Category: Tatev Hayrapetyan

«Բաքվում ներկայացվել է հայկական դպրոցներում ատելության խոսքի և պատմության կեղծման վերաբերյալ զեկույց»․ երեկ ադրբեջանական մամուլում հայտնվեց այս վերնագրով նյութ։ Նյութից պարզ է դառնում, որ ադրբեջանական պետությունը ֆինանսներ է տրամադրել, որպեսզի ուսումնասիրեն հայկական դասագրքերը ու այնտեղ ենթադրյալ ատելություն գտնեն։ Իրենք, իհարկե, փաստական որևէ նյութ գտնել չեն կարող, ավելին ասեմ՝ իրական ատելությունն ու զավթողականությունը քարոզվում են հենց ադրբեջանական դասագրքերում։ Բայց այստեղ ուշագրավն այն է, որ պետությունը փող է դրել, առաջադրանք է տվել համապատասխան մարմիններին, դրանից հետո ֆինանսավորել է անգլերենով գրքեր տպել ու փորձել տարածել այդ ակնհայտ կեղծիքը, այսինքն՝ կոնկրետ քարոզչական խնդիրների վրա ռեսուրս է դրել։ Էլ չեմ ասում, որ այդ զեկույցի միջոցառմանը պատգամավորներ են եկել, որ դրա մասին խոսեն և տարածեն։

Ի գիտություն ասեմ, որ ես ինքս, շատ լավ հասկանալով Ադրբեջանից եկող ռիսկերը, իմ անձնական նախաձեռնությամբ, դեռ անցած տարվա մայիսին հատ առ հատ ուսումնասիրել եմ 2020 թվականից հետո Ադրբեջանի հանրակրթական դպրոցներում պատմության դասագրքերի վերահրատարակված տարբերակները, ամիսներով ուսումնասիրել եմ այդ դասագրքերը, հանել եմ Հայաստանի Հանրապետության դեմ քարոզվող վտանգավոր զավթողական հայեցակարգը, ցույց եմ տվել, թե ինչպես է դա ներդրվել ադրբեջանական դասագրքերում, պատրաստել եմ նյութի թե՛ հայերեն, թե՛ անգլերեն տարբերակները։

Իսկ ՀՀ ներկայիս ղեկավարությունն այդ ամենը ոչ միայն չի կարողացել նայել, հասկանալ, գնահատել, ներկայացնել միջազգային գործընկերներին, այլև պայքարել է, ռեսուրս է դրել, որպեսզի Ադրբեջանից եկող ռիսկերից խոսացողները լինեն թիրախավորված, փող է ծախսել, որպեսզի իրենց հարող «փորձագետները», իրենց պատգամավորները գան ու ասեն, որ նման խնդիր չկա, դա կեղծիք է։
Այս պարզ օրինակի վրա անգամ կարելի է հասկանալ, որ մենք Հայաստանում գործ ունենք Ադրբեջանի կամակատար իշխանության հետ։ Իսկ մեր դեմ բոլոր ճակատներով շարունակվում է տեղեկատվական պատերազմը, ընդ որում՝ թե՛ Ադրբեջանից, թե՛ ՀՀ ղեկավարության կողմից․․․
https://evnreport.com/arm/politics-arm/weaving-the-western-azerbaijan-narrative/

– Ընտրություններից հետո Ադրբեջանի նախագահի խորհրդականը այցելեց Հայաստան, այդ այցն ինչպե՞ս եք մեկնաբանում, ադրբեջանական կողմում ի՞նչ քննարկումներ կան այդ մասին:

– Ասեմ, որ նրանք ակտիվորեն անդրադարձել էին ընտրություններին, ու այս վերջին շաբաթվա ընթացքում ամենաշատ քննարկվող հարցն այն է, որ Փաշինյանը չի հավաքել սահմանադրական մեծամասնություն, ու հանրաքվեի անցկացումը բարդանալու է: Ադրբեջանական կողմը հոյակապ ուսումնասիրել է մեր բոլոր ընթացակարգերը, նրանք շատ մեծ հույսեր ունեին ու ընտրություններից առաջ էլ տարածում էին, թե Փաշինյանը բացարձակ մեծամասնություն է հավաքելու, այդուհանդերձ դա տեղի չունեցավ, նույնիսկ ԲՀԿ-ի մանդատների փաստացի գողությունից հետո ՔՊ-ն չունի սահմանադրական մեծամասնություն, իսկ հանրաքվե անցկացնելու համար առաջին հերթին պետք է այդ օրենքը խորհրդարանում հաստատվի: Սա Ադրբեջանին ամենաշատ մտահոգող թեմաներից մեկն է, թե ինչպես է Փաշինյանը ստեղծված իրավիճակում կարողանալու շարունակել իրենց պահանջները բավարարել: 
Այս ամբողջ քննարկումներն են, որ այսօր կան ադրբեջանական մեդիատիրույթում, օրինակ՝ կան քննարկումներ, որ գուցե Արևմուտքից փորձեն իրենց վրա ճնշում գործադրել, որ իրենք մոռանան Սահմանադրության փոփոխության մասին, բայց, ըստ քննարկումների, ադրբեջանական կողմը չպետք է համաձայնի դրան: Փորձագիտական մակարդակում այդ քննարկումն ակտիվ ընթանում է, որ «ինչ էլ լինի, մենք պահանջելու ենք Սահմանադրությունը փոխել»: 
Այստեղ ոչ այնքան իրավական խնդիր է, որքան բարոյահոգեբանական ու քաղաքական դաշտում Հայաստանն ու հայ հանրությանը նսեմացնելու խնդիրը: Այսինքն՝ մի պետություն, մեզ հետ իրագործած ագրեսիվ ու ցեղասպանական գործողություններից հետո ասում է, որ ինքն է որոշելու, թե մենք ինչպիսի Սահմանադրություն պետք է ունենանք: Ուզում են փորձել այնպես անել, որ մի ամբողջ հանրության համոզեն գնալ ընտրատեղամաս ու Ալիևի օգտին, Ալիևի Սահմանադրության ու հանրաքվեի օգտին քվե տալ՝ հավանաբար պատերազմի կամ այլ սպառնալիքների ներքո: Այսպիսի ռումբ դնել հայկական պետության հիմքում միայն Ադրբեջանը կարող էր ու կարող էր Փաշինյանի օգնությամբ: 
https://medialab.am/318225/

🗳️ 1964 թ. հունիսի 14-ին Հայիթիում կազմակերպվեց համաժողովրդական հանրաքվե։ Քվեաթերթիկների վրա տպված էր դեկրետը, որը Ֆրանսուա Դյուվալիեին հռչակում էր ցմահ նախագահ։
📄«Համաձա՞յն եք» հարցի անմիջապես կողքին խոշոր տառերով տպված էր «Այո» պատասխանը։ Նա, ով ցանկանում էր «ոչ» ասել, պետք է դա գրեր ձեռքով, իսկ դա նշանակում էր դառնալ հետապնդումների զոհ։
Քվեաթերթիկների վրա արդեն իսկ խոշոր տառերով տպված էր «ԱՅՈ» պատասխանը։
❌ Ըստ որոշ աղբյուրների՝ «ոչ» գրելու տեղ ընդհանրապես չկար, իսկ մարդիկ կարող էին վերցնել անսահմանափակ քանակությամբ քվեաթերթիկներ և պարզապես լցնել արկղերի մեջ։
Արդյունքը.
Հունիսի 22-ին Ազգային ասամբլեան Դյուվալիեին հռչակեց ցմահ նախագահ և օժտեց նրան մի շարք «համեստ» տիտղոսներով.
🔹 «Հեղափոխության անվիճելի առաջնորդ»
🔹 «Ազգային միասնության առաքյալ»
🔹 «Հոգիների մեծ էլեկտրախթանիչ»
🔹 «Աղքատների բարերար»
🔹 «Անվախ և անբասիր ասպետ»
🔹 «առևտրի և արդյունաբերության մեծ բոս»
🔹 «երրորդ աշխարհի առաջնո։
Այս իրադարձություններից հետո ծնվեց «պապադոկիզմ» տերմինը՝ բնութագրելով թերզարգացած երկրներում ֆաշիստական բռնապետությունը։
🎶 Հայիթիի այն ժամանակվա օրհներգի առաջին տողն էր՝ «Պապա Դոկը հավերժ է»։
Մաքուր Պատմություն📖

Արարատն ու մայրամուտը ❤️🇦🇲

Վերջերս մի կին շատ սրտնեղած ինձ հարցրեց՝ փաստորեն անիմա՞ստ էր ընտրության գնալը, քանի որ չստացվեց հեռացնել գործող «Քանդենք պետությունը» կուսակցությանը։ Ես պատասխանեցի, որ հենց ընտրության գնալով էլ իրենք կանխել են, որ Ալիևի խաղալիք քաղաքական ուժը կարողանա սահմանադրական մեծամասնություն ձեռք բերել խորհրդարանում և կարողանա Ալիևի հանրաքվեն գլուխ բերել։ Տիկինը շատ ուրախացավ, որ իր քվեն կարող է օգտակար լինել ադրբեջանական ծրագրերը մեր երկրի հանդեպ կանխելու կամ առնվազն էականորեն բարդացնելու հարցում։

Շատ կարևոր է, որ քաղաքական ուժերը կարողանան պարզ ու ազնիվ զրույց ունենալ քվե տված քաղաքացիների հետ։ Կարևոր է հնարավորինս հեշտ, պարզ ու հասկանալի լեզվով քաղաքացուն բացատրել, որ իր քվեն իրապես արժեքավոր է, միգուցե այս պահին չի ստացվում հեռացնել իշխող ուժին, բայց առանց քաղաքացիների ակտիվ քաղաքական մասնակցության որևէ հարց այս երկրում չի կարող լուծվել։

Վերջին ընտրությունները փաստեցին, որ հենց ՀՀ քաղաքացին կարող է որևէ բան փոխել։ Այլ բան, որ պատասխանատվություն ստանձնած քաղաքական ուժերը պետք է կարողանան կապիտալիզացնել այդ քվեն, չհիասթափեցնեն իրենց քվե տված քաղաքացիներին, կարողանան ցույց տալ այդ ամենի նշանակությունն ու կարևորությունը, որ քաղաքացին լինի մոտիվացված մասնակցելու իր երկրի քաղաքական փոփոխություններին ու հասկանա, որ միակ իրական փոփոխություն բերողը հենց ինքն է։

📌Իրանն ու ԱՄՆ-ն համաձայնեցրել են հուշագրի տեքստը և այն կստորագրեն այս ուրբաթ՝ հունիսի 19-ին։ Սա դեռ համաձայնության առաջին փուլն է, ու վերջնական համաձայնագրի համար կողմերը պետք է շարունակեն բանակցությունները:
Ըստ իրանական կողմի ՝
🔹Արդեն այս գիշերվանից պատերազմը դադարեցվում է բոլոր ճակատներում, այդ թվում՝ Լիբանանում ։
🔹Վերացվում է Իրանի նկատմամբ ծովային շրջափակումը։
🔹Հորմուզի նեղուցը բացվում է հուշագրի ստորագրումից հետո (դեռ պարզ չէ՝ ինչ կարգավորումներով):
🔹 Բանակցությունների հաջորդ՝ 60-օրյա փուլը կմեկնարկի ամերիկյան կողմի պարտավորությունների կատարումից հետո՝ կապված պատերազմի դադարեցման, շրջափակման վերացման և ակտիվների ապասառեցման հետ։
🔹 Բանակցությունների հաջորդ փուլում քննարկվելու են միջուկային հարցը և Իրանի դեմ ուղղված բոլոր պատժամիջոցների՝ թե՛ առաջնային, և թե՛ երկրորդային, ինչպես նաև Անվտանգության խորհրդի ու ՄԱԳԱՏԷ-ի Կառավարիչների խորհրդի բանաձևերի չեղարկումը:
🔹Քննարկվելու է նաև Իրանի տնտեսական վերականգնման հարցը, դրա իրագործման մեխանիզմները:
🔹 Մյուս հարցը կողմերի պարտավորությունների կատարման նկատմամբ վերահսկողության մեխանիզմի սահմանումն է:
@IRI2day

Ընտրությունների թիվ մեկ ապալեգիտիմացնողը հենց «Քանդենք պետությունը» կուսակցությունն է։ Ես ԲՀԿ-ի ընտրողը չեմ, թեև այնտեղ շատ մարդկանց հարգանքով եմ վերաբերվում։
Ամենակարևորը՝ ճշմարտությունը թանկ բան է, ու հերիք է հեքիաթներ պատմվեն չկեղծված ու արդար ընտրությունների մասին։ «Քանդենք պետությունը»-ն բոլորից լավ գիտի, որ այս ընտրություններում արվել են ապօրինի քայլեր, որոնք ուղղակի ազդել են ընտրության վերջնարդյունքի վրա։ ԿԸՀ-ի վերջին հակատրամաբանական որոշումը դրա վառ ապացույցն է։

Իմ համոզմամբ՝ հակատրամաբանությունն ու խեղված արժեքները ոչ մի լավ տեղ չեն կարող տանել։

Արցախից հեռացումը փախուստ չէր, այլ փրկության։ Յուրաքանչյուրն իր երեխային էր փրկում. 
«Մեր տունը քաղաքի վերեւի հատվածում էր, պատերազմի դադարից հետո երբ տուն եկա, մութն ընկնելուց հետո տեսա, որ բոլոր բլուրների վրա ադրբեջանցիները կրակներ են վառել։ Մտածում էի՝ վաղը իմ երեխան բակում ո՞նց է խաղալու»,- հիշում է Դավիթը։ 
https://mediamax.am/am/specialprojects/special-report/61126/?fbclid=IwdGRleASbRhVleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEeJTkcEAVdtaE6fGwnQl0yL6e_RMiS8K7cFonPr21ltVM1iYtQCNmh1xGlxRs_aem_o09hIcFAN7xbqwBU1R5GaA

Ստացվում է՝ բախտներս բերեց, որ «Միասնության թևեր» քաղաքական ուժը չանցավ խորհրդարան, թե չէ եթե Անուշ Սեդրակյանը դառնար ընդդիմադիր պատգամավոր, երևի ողջ ԵՊՀ-ն կփակեին՝ ի պատասխան։ Իսկ սենց՝ որպես ընդդիմադիր գործիչ, գոնե մենակ ամբիոնը փակեցին, ջայնամ թե 100 տարվա ամբիոն է, չնայած միգուցե «իրական» Հայաստանին տենց հին բաներ պետք չեն, փակվի գնա, այ մարդ՝ շառից, փորձանքից հեռու․․․

Իսկ եթե լուրջ, այն, ինչ մեր շուրջը կատարվում է ամենօրյա մակարդակով, հակատրամաբանական է, հակամարդկային է, հակաարժեքային է․․․
Այդուհանդերձ՝ ես վստահ եմ, որ անարժեքությունը անցողիկ է, իսկ արժեքներն ու սկզբունքները՝ մնայուն։