Category: Tatev Hayrapetyan

⁉️Ինչպե՞ս է հակառուսականությունը որոշ հայերի մոտ վերածվել պրոադրբեջանականության…
Օրեր առաջ գրառում էի արել այն մասին, որ Ալիևը փող է ծախսում Փաշինյանին գովերգելու համար՝ պատվիրելով անգլերեն լեզվով ֆիլմ նկարահանել հայկական ընդդիմության մասին։ Արդեն հրապարակել են ֆիլմի ամբողջական տարբերակը, որը ես, իհարկե, դիտել եմ, բայց չեմ տեղադրի․ չեմ ցանկանում նպաստել ադրբեջանական քարոզչության տարածմանը։
Ինչ խոսք՝ ունիկալ է հետևել, թե ինչպես են որոշ «յան» ազգանունով մարդիկ ակտիվ քարոզչություն անում ադրբեջանական փողերով ստեղծված ֆիլմում, որն ուղղված է ՀՀ ընդդիմության դեմ։ Բացի այդ՝ այն ունի մեկ հիմնական ուղերձ՝ Փաշինյանը պետք է մնա իշխանության, քանի որ դա պետք է Ադրբեջանին․ նա «հեղափոխում» է հայ հանրության միտքը՝ հօգուտ Ադրբեջանի։
«Յան» ազգանունով մարդիկ, որոնք ադրբեջանական լրատվականի ֆիլմում են նկարահանվում՝ ուղղված ՀՀ ներքաղաքական կյանքին միջամտելուն, խոսում են ՀՀ ընտրություններում ռուսական միջամտության մասին։ Ի շարս այլ երկրների միջամտությունների՝ ռուսական միջամտություն, իհարկե, կա, բայց դրա մասին խոսելու լավագույն հարթակը, երբ ընտրվում է ադրբեջանական մեդիան, լուրջ հարցեր է առաջացնում խոսող հայերի նպատակների ու ֆինանսավորման աղբյուրների մասին:
Տենց էլ չհասկացա, թե հակառուսականությունն ինչպես է որոշ հայերի մոտ վերածվել պրոադրբեջանականության․․․

Գոհ եղեք, որ ի տարբերություն Փաշինյանի և «Քանդենք պետությունը» կուսակցության այլ ներկայացուցիչների՝ Միրզոյանը դիվանագիտորեն ընդամենն ասում է «ծընգլ արեցիք», չի ասում՝ «բա դու ինչի՞ չես զոհվել, այ համբալ» և այլն, շատ մեղմ է արտահայտվում իրեն «չդզող» հարցի մասին։ Լավին լավ ասենք… 🙂

Իսկ եթե լուրջ՝ մենակ մի բան կասեմ՝ մենք դեռ մի կողմ, այդ տեսանյութը անկասկած դնելու են Բաքվում պահվող մեր գերիների առաջ․ դա հոգեբանական տեռորի լավ նյութ է, ու էդ մարդկանց ասելու են՝ «այ սենց են ձեզ ձեր երկրի իշխանությունները վերաբերվում»․․․ Ու դուք մի պահ ձեզ դրեք այդ մարդկանց տեղը ու պատկերացրեք, թե իրենք ինչ են զգալու այդ պահին։

Մ.թ.ա. 494 թ․ պարսկական զորքը կործանեց Միլեթ քաղաքը՝ փոքրասիական հունական մի գաղութ, որն ապստամբել էր Պարսկաստանի տիրապետության դեմ։ Մեկ տարի անց՝ մ.թ.ա. 493 թ․ ողբերգակ Փրյունիքոսն Աթենքում բեմադրեց «Միլեթի գրավումը» ողբերգությունը։ Սա մեզ հայտնի թերեւս առաջին թատերական ստեղծագործությունն է։
Սակայն Աթենքի իշխանությունները հազար դրահմայով տուգանեցին նրան՝ հիմնավորելով, որ այս ստեղծագործությամբ հանդիսատեսին լացի է հասցրել, հիշեցնելով նրանց համազգային աղետի մասին։ «Միլեթի գրավումը» արգելվեց բեմադրել։
Արգելքի այս թվացյալ սենտիմենտալ և միամիտ հիմնավորումն իրականում քողարկում էր վախը պիեսի քարոզչական ուժի հանդեպ. այն մարդկանց վախը, ովքեր մեղավոր էին միլեթցիներին օգնություն չցուցաբերելու և առհասարակ պարսիկներին դիմակայելու անպատրաստ լինելու համար։ Անպատրաստ մի պահի, երբ Հունաստան ներխուժման սպառնալիքն ավելի ու ավելի իրական էր դառնում։
Հ․Գ․ Հունիսի 7֊ին անպայման գնացեք ընտրությունների։

Մաքուր Պատմություն📖

‼️Կարևոր
Հարգելի լրագրողներ, հանրային գործիչներ, ընդդիմադիր թեկնածուներ, խնդրում եմ, հորդորում եմ՝ մի՛ կիրառեք «ադրբեջանցիների վերադարձ» անհարկի ու վտանգավոր տերմինը։ Խոսքը Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի Հանրապետության դեմ մղվող զավթողական հայեցակարգի մասին է, ըստ որի՝ Հայաստանը «հին ադրբեջանական հող է»։ Ալիևը կարող էր չէ՞ նման բան չասել, այլ ասել, որ Խորհրդային Հայաստանում ապրել են X թվով ադրբեջանցիներ (օրինակ՝ 1989 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ 84,860 ադրբեջանցի է ապրել Հայկական ԽՍՀ-ում։ Համեմատության համար ասեմ, որ նույն մարդահամարի տվյալներով Խորհրդային Ադրբեջանում, այդ թվում՝ ԼՂԻՄ-ում, հայերի թիվը կազմել է 390,500), բայց դա չի ասել։ Ասել է՝ «ներկայիս Հայաստանը մեր հողն է», ու դա արել է Արցախն Ադրբեջանի մաս ճանաչելուց երկու ամիս անց։ Հասկանո՞ւմ եք տարբերությունը։
Երբ դուք կիրառում եք «ադրբեջանցիների վերադարձ» տերմինը՝ անգամ իշխանություններին հակազդելու համար, դուք դրանով միայն ադրբեջանական կեղծ «հումանիտար» թեզն եք սնում։ Մի՛ կիրառեք իրենց տերմինաբանությունը, իրոք խնդրում եմ։
Ի՞նչ ասել է «300,000 ադրբեջանցիների վերադարձ», էդքան ադրբեջանցի ե՞րբ է Հայաստանում ապրել, որ դեռ մի բան էլ «վերադառնա»։ Խնդրում եմ՝ մի թեմայի մասին խոսելիս կիրառեք ճիշտ տերմիններ, ասեք, օրինակ՝ Ադրբեջան պետության կողմից առաջ մղվող զավթողական հայեցակարգ, ըստ որի՝ ադրբեջանական հատուկ ջոկատային խմբեր կարող են տեղակայվել Հայաստանում՝ խժդժություններ հրահրելու համար։ Դա լրիվ իրատեսական է։
Հասկացեք՝ էս վտանգավոր զավթողական հայեցակարգը շատ ավելի լուրջ է, քան շատերին թվում է։ Սրա մասին խոսելիս պետք է տերմինները ճիշտ կիրառել։ Հասկանում եմ, որ պրիմիտիվացնելով հարցը՝ հեշտանում է դրա մատուցումը մարդկանց, բայց անգամ այդ ճանապարհին հրաժարվեք «ադրբեջանցիների վերադարձ» բառակապակցությունից․ դա միմիայն ադրբեջանական քարոզչությանն է օգուտ, ըստ որի՝ իրենք իբր հարյուր հազարներով այստեղ են ապրել․․․
https://evnreport.com/arm/politics-arm/weaving-the-western-azerbaijan-narrative/

Մինչև Հայաստանի իշխանությունները հերքում են ադրբեջանցիների «գալու» մասին ընդդիմադիր գործիչների նախազգուշացումները՝ վստահեցնելով, որ խաղաղությունը հաստատված է, Ադրբեջանը շարունակում է խոսել «Արևմտյան Ադրբեջանի» մասին․․․
https://www.youtube.com/watch?v=UFgDL39-dy4

Համոզված եմ՝ Փաշինյանին ու Ալիևի այլ ծառայամիտներին իշխանությունից հեռացնելուց հետո հնարավորություն է բացվելու թե՛ Ռուբենի, թե՛ մեր մյուս հայրենակիցների վերադարձի համար։ Նույն Փաշինյանը ունեցել է ռեալ հնարավորություն այդ հարցը լուծելու օգոստոսի 8-ին, բայց փաստը մնում է փաստ, որ չի արել։
Այսօր Ռուբենի ծնունդն է։ Առհասարակ, այս մարդը շատ յուրահատուկ կերպար է՝ հաճախ չհասկացված, հաճախ չգնահատված, հաճախ դավադրապաշտական տեսությունների ներքո ներկայացված, բայց եթե նայես իրողություններին, իր արածները Հայաստանի համար զուտ ֆինանսական չեն, դրանք բարոյական են, փիլիսոփայական են, ու հենց դա Ռուբենի մասին է։ Նույն «Ավրորայի» մրցանակաբաշխությունը Հայաստանում շատ քչերը հասկացան, թե ինչ բացառիկ հումանիզմ էր պարունակում, որքան վեհություն էր հաղորդում հայ ժողովրդին այն բանի համար, որ անգամ Ցեղասպանություն վերապրելուց հետո ունակ է լինել շնորհակալ, ունակ է ուրիշներին օգնել փրկել կյանքեր, կանխել ցեղասպանություններ։ Վստահ եմ՝ ի հեճուկս բազմաթիվ վերլուծությունների, Ռուբենի գնալն էլ Արցախ հենց դրա համար էր. ինքը ուզում էր բացառել Արցախում ցեղասպանությունը։ Ինքը դրա համար շատ թանկ գին վճարեց՝ վճարեց իր ազատությամբ։ Ռուբենին հետաքրքիր չէ ու անկարևոր է, թե իր հետևից ով ինչ կխոսի, քանի որ ինքը իր ներսում գիտի, որ արդար է ու ազնիվ ինքն իր հետ։ Դա ամենակարևորն է մարդու համար, հատկապես բարդ իրավիճակներում։
Միևնույն ժամանակ, երբ ես կարդում եմ այս մարդու նամակները, լսում նրա հաղորդագրությունները, հասկանում եմ, որ բացառիկ մոտ է Աստծուն, որ հենց հավատով է զորեղ, հենց հավատով է կամային։ Տա Աստված՝ Ռուբենն էլ, մեր մյուս հայրենակիցներն էլ ազատվեն գերությունից, գան հասնեն իրենց հարազատներին, իրենց ընտանիքներին։ Դա ինձ համար ազգային արժանապատվության և արդարության հարց է։ Վստահ եմ՝ շատ հայերի համար էլ է այդպես։

❗️Եթե չենք ուզում մեր փոխարեն Ալիևը որոշի, ուրեմն պետք է հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ Ալիևի կամքով մեր երկրում սահմանադրություն փոխվի, ուրեմն պետք է հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ մեր պետության դեմ անպատիժ զավթողական ծրագրեր առաջ մղվեն, ուրեմն պետք է հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ Հայ առաքելական եկեղեցու դեմ արշավը ու ասպատակությունները շարունակվեն, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ Հայաստան-Վրաստան, Հայաստան-Իրան միջպետական ճանապարհները վտանգվեն, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ հատուկ ջոկատային ադրբեջանցիները գան ու մեր երկրում բախումներ հրահրեն, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում մեր երկրում վախենալ Արցախ բառն ասելուց, Արցախում տեղի ունեցածից խոսելուց, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում մեր երկրում վախենալ Հայոց Ցեղասպանության մասին խոսելուց, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ Բաքվում որոշեն, թե մենք որ սարին պետք է նայենք, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ մեր երկրում ազգային արժանապատվություն ու հիշողություն ունենալը դառնա ազատությունից զրկվելու կամ երկրից հեռանալու հարց, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
❗️Եթե չենք ուզում, որ մեզ ութ տարի խաբող, գցողները, որոնք վերջում ընդամենը դարձան Ալիևի թեկնածուները, շարունակեն Ալիևի ֆանտազիաները իրագործել՝ ընդդեմ Հայաատանի, ուրեմն հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։
Այս ամենը բնավ չափազանցություն չի։ Սրա մասին պարզ ու ակնհայտ խոսում են արդեն հենց Ալիևի մարդիկ՝ «Քանդենք պետությունը» կուսակցության ներկայացուցիչները, իսկ դա կանխելու ուղին մեկն է՝ հունիսի 7-ին անպայման գնալ քվեարկության։

❓Ալիևը փող է ծախսու՞մ Փաշինյանի ընտրարշավի վրա
Հայաստանի ընտրություններին միջամտում են տարբեր աշխարհաքաղաքական կենտրոններ, դա անում են անթաքույց, փաստացի դա անում են թե՛ Մոսկվան, թե՛ Բրյուսելը, թե՛ Վաշինգտոնը։ Բայց դա թերևս այդքան էլ նորություն չէ մեր պետության և ընտրությունների պատմության մեջ, ուղղակի մասշտաբներն ու հետաքրքրությունն են այս անգամ տարբեր։
Բայց այդ ամենի ֆոնին ինձ համար առանձնահատուկ հետաքրքիր է Ադրբեջանի շատ ուղիղ միջամտությունը և իրենց կողմից լուրջ ռեսուրսների ներդրումը՝ հանուն Փաշինյանի։ Վերջերս տեսա, որ իրենց առաջատար լրատվամիջոցներից մեկը ֆիլմի թրեյլեր է հրապարակել, որը փաստացի ուղղված է ներկայիս ընդդիմության դեմ, և այդ ֆոնին շատ կարևորվում է Փաշինյանի մնալը իշխանության։ Որքան հասկացա՝ կարճ տեսահոլովակից, տվյալ ֆիլմի շրջանակներում փորձել են հարցազրույցներ ունենալ նաև արտերկրում ապրող տարբեր փորձագետների հետ։ Ընդ որում, սա հենց նույն լրատվամիջոցն է, որը հսկայական ռեսուրսներ է ծախսում Ռուբեն Վարդանյանի դեմ սև PR իրականացնելու համար։ Նյութերը այստեղ տեղադրվում են անգլերեն, այսինքն՝ նախատեսված են հենց դրսի լսարանի համար։
Այն, որ Փաշինյանը Ալիևի թեկնածուն է, ինձ համար վաղուց նորություն չէ, բայց շատ հետաքրքիր է տեսնել, որ Ալիևը փաստացի փող է սկսում ծախսել Փաշինյանի ընտրարշավի ու նրա ընդդիմադիրներին «սևացնելու» համար։ Թեև երևի դա էլ է հասկանալի՝ չէ՞ որ Փաշինյանը պատրաստ է իրագործել Ալիևի ամենավտանգավոր ֆանտազիաներն անգամ՝ ուղղված Հայաստանի Հանրապետության և հայկական ինքնության դեմ․․․
Վերջում ևս մեկ անգամ հիշիր՝ հարգելի ՀՀ քաղաքացի, հարգելի ընտրող, հիշիր՝ ով ում ուզում է թող աջակցի, ով ում վրա որքան փող ուզում է թող ծախսի, այս երկրի ճակատագիրը որոշողը դու ես, բացառապես դու, քո որոշումից է կախված՝ այս երկիրը հնարավորություն կստանա բարդ իրադրությունը հաղթահարելու, թե՞ մեր ձեռքով մեր երկիրը վերջնական կգցենք փոսը․․․
Եթե չենք ուզում Ալիևը որոշի, ուրեմն հունիսի 7-ին գնում ենք ընտրության:
Որոշողը մենք ենք։

❗️8 տարվա դինամիկան մեկ րոպեում։
Կարճ այն մասին, թե ինչպես Արցախը բանակցային սեղան վերադարձնողը 8 տարվա մեջ հասավ նրան, որ ասում է՝ «գնայիր, զոհվեիր, դու խի՞ ես կենդանի, ռադդ քաշի, համբալի մեկը» և «ով որ ուզի Ղարաբաղի հարցը բացի, ինձ հետ գործ ա ունենալու» խոսույթին։
Իշխանության մնալու դեպքում Հայաստանի հարցերը Ալիևի հետ ձեռք ձեռքի տված շատ ավելի արագ են լուծելու։ Եթե դա չենք ուզում, հունիսի 7-ին գնում ենք ընտրության։