Category: Tatev Hayrapetyan

📌«Ես կարծում եմ՝ Վենսի այցը փայլուն հնարավորություն է՝ գերիների վերադարձի հարցը մեկընդմիշտ լուծելու»:
📌«Հայաստանը շահել է երեք տարվա, պայմանական երեք տարվա time-out՝ պատուհան։ Այդ պատուհանի հետ աշխատելու ընթացքում դու կա՛մ կհասնես երկարատև իրապես խաղաղության հաստատմանը՝ կլինի դա դիվանագիտության, անվտանգային համակարգերի․․․ բանակի մոդեռնիզացիայի ճանապարհով, կա՛մ դու կարող ես այդ ամբողջ ընթացքում զբաղվել բան՝ «քահանա վերբովկա» անելով․․․ հետո բախվել դաժան իրականությանը՝ հնարավոր էսկալացիոն տեսքով»:
https://www.youtube.com/watch?v=qvQmqxAzJAc

Զրույց քաղաքականության, հայացքների, արժեքների, տարբեր իրավիճակներում կայացրած քաղաքական որոշումների, իհարկե նաև Ադրբեջանի ու մեր խնդիրների մասին։ Կարծում եմ՝ հետաքրքիր զրույց է ստացվել ☺️
https://www.youtube.com/watch?v=JYPh3DL4-Zc

«Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առեւտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից։
Այս ֆիկցիան օգտակար էր, եւ, մասնավորապես, ամերիկյան հեգեմոնիան օգնում էր հանրային բարիքներ ապահովել՝ բաց ծովային ուղիներ, կայուն ֆինանսական համակարգ, հավաքական անվտանգություն եւ աջակցություն վեճերի լուծման մեխանիզմներին։
Ուստի մենք ցուցանակը դնում էինք պատուհանին։ Մենք մասնակցում էինք ծիսակարգերին։ Եվ հիմնականում խուսափում էինք մատնանշել հռետորաբանության եւ իրականության միջեւ եղած ճեղքվածքը։
Այս գործարքն այլեւս չի աշխատում։
Թույլ տվեք ուղիղ խոսել. մենք փլուզման, այլ ոչ թե անցումային փուլի կիզակետում ենք»։
Հ․Գ․ Դավոսի համաժողովում Կանադայի վարչապետ Մարկ Քարնիի ելույթը բուռն քննարկումների տեղիք է տվել միջազգային մամուլում։ Մեդիամաքսը թարգմանել է այդ ելույթը՝ որոշ կրճատումներով։ Առաջարկում եմ, եթե ծանոթ չեք, կարդաք, նաև հետաքրքրությամբ կլսեմ Ձեր կարծիքները։
https://mediamax.am/am/specialprojects/arm_world/59758/?fbclid=IwY2xjawPgXj1leHRuA2FlbQIxMABicmlkETFWMzNJZllEZVlXZGdHcjluc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHl4nQwzIWdW9VMggd3-OH520E21APeFx6DGuzjJt0pMV5G2tnXKGm4a9pjjj_aem_BCEIffqZMDBCvm3MLKQAyQ

Փաստացի անգամ այն հատուկենտ հայերը, որոնք մնացել էի Արցախում ու ընդունել Ադրբեջանի վերահսկողությունը, չկարողացան մնալ այդտեղ, ինչն, ավելի քան, կանխատեսելի էր։ Ավելին նրանցից մեկը որպես «ահաբեկիչ» վերջերս «դատապարտվեց» 16 տարվա ազատազրկման։ Այսքանից հետո ՀՀ իշխանություններն օգնում են Ալիևին մաքրվել, իսկ Ալիևն ի պատասխան ՀՀ տարածքը կոչում է «Արևմտյան Ադրբեջան» զավթողական անվամբ ու խոսում հայ-ադրբեջանական «համակեցությունից»․․․
https://t.me/civilnetv/12844

«Իշխանության փոփոխության պարագայում կարողանանք ԱՄՆ միջնորդությունը խելացի օգտագործել, թույլ չտանք, որ Ադրբեջանը խաղաղությունն իմիտացնի, հնարավոր հակամարտությունների վերաբերյալ խոսույթներ ձևավորի և դա սերմանի երիտասարդ սերնդի ուղեղում։ Ադրբեջանում սերունդ է մեծանում, որը մտածում է, որ ներկայիս ՀՀ տարածքն իր պատմական հողն է՝ դրանից բխող բոլոր հետևանքներով։ Ցանկացած խելացի մարդ իրեն հարց կտար՝ եթե խոսում եք խաղաղությունից, ինչպե՞ս կարող է նման խոսույթ ձևավորվել, ընդ որում, ոչ թե քարոզչության մակարդակում, այլ կոնկրետ հանրային կրթության մակարդակում։ Եթե այս ժամանակը խելացի օգտագործենք, այլ իրավիճակ կունենանք»։
https://168.am/2026/01/21/2348110.html

Ադրբեջանում Առնո Բաբաջանյանի երաժշտությունն անվանել են «Բաքվի բանահյուսություն»
Բաբաջանյանի որդին՝ Արա Բաբաջանյանը, @ArmeniaSputnik-ին տված հարցազրույցում պատմել է, որ համացանցում Մուսլիմ Մագոմաևի «Սատանայի անիվը» (տեքստը՝ Եվգենի Եվտուշենկո, երաժշտությունը՝ Առնո Բաբաջանյան) երգի ներքո, որը կատարում է «հարևան հանրապետությությունից երգիչ», որպես տեքստի հեղինակ նշված է բանաստեղծ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկին, իսկ երաժշտությունը՝ «Բաքվի բանահյուսություն»։
Իրավիճակը պարզաբանելու համար Արա Բաբաջանյանն արդեն դիմել է իրավաբաններին։
Առնո Բաբաջանյանը և Մուսլիմ Մագոմաևը խորհրդային էստրադայի լեգենդար ստեղծագործական դուետ էին, որոնք ստեղծեցին բազմաթիվ հիթեր («Գեղեցկության թագուհի», «Մեղեդի», «Շնորհակալ եմ քեզ»): Այս երգերը դարձան խորհրդային էստրադայի անբաժանելի մասը։

⁉️Ինչու՞ են ՀՀ իշխանությունները «մաքրազերծում» Ալիևին, օգնում նրան «խաղաղության աղավնի» խաղալ, երբ Ադրբեջանում պետական մակարդակով ՀՀ-ի դեմ մշակվում է զավթողական ծրագիր
«Ծառայության համապարփակ վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ երկարաժամկետ հեռանկարում խաղաղության կառուցման վրա էականորեն բացասաբար ազդող և ռիսկային գործոն են Ադրբեջանի կողմից պետական մակարդակով առաջ տարվող, այսպես կոչված «արևմտյան Ադրբեջանի» և «արևմտյան ադրբեջանցիների վերադարձի» խոսույթներն ու դրանց ուղեկցող գործողությունները։ Ծառայության ունեցած տվյալները ցույց են տալիս, որ Ադրբեջանը Վաշինգտոնյան հռչակագրից հետո ոչ միայն չի նվազեցրել, այլև էականորեն ակտիվացրել է սույն քարոզչությունը, ինչը զգալի ռիսկեր է ստեղծում տարածաշրջանային կայունության, անվտանգության և երկարաժամկետ խաղաղության համար»․ սա հատված է ՀՀ արտաքին հետախուզության ծառայության ամենամյա զեկույցից, որը հրապարակվել էր երեկ։
Նրանք ընդամենը արձանագրել են պարզ իրողություն, ինչի մասին արդեն ամիսներ շարունակ հետևողականորեն գրում ու փաստերով խոսում եմ ես։ Ունիկալն այն է, որ իշխանական պրոպագանդիստների կողմից թիրախավորվել եմ այս վտանգի մասին խոսելու համար։ Տարբեր իշխանամերձ լրատվականները ամիսներ շարունակ ստեր էին տարածում, թե իբր այս զավթողական կոնցեպտը այլևս դուրս է եկել շրջանառությունից, մինչդեռ բաց ու հրապարակային փաստերը այլ բանի մասին էին խոսում, ինչի մասին ահազանգել եմ։
Զեկույցում նաև նշված է․ «2026 թվականին Ծառայության առաջնահերթ խնդիրներից է լինելու շարունակաբար գնահատելը, թե որն է Ադրբեջանի կողմից «արևմտյան ադրբեջանցիների վերադարձի» առաջ մղման պետական քաղաքականության իրական նպատակը։ Գնահատման է ենթակա մասնավորապես այն, թե արդյո՞ք Ադրբեջանը, այդ թեմաները, նոր ազգային գաղափարախոսություն դարձնելով, մտադիր է որևէ նոր ձևաչափով հակամարտությունը տեղափոխել Հայաստանի տարածք, թե՞ այսպես կոչված «արևմտյան ադրբեջանցիների վերադարձի» այս խոսույթն Ադրբեջանի արտաքին քաղաքական սակարկման և մասնավորապես՝ Ղարաբաղի հայերի վերադարձի թեմային հակազդելու գործիքակազմի մաս է»։
Ինչ խոսք, ցավալի է, որ իրենց ևս մեկ տարի է պետք հասկանալու համար, թե ինչ նպատակով է ստեղծվել այս զավթողական կոնցեպտը, ինչպես է դարձել հանրային կրթական համակարգի մաս, ինչպես է մի ողջ սերունդ Ադրբեջանում մեծանում այն վտանգավոր մտայնությամբ, թե իբր Հայաստանը իրենց «պատմական հողն է»։
Ըստ իս՝ ԱՄՆ միջնորդությունը մեզ համար կարևոր է, մենք շահել ենք ժամանակ, բայց այդ ընթացքում ռիսկերը չեզոքացնելու փոխարեն իշխանությունները զբաղված են խաղաղություն իմիտացնելով՝ հիմքում չդնելով որևէ իրական բովանդակություն։ Իմաստը ո՞րն է, ինչ ենք շահում ռիսկերը, սպառնալիքները կոծկելով, ի՞նչ նպատակով են կոծկվում Ալիևի՝ պետական մակարդակով ատելության քարոզն ու զավթողական ծրագրերը, առհասարակ ո՞ւմ է պետք իշխանությունը, եթե քո քայլերի հետևանքով կարող է վտանգվել պետությունդ ու քաղաքացիների անվտանգությունը։ Արդյոք ավելի լավ չի ուղիղ խոսել խնդիրների մասին ու ռեսուրս դնել դրանք չեզոքացնելու վրա։ Շարունակ ասում եմ՝ եկեք չեզոքացնենք այս վտանգը, քանի դեռ այն նարատիվի մակարդակում է։ Մենք դրա ռեսուրսը ունենք:
Հույս ունեմ՝ շուտով կունենանք ավելի կոմպետենտ իշխանություն, որին տարիներ չեն պահանջվի իրենց ճակատին ուղիղ ասված խոսքը հասկանալու ու վտանգները չեզոքացնելու համար, այդ թվում՝ ԱՄՆ միջնորդությունը խելացի օգտագործելու շնորհիվ։

Ընդունված է համարել, որ Հայոց վերջին թագավորը Լևոն Զ Լուսինյանն է, ով իշխանությունից զրկվել է 1375 թ․։ Սակայն քչերը գիտեն, որ դրանից մոտ 100 տարի անց Հայաստանում փորձ է ձեռնարկվել վերականգնել թագավորական իշխանությունը։ Աղթամարի կաթողիկոս Զաքարիա III-ը դիմում է Հայաստանի տարածքում իշխող կարակոյունլու ցեղի առաջնորդ Ջհանշահին, թույլտվություն խնդրելով թագավոր օծել իր ազգական Սմբատ Սեֆեդինյան-Արծրունուն: Ջհանշահը, ով ցանկանում էր վերականգնել տարածքի ավերված տնտեսությունը, հայերին սիրաշահելու համար համաձայնեց:
1465 թ. Աղթամարի Սբ. Խաչ տաճարում Զաքարիա III-ին հաջորդած Ստեփանոս IV Տղա կաթողիկոսը Սմբատ Սեֆեդինյան-Արծրունին թագավոր օծվեց: Անհրաժեշտ է շեշտել, որ նրա «թագավորությունն» Աղթամար կղզուց և դրան անմիջապես հարող ափամերձ տարածքից այն կողմ չէր անցնում: Սմբատ Սեֆեդինյան-Արծրունու անունը հիշատակվում է մինչև 1471 թ.:
Մաքուր Պատմություն📖

Կեղծ դատավարութուն, կեղծ մեղադրանքներ, կեղծ ֆիլմեր, ամբողջը կեղծիք ու խաբեություն։ Առհասարակ կոչ եմ անում հանրային ու քաղաքական գործիչներին ուշադիր լինել, որ իրենց տված հարցազրույցները չդառնան ադրբեջանական քարոզչական գործիք՝ նման վտանգավոր բովանդակության համար։
https://www.civilnet.am/news/997630/%d5%ab%d5%b6%d5%b9%d5%ba%d5%a5%d5%9e%d5%bd-%d5%bc%d5%b8%d6%82%d5%a2%d5%a5%d5%b6-%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%b6%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%ab-%d5%b4%d5%a1%d5%bd%d5%ab%d5%b6-%d5%a1%d5%a4%d6%80%d5%a2%d5%a5%d5%bb%d5%a1%d5%b6%d5%ab-%d6%86%d5%ab%d5%b6%d5%a1%d5%b6%d5%bd%d5%a1%d5%be%d5%b8%d6%80%d5%a1%d5%ae-%d6%86%d5%ab%d5%ac%d5%b4%d5%a8-%d5%ad%d5%a1%d5%a2%d5%a5%d5%9e%d6%81-%d6%83%d5%b8%d6%80%d5%b1%d5%a1%d5%a3%d5%a5%d5%bf%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab%d5%b6/

Ինչ վերաբերում է ադրբեջանական հանրային արձագանքներին, ապա դրանք ընդհանուր առմամբ բացասական են՝ հատկապես բուռն Վագիֆ Խաչատրյանի գործով, որին մեղադրում էին «ցեղասպանության» ու նման հանցանքների համար, նշվում է, որ եթե նման հանցանքներ էին վերագրվում այդ մարդուն, ինչո՞ւ են նրան ազատ արձակում: Այդ ֆոնին ադրբեջանցի տարբեր պատգամավորներ, ինչ-որ հանրային գործիչներ մեկնաբանություններ էին տվել, նշելով, որ նրա վիճակը շատ ծանր էր, ու որպեսզի նա չմահանա ադրբեջանական բանտում, իրենք նման որոշում են կայացրել:
Միևնույն ժամանակ նրանք փորձում են ներկայացնել այդ ամենը որպես «նախընտրական նվեր Նիկոլ Փաշինյանին», այդ խոսույթն էլ են ակտիվ գեներացնում Ադրբեջանում: Թերթերից մեկը նույնիսկ գրել էր, որ «սա քայլ է, որպեսզի Նիկոլ Փաշինյանն էլ ավելի ակտիվ շարունակի Եկեղեցու դեմ արշավը, ինչի մեջ շահագրգռված է Ադրբեջանը», բառացի այդ տրամաբանության մեջ էլ հրապարակումներ էին արել:
https://medialab.am/311061/