Author: Vahe Aghajanyan

Մի արտահայտություն կա, որը հաճախ է կիրառվում քաղաքական շրջանակների կողմից, այն է՝ «պետք է գնալ գյուղեր, շփվել գյուղացիների հետ, բացատրել նրանց, թե ինչ է կատարվում»։
Իհարկե, ընդդիմությունը պետք է լինի նաև գյուղերում և շփվի գյուղաբնակ մեր քաղաքացիների հետ, սակայն ունեմ համոզմունք և հաշվարկ, որ «վագրի գլուխը» թաքնված է Երևանում ու ռեսուրսների 80 և ավելի տոկոսը պետք է ծախսել հենց մայրաքաղաքում և մյուս խոշոր քաղաքներում։

Շատ կներեք էլի, բայց անձամբ ճանաչում եմ տասնյակ մարդկանց, որ ընտրել են այս իշխանությանը ու ամեն օր բողոքում են էլ տրանսպորտի թանկացումից, էլ գույքահարկի բարձրացումից, էլ տարբեր վճարների ու հարկերի բարձրացումից, էլ հազար ու մի սոցիալական հարցերից։
Հարցնում ես, թե լավ, 26-ին ու՞մ ես ընտրելու, ասում է, թե Նիկոլին ու սկսում այն հեքիաթները. ԿԳԲ, Ռուսաստան, ագենտներ և այլն։ Մարդու կյանքում ռեալ ամեն ինչ վատանում է, բայց ինքը ԿԳԲ-ԿԳԲ է երգում։
Հայրենակիցներ ջան, չի լինելու այսպես ու եթե վատ ապրելով, ձեր կյանքը վատանալով որոշեք ԿԳԲ-ԿԳԲ երգելով այս իշխանությանը վերարտադրել, իսկ վերարտադրել է նաև ընտրությունների չգնալը, դրա պատասխանատուն ԴՈՒՔ և ՄԻԱՅՆ ԴՈՒՔ եք լինելու։
Ասում են` ու՞մ ընտրենք։ Ում ուզում եք, գնացեք ընտրեք, հազար ուժ է լինելու, ուրեմն դրանցից մեկին չեք կարողանու՞մ ընտրել, որին էլ ընտրեք, սրանցից հաստատ լավ է։ Չհասկացանք, էտ ի՞նչ երեխայական հարցադրում է, թե ում ընտրենք։

ՀԱԿ-ի կողմից ընտրություններին մասնակցելու և Լևոն Զուրաբյանին վարչապետի թեկնածու առաջադրելու որոշմանը վերաբերվում եմ շատ դրական։ Զուրաբյանը, նախ, ունի քաղաքական հարուստ անցյալ, բացի այդ, շատ ակտիվ է մեդիա տիրույթում, կարողանում է խոսել նաև երիտասարդությանը հասու լեզվով և երիտասարդությանը հետաքրքրող թեմաներից, ինչը այսօր խիստ կարևոր է։
Հուսով եմ և ցանկանում եմ, որ ՀԱԿ-ը, ինչպես նաև մյուս ուժերը, որոնք մեզ հայտնի քաղաքական ճամբարներում չեն, կկարողանան ընտրություններին ընդառաջ միավորվել և ընտրությունների գնալ դաշինքով, քանի որ նման դաշինքը, իսկապես, կկարողանա խնդիր լուծել։

Վաղ առավոտից ծանոթանում եմ առողջապահության պարտադիր ապահովագրության հետ կապված արդեն հասանելի տեղեկատվությանը ու բոլոր այն մտահոգությունները, որոնք մինչ այս պահը արտահայտել ենք, հաստատվում են, դեռ մի բան էլ ավել։
Սա կոմունիստական ինչ-որ անհասկանալի համակարգ է, որը զրկում է քաղաքացուն ընտրության հնարավորությունից, զրկում է քաղաքացուն իր նախընտրելի բժշկական հաստատությունում կամ նախընտրելի բժշկի մոտ ծառայություն ստանալու հնարավորությունից, քաղաքացու կյանքը միայն ավելի բարդ է դարձնում` ստիպելով ամեն ինչ կազմակերպել պոլիկլինիկա կոչվածների միջոցով, իսկ թե ինչ որակ ու գիտելիք ունենք մենք պոլիկլինիկաներում, գաղտնիք չէ։
Ստիպում են վճարել գումար, բայց իրենք են որոշում, թե դու որտեղ գնաս հետազոտություն անցնես, ինչ բժշկի մոտ գնաս։ Գնանք պոլիկլինիկա, որ ի՞նչ անենք։ Որ ի՞նչ անենք։
Ովքեր մինչ այս օգտվել են մասնավոր ապահովագրականներից, զուտ իմացեք, որ ձեզանից քերում են նույն գումարը, բայց զրկում ընտրության հնարավորությունից ու այն, ինչ ստացել եք ձեր ընտրությամբ ու ցանկությամբ որևէ բժշկական հաստատությունում, այսուհետ ստանալու եք տարածքային պոլիկլինիկայում։
Ընդամենը շաբաթներ ու ամիսներ անց, երբ քաղաքացիները ինչ-որ խնդրով հիվանդանոց գնալու հարց կունենան, այդ ժամանակ կհասկանան, թե ինչ փորձանք է եկել իրենց գլխին։

Անհրաժեշտ է, որ ընդդիմադիր ուժերը գիտակցեն, որ Ռուսաստանի հետույքը պահող կեցվածքը իրենց որևէ լավ տեղ չի տանելու։ Եթե դա լավ տեղ տանող ճանապարհ լիներ, Նիկոլը ինքը դա կաներ։
Ու խոսքը նաև հակառուսականություն սրելու մասին չէ։ Մեր հասարակությունը իր աչքերով շատ բան տեսել ու զգացել է ու դու չես կարող խաբել այդ հասարակությանը։ Պետք է բաց ու անկեղծ նաև ընդդիմության կողմից խոսվի նույն ՀԱՊԿ-ի մասին, Ռուսաստանի հետ երկկողմ պայմանագրերի մասին ու մարդկանց ասվի, որ կա խնդիր ու իշխանության գալու դեպքում իրենք պատրաստվում են բաց ու անկեղծ խոսակցություն ունենալ Մոսկվայի հետ։
Մարդիկ չպետք է Նիկոլին այլընտրանք տեսնենք խիստ ռուսամետ ուժերի, պետք է տեսնեն ուժերի, որոնք հարցին մոտենում են պրագմատիզմի տեսանկյունից, իսկ դա նշանակում է, որ Ռուսաստանի հետ մեր հարաբերություններում կան խնդիրներ, որոնք կապված չեն Փաշինյանի անձի հետ ու հայ — ռուսական հարաբերությունների ներկայիս վիճակի ու ապագայի հետ կապված անհրաժեշտ է ուղիղ և անկեղծ խոսակցություն ունենալ Մոսկվայի հետ, այլ ոչ թե Նիկոլի պես դատարկ խոսել ու գործնական որևէ հարց չլուծել։

Ովքեր համարում են, որ Ռուսաստանը դեմ է Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությանը ու քայլեր է անելու, աջակցելու է ինչ-որ ընդդիմադիրների, որ նրանք հաղթեն Փաշինյանին, քաղաքական իմպոտենտներ են, քաղաքական տխմարներ են։
Նիկոլ Փաշինյանը Վլադիմիր Պուտինի կողմից ունի այն, ինչ իրեն պետք է՝ նեյտրալություն ներհայաստանյան գործընթացների նկատմամբ։
Մարդիկ համառորեն չեն հասկանում, որ եթե դու ինչ-որ օլիգարխի ներկայացնում ես «Պուտինի մարդ» ու Նիկոլը նրան 7 ամիս է մտցրել է ԿԳԲ-ի պադվալը ու չի հանում, դու դրանով ցույց ես տալիս, թե ինչ ուժեղ տղա է Նիկոլը, որ «Պուտինի մարդուն» ծակն է մտցրել, իսկ իրականության մեջ Հայաստանում «Պուտինի մարդ» չկա։ ՉԿԱ։

Տպավորություն է, որ որպես խոշոր ընդդիմություն դիրքավորված ուժերը շարունակում են չհասկանալ, թե ով է իրենց մրցակից Նիկոլ Փաշինյանը։
Սիրելիներ, դուք տեղյա՞կ եք, թե նա ինչ թիմ է հավաքում։ Հասկանու՞մ եք, որ եթե չկարողանաք հաղթել ընտրություններում, ԱԺ-ում ձեզ ամբողջ օրը փչացնելու են ու իրենց ոտքերը սրբեն ձեր վրա, ինչպես փաստացի ներկայիս ընդդիմության հետ են անում։
Քաղաքականությամբ զբաղվող ընդդիմություն ես այս պահին չեմ տեսնում։ Երգի, պարի ինչ-որ անսամբլներ տեսնում եմ, տռճիկ են տալիս ինչ-որ բեմերում, բայց ընդդիմություն չեմ տեսնում։