր իշխանության արշալույսին Նիկոլ Փաշինյանը երբեք սահմանադրականությամբ և իրավունքով չի առաջնորդվել. օխլոսի փնթի վարքագծով նա ծաղրում էր դեմոկրատիան:
Վարկանիշից զրկված Փաշինյանը շուտով անցավ sms-ային կառավարմանը՝ հարուցելով անգամ յուրայինների զարմանքը: Այնքան, որ նրան Հիսուսի հետ համեմատած Հովիկ Աղազարյանն ընդդիմադիր դարձավ:
Հիմա թփակոխել ենք տոտալիտարիզմի փուլ. Փաշինյանի առավոտյան գրառումները դարձել են բացահայտ ու ցինիկ պատվեր պետական ինստիտուտների, իրավապահների համար:
Երեկ նա կրկին անվանարկեց Եկեղեցին, Կաթողիկոսին, Սրբազաններին ու անանսավորեց նոր ռազմական ներխուժումը Եկեղեցի. «… Առավելեւս այս պարագայում, Վաղարշապատ խոշորացված համայնքի որեւէ տարածք չի կարող իրավապահների գործունեության համար փակ լինել, մանավանդ որ, Կտրիճի եւ մի քանի այլ անձանց շնորհիվ այդ տարածքները փակ չեն շնության համար»։
Փաշինյանի կողմից արված այս գրառումը իրավական, բարոյական և քաղաքական առումով լուրջ խախտում է։
Այն անտեսում է անմեղության կանխավարկածը(Սահմանադրության 66-րդ հոդված), պարունակում է զրպարտություն և վիրավորանք(ՔՕ 410, 411 հոդվածներ), արժեզրկում է պետական խոսքի ինստիտուտը, նպաստում է հասարակական թշնամանքի խորացմանը։
Հանրային գրառումներում Փաշինյանի լեզվամտածողությունն ակնհայտորեն մերձենում է սոցցանցային գռեհիկ պրոպագանդայի մակարդակին:
Հ.գ- մինչ պատրաստում էի գրառումս, Նիկոլ Փաշինյանը նոր հայտարարություն արեց:
«Հիսուս Քրիստոսի տունը, Միածնի իջման վայրը զավթված է հակաքրիստոս, շնաբարո, ապազգային, ապապետական մի խմբակի կողմից եւ պետք ազատագրվի։
Ես առաջնորդելու եմ այդ ազատագրումը»,- գրել է նա:
Փաշինյանը բացահայտորեն գնում է սահմանադրական կարգի խախտման՝ ոտնձգելով Սահմանադրության 17 և 18 հոդվածների դեմ:
Բաժանորդագրվեք տելեգրամյան ալիքին👇
https://t.me/SurSurenyants
Բաժանորդագրվեք յութուբյան ալիքին👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

Հարցազրույց Politik-ին
https://youtu.be/gr7Y2l84io4?si=1c91tOZjv4lsaXFT

Հարցազրույց LiveNews-ին
https://www.youtube.com/live/gQq4Ek20YxI?si=C51ACy-jKZDSjyMV

Начало: наверху https://t.me/SurSurenyants/5845
Не прошло и двух лет с момента окончательной депортации армян из Арцаха, а Алиев уже в Степанакерте заявил, что теперь особую актуальность приобретает вопрос возвращения «западных азербайджанцев», изгнанных из Армении.
Алиев напомнил о резолюциях Организации исламского сотрудничества, принятых несколько дней назад в Стамбуле, в которых Ереван призывали выполнить требования Баку.
«Мы высоко ценим единогласное принятие резолюции на заседании Совета министров ОИС, поддержанной всеми 57 государствами-членами, которая подтверждает право азербайджанцев, насильственно изгнанных из Армении, на возвращение. Наряду с этой резолюцией, право азербайджанцев, насильственно изгнанных с территории современной Армении, на возвращение также подтверждается «Стамбульской декларацией», принятой по итогам заседания Совета министров. Декларация также осуждает отказ Армении начать диалог с общиной Западного Азербайджана», — заявил президент Азербайджана.
Президент Азербайджана также упомянул о неких расчётах:
«Комиссия, в состав которой входят представители государственных органов и иностранные эксперты, оценила ущерб, нанесённый Азербайджану в результате оккупации, примерно в 150 миллиардов долларов».
Сможет ли наше общество противостоять этому сценарию, или мы возлагаем надежды на российское противодействие, что, кстати, также является опасным сценарием для Армении?
Подписывайтесь на телеграм-канал 👇
https://t.me/SurSurenyantsПодписывайтесь на YouTube-канал 👇
https://youtube.com/@surensurenyants?si=1eOjL5_mIRjPXH-

⚡️⚡️⚡️Последний акт авантюрной политики Пашиняна
Согласно ряду международных экспертных источников, в последние месяцы активно обсуждается модель, предложенная США, призванная урегулировать вопрос транспортного сообщения между Арменией и Азербайджаном.
Вашингтон представил план, согласно которому сообщение между Азербайджаном и Нахичеванью может проходить по территории Армении, однако без предоставления экстерриториального статуса.
Технический контроль над этим маршрутом предполагается передать не какому-либо государству, а нейтральной частной или международно признанной логистической компании — например, американской.
Это предложение США — не просто попытка решения транспортной задачи. Оно направлено на перераспределение баланса сил в регионе. С его помощью Вашингтон стремится ослабить влияние России и Ирана.
Хотя официального подтверждения со стороны США не поступало, имеются достаточные основания полагать, что эти сведения достоверны.
Во-первых, ещё год назад тогдашний заместитель госсекретаря США Джеймс О’Брайен активно продвигал этот проект.
Вполне возможно, что администрация Дональда Трампа унаследовала данный курс от демократов, тем более что Запад не справляется с задачей сдерживания России в Украине и, по крайней мере, не прочь создать для Москвы новые очаги напряжённости в других регионах.
Во-вторых, разъяснение армянского МИД по поводу этих сообщений больше напоминает косвенное их подтверждение.
И, наконец, третий важный сигнал поступил из Анкары.
Несмотря на то, что Армения изначально выступала против так называемого «Зангезурского коридора», в настоящее время проявляет большую гибкость в вопросах участия в экономической интеграции, заявил президент Турции Реджеп Тайип Эрдоган, не раскрывая деталей.
Не менее важна и внутриполитическая динамика в самой Армении.
Похоже, Никол Пашинян намерен реализовать завершающий этап переориентации внешнеполитического курса страны, выведя Армению из российской сферы влияния.
Именно с этим связаны его последние репрессивные действия: чтобы «переварить» собственную авантюру, он стремится подавить все очаги внутреннего сопротивления.
Турция ожидает, что между Арменией и Азербайджаном будет подписано соглашение, удовлетворяющее законные требования Баку, добавил Эрдоган.
Эти слова не случайны. Фактическим куратором вышеупомянутого проекта является Турция, которая, используя возможные армяно-азербайджанские договорённости (мирный договор, транспортный маршрут), формирует предпосылки для вытеснения России из региона.
Пашинян, который сегодня делает ставку на поддержку Эрдогана, в ближайшей перспективе выведет Армению из ОДКБ, потребует вывода российских военных баз и пограничных войск.
Этот шаг будет представлен как «курс на суверенитет» и «историческое примирение с соседями», но на деле он не имеет ничего общего ни с настоящим суверенитетом, ни с устойчивым миром.
Армения могла бы претендовать на сбалансированные решения в отношениях с Азербайджаном и Турцией, если бы опиралась на мобилизацию внутренних ресурсов и была встроена в чёткую систему безопасности.
Теперь же Вашингтон, Анкара и Баку требуют от Пашиняна прямо противоположного — в результате чего Армения покидает российскую орбиту и оказывается в положении турецкого вассала.
Останется ли Россия безучастной, или предпримет ответные действия?
Этот вопрос остаётся открытым, поскольку ответ на него зависит от множества глобальных факторов — хода войны в Украине, состояния российско-американских отношений и др.
Тем не менее, если Россия действительно уйдёт, Армения в кратчайшие сроки рискует превратиться в подчинённую территорию азербайджано-турецкого тандема.
В конечном счёте, Алиев не стремится к подлинному миру.
Если бы у него было искреннее желание урегулировать конфликт, армяно-азербайджанское противостояние завершилось бы давно — по крайней мере после аннексии Карабаха.
Чтобы понять, что ждёт Армению после возможного полного ухода России, достаточно перечитать вчерашнее выступление Алиева.
Продолжение следует👇

⚡️⚡️⚡️Փաշինյանի արկածախնդրության վերջին արարը
Ըստ որոշ միջազգային փորձագիտական աղբյուրների, վերջին ամիսներին շրջանառվում է ԱՄՆ-ի կողմից առաջարկված մի մոդել, որը կոչված է լուծելու Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև կապի հաստատման հարցը:
Վաշինգտոնը հանդես է եկել այն առաջարկով, ըստ որի՝ կապը Ադրբեջանի և Նախիջևանի միջև կարող է իրականացվել Հայաստանի տարածքով, սակայն՝ առանց էքստերիտորիալ իրավասության։
Այդ ճանապարհի տեխնիկական վերահսկողությունը պետք է վստահվի ոչ թե որևէ պետության, այլ չեզոք, մասնավոր կամ միջազգային հեղինակություն ունեցող լոգիստիկ ընկերության, օրինակ՝ ամերիկյան կառույցի։
ԱՄՆ-ի առաջարկը պարզապես տրանսպորտային հարցի լուծում չէ. այն միտված է վերակառուցել տարածաշրջանի ուժային հավասարակշռությունը։ Դրա միջոցով Վաշինգտոնը փորձում է սահմանափակել Ռուսաստանի և Իրանի հնարավոր ազդեցությունը:
Թեև այս լուրը Վաշինգտոնի կողմից պաշտոնապես չի հաստատվել, այնուամենայնիվ՝ կան հիմքեր դրանց արժանահավատությանը հավատալու:
Նախ, տակավին մեկ տարի առաջ, ԱՄՆ նախկին վարչակազմի պետքարտուղարի տեղակալ Ջեյմս Օ’Բրայենն զբաղված էր այս նախագծի ակտիվ լոբբինգով:
Շատ հնարավոր է, որ Թրամփի վարչակազմը որդեգրել է դեմոկրատների այս կուրսը, մանավանդ, որ Արևմուտքը չի կարողանում զսպել Ռուսաստանին Ուկրաինայում և առնվազն դեմ չէր լինի, որ այլ տարածաշրջաններում Մոսկվայի համար «գլխացավանք» ստեղծվի:
Մյուս կողմից, տարածվող լուրերի վերաբերյալ Հայաստանի ԱԳՆ պարզաբանումն ավելի շատ հաստատում է դրանք:
Եվ վերջապես, այս համատեքստն ամբողջացնող արձագանք կա Անկարայից:
Չնայած Հայաստանն ի սկզբանե դեմ էր «Զանգեզուրի միջանցքին», այն ավելի ճկուն մոտեցում է ցուցաբերում տնտեսական ինտեգրմանը մասնակցելու հարցում, հայտարարել է Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Էրդողանը՝ առանց փակագծեր բացելու։
Պակաս կարևոր չէ ներքաղաքական զարգացումների դինամիկան Հայաստանում:
Ըստ ամենայնի, Նիկոլ Փաշինյանը մտադիր է ձեռնամուխ լինել Հայաստանի ստրատեգիական կողմնորոշման փոփոխության, երկիրը ռուսական ուղեծրից դուրս բերելու վերջին արարին:
Դրանով են պայմանավորված նրա վերջին ռեպրեսիաները. իր արկածախնդրությունը «մարսելու» համար՝ նա պետք է վերացնի դիմադրության բոլոր կենտրոնները:
Թուրքիան ակնկալում է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև կստորագրվի համաձայնագիր, որը կբավարարի Բաքվի օրինական պահանջները, ասել է Էրդողանը:
Սրանք պատահական խոսքեր չեն. վերը նկարագրված նախագծի պատրոնը Թուրքիան է, որը հայ- ադրբեջանական հնարավոր պայմանավորվածություններով( խաղաղության պայմանագիր, միջանցք) նախադրյալները է ստեղծում՝ տարածաշրջանից Ռուսաստանի դուրսմղման համար:
Փաշինյանը, ով հիմա ապավինում է Էրդողանի աջակցությանը, Հայաստանը դուրս կդնի ՀԱՊԿ-ից, կպահանջի ռուսական ռազմաբազայի ու սահմանապահ զորքերի դուրսբերումը Հայաստանից:
Փաշինյանը սա կմատուցի «ինքնիշխանականության» օրակարգով, Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ հաշտվելու փաստով, բայց ակնհայտորեն հնարավոր այս զարգացումը կապ չունի ոչ Հայաստանի ինքնիշխանության և ոչ էլ՝ խաղաղության հետ:
Հայ- ադրբեջանական, հայ- թուրքական հարաբերություններում Հայաստանը ինչ-որ բալանսավորված լուծումներ կարող էր ակնկալել, եթե ներքին ռեսուրսների մոբիլիզացիա աներ և անվտանգային կոնկրետ համակարգում լիներ:
Հիմա, Վաշինգտոնը, Անկարան, Բաքուն Փաշինյանից պահանջում են անել ճիշտ հակառակը, ինչի հետևանքով՝ Հայաստանը ռուսական ուղեծրից հայտնվելու է թուրքական վասալիտետի տակ:
Արդյո՞ք ռուսները լուռ կհեռանան, թե՞ հակազդեցություն ցույց կտան:
Այս հարցի պատասխանը չունենք, որովհետև դա կախված է գլոբալ մի քանի գործընթացներից՝ ուկրաինական պատերազմ, ռուս- ամերիկյան հարաբերություններ և այլն:
Այնուամենայնիվ, եթե ռուսները հեռանան, ապա Հայաստանն արագ վերածվելու է ադրբեջանա- թուրքական ենթապետության:
Ի վերջո, Ալիևը տրամադրված չէ խաղաղության:
Եթե նա նման ցանկություն ունենար, հայ- ադրբեջանական հակամարտությունը արագ ավարտված կլիներ, առնվազն՝ Ադրբեջանի կողմից Արցախը կլանելուց հետո:
Որպեսզի պատկերացնենք, Ռուսաստանի ամբողջական դուրսմղումից հետո, ի՞նչ է սպասվում Հայաստանին, կարելի է ևս մեկ անգամ ընթերցել Ալիևի երեկվա ելույթը:
Արցախի ամբողջական հայաթափումից երկու տարի էլ չանցած Ալիևն երեկ Ստեփանակերտում հայտարարել է, թե այժմ մեծ կարևորություն է ստանում Հայաստանից արտաքսված արևմտյան ադրբեջանցիների վերադարձը:
Շարունակությունը👇